در گفت‌وگوی اختصاصی با بانوی برگزیده چهارمین جایزه جهانی گوهرشاد مطرح شد؛

به دنبال دفاع از ارزش‌های دینی هستم

۱۳۹۸/۰۴/۲۰ - ۱۶:۵۷
اواخر دهه پنجاه شمسی دستخوش تغییر و تحولات بزرگی در عرصه بین‌الملل بود؛ 9 ماه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی کشور افغانستان توسط نیروهای شوروی اشغال شد؛ دو رویداد مهم که در ربع آخر قرن بیستم روی داد و تاثیرات بلندمدتی در منطقه و جهان بر جای گذاشت.
با پیروزی انقلاب ایران، جنبش‌های اسلامی در افغانستان با تاثیرپذیری از اندیشه‌های امام خمینی(ره) جانی دوباره گرفتند و پرچم حکومت اسلامی به رهبری عالمان دینی، در این کشور برافراشته شد. در این میان برخی زنان در تحولات سیاسی نقش موثری داشتند و دوشادوش مردان در برابر دشمن مقاومت ‌کردند. بانوانی که علاوه بر مبارزه و کمک‌رسانی در خط مقدم جبهه تلاش‌های زیادی برای تغییر وضعیت زنان در عرصه‌های مختلف فرهنگی و اجتماعی انجام دادند.
یاسمین حسنات از جنس همین بانوان مبارزی بود که بیشتر سال‌های عمر خود را در جبهه جنگ گذراند و همپای همسر خود مقاومت کرد و علاوه بر پذیرفتن نقش مادری و انجام وظایف مادرانه در عرصه اجتماعی نیز حضوری پررنگ و فعال داشت و به حرکت‌های اجتماعی همت گماشت. مجالی فراهم شد تا به بهانه برگزیده شدن این بانوی فرهيخته در چهارمین دوره جایزه جهانی گوهرشاد با او به گفت‌وگو بنشینیم که آنچه در ادامه می‌آید ماحصل این گفت‌وگوی 2 ساعته است.

لطفا خودتان را معرفی کنید و بگوئید جوانی و نوجوانی شما چگونه و کجا گذشت؟
من در شهر قندهار افغانستان به دنیا آمدم و ایام جوانی و نوجوانی را در آنجا سپری کردم. در آن ایام بر اثر تحولات سیاسی و نظامی و مبارزه مردم افغانستان علیه حکومت کمونیستی، فعالیت‌های فرهنگی و آموزشی خود را آغاز کردم و مکتبخانه‌ای در منزل پدری‌ام برای آموزش دختران راه‌اندازی کردم. ۱۸ و ۱۹ ساله بودم که به واسطه حضور در جبهه جهاد و انجام فعالیت‌های سیاسی و عقیدتی علیه کمونیست‌ها به عنوان نخستین زن مدافع ارزش‌های دینی و حقوق زن مسلمان شناخته شدم. چند ماه بعد و به دلیل بحران‌های سیاسی افغانستان در زمان تسلط کمونیست‌ها و دفاع از مجاهدین و شهدای پاکباز دوران جهاد توسط نیروهای حکومت کمونیستی دستگیر و به ۱۵ سال حبس محکوم شدم که پس از رفع اتهامات حکم حبس من به پنج سال تخیف و کاهش یافت که بعد از گذراندن حبس در زندان با توجه به حمایت‌ها و پشتیبانی مردم از زندان آزاد شدم و دوباره به فعالیت‌های خود ادامه دادم. در همان ایام بود که با یکی از فرماندهان جهادی پایگاه نور منطقه خاکریز که فردی متدین و مجاهد نستوه و با ایمانی بود ازدواج کردم که ماحصل آن دو فرزند به نام‌های احمد زکی  و حامد زکی است که هر دو فارغ التحصیل رشته عمران و پزشکی از بهترین دانشگاه‌های ایران هستند. مدتی در ایام طالبان هم مبارزات خود را ادامه دادم و در نهایت مجبور شدیم به دلیل مشکلات و اوضاع ناهموار کشور به ایران مهاجرت کنیم.

شما در لحظه‌های حساس نبرد و در خط مقدم جنگ حضور داشتید. چه طور شد که تصمیم گرفتید وارد این عرصه شوید. مشوق اصلی شما چه کسی بود؟
همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و حضور امام خمینی(ره) همسرم که یکی از نخستین مبارزان جنگ بود بسیار تحت تاثیر تفکرات و عقاید ایشان قرار گرفت و کتاب‌های مختلف ایشان را مطالعه می‌کرد. در واقع آگاهی و بیداری من نیز مطالعه همین کتاب‌ها بود اگر چه هر دو ما خانواده‌هایی مومن و معتقدی داشتیم، اما تفکرات ناب ایشان موجب مقاومت و ایستادگی مضاعف ما شد و تلاش کردیم تا در این راه از هیچ اقدامی کوتاهی نکنیم.

