پای صحبت‌های بانوی برگزیده جایزه جهانی گوهرشاد؛

عطر و بوی رضوی در موسسه خیریه «محدث»

۱۳۹۸/۰۴/۲۷ - ۱۷:۵۳
سال‌ها فعالیت در حوزه نیکوکاری و حمایت از دانش‌آموزان بی‌بضاعت، کودکان و زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست و نشاندن گل خنده بر چهره خسته آن‌ها او را شایسته دریافت جایزه جهانی گوهرشاد کرده است
و امروز این شهناز عبادانی نیست که به دریافت این جایزه افتخار می‌کند بلکه تندیس جایزه جهانی گوهرشاد است که از قرار گرفتن در دست این بانوی نیکوکار به خود می‌بالد. شهناز عبادانی واقف و مدیر عامل موسسه خیریه «محدث» یکی از هشت بانوی برگزیده چهارمین جایزه جهانی گوهرشاد است. مشروح گفتگوی اختصاصی ما با این بانوی نیکوکار را در ادامه می‌خوانید.

بانو عبادانی را برای معرفی کنید...
شهناز عبادانی متولد سال 33 هستم و سال‌ها به عنوان یک فرهنگی و کارشناس بهداشت و تغذیه اداره کل آموزش و پرورش تهران خدمت کرده‌ام. سال 80 خودم را با 24 سال خدمت بازنشست و بعد از آن اقدام به تأسیس موسسه‌ خیریه‌ای با عنوان«محدث» کردم.  

دلیل نام‌گذاری موسسه به نام«محدث» چه بود؟
از زمانی که در آموزش و پرورش بودم هم سعی می‌کردم بیشتر بودجه‌ها را صرف امور خیرخواهانه و رسیدگی به امور مستضعفین کنم و به خاطر ارادت قلبی که به ساحت مقدس حضرت رضا(ع) داشتم موسسه خیریه را به نام «محدث» که مخفف عبارت «موسسه حمایت از دانش‌آموزان ثامن‌الائمه» است نام‌گذاری کردم تا این موسسه متبرک به نام مقدس حضرت رضا(ع) باشد.

در موسسه خیریه «محدث» چه اقداماتی انجام می‌شود؟
از زمان حضور در آموزش و پرورش بیشتر بودجه‌ها را صرف امور خیریه و کمک به دانش‌آموزانی بی‌سرپرست و بدسرپرست می‌کردم تا بتوانند مانند بقیه بچه‌ها درس بخوانند و ادامه تحصیل بدهند. با توجه به نیاز بچه‌ها و علاقه‌ شخصی که به این کارها داشتم با 24 سال خدمت خودم را بازنشست کردم و به طور گسترده‌تری کمک به دانش‌آموزان بی‌بضاعت را پی‌گیری کردم. برای سامان‌دهی و نظم بخشیدن به این اقدامات موسسه خیریه محدث را تأسیس کردم و تا کنون بیش از 1000 دانش‌آموز بی بضاعت را شناسایی و تا مراحل دانشگاهی به حمایت از آن‌ها پرداخته‌ام. البته ما در موسسه خود خانواده این دانش‌آموزان را هم تحت‌پوشش قرار می‌دهیم تا دانش‌آموز در محیطی آرام زندگی کند و درس بخواند. علاوه بر این‌ها اعطای مستمری ماهیانه از 100 تا 300 هزار تومان به به مددجویان، اعطای اقلام معیشتی، تأمین هزینه‌های درمانی مددجویان، اعزام خانواده‌های زیارت اولی به مشهد مقدس، اهداء جهیزیه و کمک هزینه جهیزیه، کمک به آزادی زندانیان غیر عمد، کمک به خرید مسکن برای مددجویان، کمک هزینه اجاره و ودیعه مسکن، اهداء سیسمونی، اعطای وام قرض‌الحسنه، اعزام دانش‌آموزان تحت پوشش به قم و مشهد از جمله اقدامات این خیریه است و در سال‌های اخیر نیز با پرداخت 150 میلیون تومان به آستان قدس رضوی سه واحد سوییت در زائر‌شهر رضوی به صورت وقف مشارکتی خریداری و برای استفاده زائران بی‌بضاعت در اختیار آستان قدس رضوی گذاشته شده است و همچنین دانش‌افرادی که از طرف خیریه به مشهد مقدس اعزام می‌شوند در این سوییت‌ها اسکان داده می‌شوند.

مددجویانی که تحت پوشش قرار می‌دهید چگونه گزینش می‌شوند؟
برای گزینش و شناسایی این مددجویان تحقیقات زیادی انجام می‌دهیم. وقتی فردی به موسسه مراجعه می‌کند و یا معرفی می‌شود تحقیقات در خصوص شناسایی او را شروع می‌کنیم و بعد از اینکه محرز شد فرد واقعا نیازمند است برای او پرونده تشکیل می‌دهیم تا بیوگرافی و شرح حالش را داشته باشیم. گاهی این تحقیقات بیش از شش ماه طول می‌کشد. بعد از تشکیل پرونده آن دانش‌آموز و خانواده‌اش را تحت پوشش قرار می‌دهیم و تا زمان ورود به دانشگاه آن‌ها را حمایت می‌کنیم و وقتی دانشگاه رفت و مستقل شد یک پرونده دیگر را جایگزین او می‌کنیم. گاهی اوقات خود مدد‌جویان بعد از اینکه مستقل شدند و سرکار رفتند به عنوان خیر از خیریه حمایت می‌کنند.   

آیا در زمینه اشتغال آن‌ها هم اقدامی انجام می‌دهید؟
بعضی از مددجویان را بعد از اینکه دیپلم گرفتند سر کار می‌فرستیم تا برای خود درآمد داشته باشند و تا حدودی خودکفا شوند ولی در سال‌های اخیر و با وجود مشکل بیکاری کمتر این اتفاق می‌افتد. اگر مادران این دانش‌آموزان هم توانایی و مهارت خیاطی داشته باشند، چرخ خیاطی در اختیار آن‌ها می‌گذاریم تا علاوه بر مستمری که از خیریه دریافت می‌کنند درآمد اندکی هم داشته باشند.

آیا فعالیت‌های این خیریه تنها به شهر تهران خلاصه می‌شود؟
در ابتدا فقط دانش‌آموزان تهرانی را تحت پوشش قرار می‌دادیم ولی با گسترده شدن فعالیت‌ها کم‌کم به استان‌های دیگرهم ورود پیدا کرده‌ایم. طی چند سال اخیر مناطق محروم در استان‌های مختلف که مدرسه ندارند را شناسایی می‌کنیم. مانند روستایی در بروجرد که آن روستا دبیرستان دخترانه نداشت و دختران بعد از ششم ابتدایی به دلیل نداشتن مدرسه ترک تحصیل می‌کردند و یا مجبور بودند به روستاهای اطراف بروند و گرفتار مشکلاتی می‌شدند. یک زمین متروکه در آنجا بود که نصف آن را دبیرستان و نصف آن را خوابگاه ساختیم. حالا دختران آن روستا می‌توانند به دبیرستان بروند و ادامه تحصیل بدهند. در سیستان و بلوچستان نیز روستایی بود که مدرسه نداشت و دانش‌آموزان در مسجد و یا جاهای دیگر درس می‌خواندند. در آنجا هم مدرسه محدث را احداث کردیم. قرار است به زودی در منطقه سیل‌زده پل‌دختر هم برای دانش‌آموزان مدرسه‌ای بسازیم تا دانش‌آموزان این منطقه دغدغه کمتری برای درس خواندن داشته باشند.

توجه به نام مقدس ثامن‌الائمه(ع) چقدر در جذب همکاری‌های مردمی موثر بوده است؟
افرادی که با موسسه محدث همکاری دارند بدون استثنا به صورت افتخاری کار می‌کنند چرا که این موسسه را قطعه‌ای از مشهدالرضا(ع) می‌دانند و به عشق امام رضا(ع) هر خدمتی از دستشان برآید انجام می‌دهند. علاوه بر کارکنان خیرینی هم هستند که به لطف امام رضا(ع) همکاری خوبی با ما دارند. مدتی پیش فرم‌هایی برای ثبت‌نام خادم‌یاری به دستم رسید وقتی گزینه‌های آن را مطالعه کردم دیدم این موارد شامل همه کارهایی است که ما انجام می‌دهیم. زیاد دنبال این نیستم که برای دریافت کارت دنبال خادم‌یاری باشم و عقیده دارمهر کس در هر جایی به عشق امام رضا(ع) به مردم خدمت کند، خادم ایشان است. به نظر من همه افرادی که با موسسه محدث همکاری می‌کنند خادم‌یار