به عنوان یک بانوی جوان چه اهدافی را در آن دوره دنبال می‌کردید ؟
مدت ۶ سال در سنگر و در کنار همسرم در دل کوه‌ها و نقب‌ها و در میان سنگها زندگی کردم و فرزندانم را در همان مناطق به دنیا آوردم و فارغ از مسائل دنیوی و در تنگناهای فراوان فقط به دنبال حفظ و دفاع از ارزش‌های دینی و احیای اعتقاداتم بودم تا فرهنگ ملی و دینی‌ا‌م را که دشمن تلاش داشت آنها را از بین ببرد حفظ کنم.

قطعا سختی‌های فراوانی در این مسیر متحمل شدید. اما این فعالیت‌ها برای چه بود؟
برای رسیدن به اهدافم و همچنین احیای قوانین ومقررات دین مبین اسلام بود، از هیچ تلاشی دریغ نکردم و برای انتقال آن به هموطنانم کوتاهی نکردم؛ از تهیه و توزیع شب‌نامه، رساندن اسلحه به مجاهدین گرفته تا تعلیم و تربیت جوانان و تبلیغ و ترویج دستورات دینی به خواهران. در همان دوران با همکاری همسرم یک کتابخانه کوچک تاسیس کردیم که آموزش دختران بر عهده من و پسرها بر عهده همسرم بود. تمام تلاش ‌ما این بود تا ملت‌مان را به لحاظ اعتقادی آگاه کنیم و دانش خود را در اختیار آنها قرار دهیم. چون مردم به تقویت باورهای دینی نیازمند بودند و به نوعی در لبه پرتگاه اعتقادی قرار داشتند. اکنون نیز که حدود سی سال از زمان جنگ می‌گذرد باز هم با آن منطقه در ارتباط هستم و هر سال کاروان‌های راهیان نور به آن مناطق اعزام می‌کنم و دوست دارم تا اعتقادات ما زنده بماند و نسل جوان نسبت به اهداف انبیاء و اولیای الهی آگاهی پیدا کنند و از فرهنگ منحط غرب فاصله بگیرند.

با توجه به فعالیت‌های مبارزاتی و نقش موثری که در خط مقدم داشتید بعد از اتمام جنگ آیا از سوی دولت به شما پیشنهاد پذیرش پست و سمتی شد؟
بله. با شروع دولت حامد کرزی من در جلسات رسمی و نشست‌های بسیاری شرکت می‌کردم و حتی به عنوان یکی از مسئولان زن افغانستان در جلسات اتحادیه زنان اروپا انتخاب شدم. اما با توجه به اینکه حکومت سعی داشت تا برنامه‌های اتحادیه اروپا را در کشور پیاده و الگویی جدید و مبتنی بر زن روز متناسب با فرهنگ غرب به جامعه ما تحمیل کند فعالیت خود را با آنها ادامه ندادم و در جلسات آنها نیز شرکت نکردم. آنها تلاش داشتند زن افغان را از فرهنگ خود دور کنند که متأسفانه در کابل و در بعضی از ولایات این اتفاق صورت گرفت و عده‌ای از زنان هم فریب خوردند و زیر بار فرهنگ منحط غرب رفتند.

آیا تلاشی برای بیداری زنان و دختران مملکت خود انجام دادید؟
 برای آینده دختران سرزمینم و بقیه بانوان بسیار تلاش کردم تا آنان را از زیر بار این فرهنگ وارداتی برهانم و جامعه را آگاه کنم. بعد از اتمام جنگ پی در پی برای دخترها و پسرها برنامه‌های آموزشی برگزار می‌کردم که تا امروز هم این برنامه‌ها متوقف نشده و ۲۵ سال است که ادامه دارد و کماکان نیز برای آنها کتاب ارسال می‌کنیم و در مناسبت‌های ملی و مذهبی برنامه‌های مختلفی در حسینیه‌ها برگزار می‌کنیم. این باعث شده تا تعداد زیادی از جوانان از برنامه‌های آموزشی متناسب با فرهنگ و اعتقادات خودشان بهره‌مند شوند.
پس علاوه بر مبارزه در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی‌ هم حضور جدی داشتید.
بله همینطور است. بعد از اینکه ساکن مشهد شدم و از سال 80 در مرکز فرهنگی به نام باقرالعلوم(ع) با همکاری تعدادی از برادران مجاهد و هموطن به اقدامات آموزشی، فرهنگی و اخلاقی روی آوردیم و در حدود صدها نفر از خواهران و برادران باسواد و کار آزموده شدند. در حال حاضر نیز برای زنده نگه داشتن فرهنگ دینی و ملی از هیچ کوششی دریغ نمی‌کنم. در ولایت قندهار نیز دارالقرآن، مرکز فرهنگی و نهاد های آموزشی تاسیس نمودم و تولیت «فاطمیه(س)» را بر عهده دارم. راه‌اندازی طرح مراسم ازدواج آسان و همچنین شعبه‌های کوچک‌تری از دارالقرآن و حسینیه دایر شده که در حد توان نیازهای ملت خودم را به ویژه خانواده‌های شهدا را تامین می‌کند.

به طرح ازدواج آسان اشاره کردید. بیشتر توضیح می‌دهید؟
من نخستین کسی بودم که با همکاری مردم مراسم ازدواج آسان را در شهر خودم راه‌اندازی کردم. این طرح در واقع به منظور جایگزین کردن مراسم‌های عروسی مجلل با هزینه‌های هنگفت با ازدواج‌های ساده که میراث پیامبر اکرم(ص) است راه‌اندازی شد و تاکنون سه مرحله از آن گذشته و تعدادی از هموطنان زندگی‌شان سروسامان گرفته است. البته مشکلات فراوانی در این مسیر وجود داشت که به لطف خدا این کار موفقیت‌آمیز انجام شد؛ هرچند که بیشتر دشمنان سعی در تخریب ما داشتند اما خوشبختانه این کار توسط یک زن شیعه با همکاری زنان غیورکشورم انجام گرفت و تا زمانی که زنده باشم این برنامه را پیگیری و دنبال خواهم کرد.

تاکنون چند نفر از این طریق به خانه بخت رفته‌اند؟
در حدود 100 زوج از این طریق حمایت و یاری شده‌اند. ما در این طرح علاوه بر برگزاری مراسم عقد و عروسی، جهیزیه زوجین را به اندازه اندک نیز تامین می‌کنیم.
سرکار خانم حسنات! آن طور که در رزومه شما آمده است مولف چندین عنوان کتاب نیز هستید.
بله. سه عنوان کتاب با نام‌های «هادیان راه»، «تفسیر موضوعی زنان» و «راز مدافعان» که هر کدام پیرامون مطالب مختلفی است و تعدادی مقاله نیز با موضوعات تمکین، تبرج، تاثیر اخلاق دینی بر روابط زوجین، مهارت تقوا در خانواده با رویکرد سیره رضوی تالیف کرده‌ام.

فرای این اقدامات چه برنامه‌ایی برای خود دارید؟
صریح بگویم مردم بومی منطقه قندهار انسجام فوق‌العاده‌ای با یکدیگر دارند و آماده‌اند تا در تمامی بحران ها وتحولات وحتی جنگ‌ها خدمت‌گزار کشورشان باشند و باید این طرز تفکر را در جهان بلند فریاد بزنیم که مسلمانان هیچگاه هیچ تمایلی به جنگ و خشونت نداشته بلکه تلاش دارند تا از تفکرات ناب اسلامی صیانت کنند. بنابراین دوست دارم به تمامی خانواده‌های شهدای پاکباز افغانستانی خدمت کنم و پیگیر مسائل و مشکلات آنها باشم. سعی دارم تا حد امکان کمک‌های روحی، روانی و اقتصادی برایشان انجام دهم و حتی فرزندان آنها را تحت حمایت آموزشی قرار دهم. صبر و استقامت مادران و همسران این شهدا بسیار ستودنی است و این از برکات عشق به جهاد است. من مدافع جوامع و مردمانی هستم که در راه دین از جان خود مایه گذاشتند، تا ابد کنار آنها خواهم ایستاد و در امور سیاسی، آموزشی و فرهنگی کمک حال آنها خواهم بود.

انتخاب شما به عنوان بانوی نیکوکار و فرهیخته چهارمین دوره جایزه جهانی گوهرشاد اتفاق مبارکی است. در مورد این جشنواره به ویژه شخصیتی همچون بانو گوهرشاد که بانویی متدین، فرهنگ دوست، خدمت گذار و هنرپرور بودند چه می‌دانید؟
ایشان بانویی فرهیخته و فداکاری بودند که با عشق و علاقه مسجدی را در آستان قدس رضوی بنا کردند تا هزاران تن بتوانند در آن به عبادت بپردازند. علاوه بر این بنای ماندگار بانویی بودند که برای رفع مشکلات مردم برنامه داشتند و موجب ارشاد و هدایت مردان و زنان خانواده خویش وحتی جامعه خود بر می‌آمدند که اقدامات این بانوی خدمت‌گذار مایه افتخار تمام زنان و مردان جهان اسلام است.

به نظر شما مهمترین دلیل انتخاب‌تان به عنوان یکی از 8 زن برگزیده جایزه جهانی گوهرشاد چیست؟
این عنایت لطف خداوند متعال است که افتخارش نصیب بنده شده است در غیر این صورت شایستگی و لیاقتی در خود نمی‌بینم و خداوند را از این بابت سپاسگزارم.

فکر می کنید این جشنواره چه آثار و برکاتی برای نسل جوان به همراه خواهد داشت؟
برگزاری جشنواره بانو گوهرشاد که با حمایت تولیت آستان قدس رضوی برگزار می‌شود، آثار و برکات زیادی برای افراد جامعه و حتی زنان جهان اسلام دارد و موجب تشویق و ترغیب افراد به ویژه نسل جوان برای اقدامات خیرخواهانه و نیکوکارانه می‌شود تا با عزم و عقیده‌ای راسخ برای مردم جهان مشکل‌گشا باشند و برای دفاع از حقوق نیازمندان و محرومان مقاوم و ثابت قدم باشند و همانند این بانو از ارزش‌ها دفاع کنند.
برچسب ها:
پیوست ها:
منابع:
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود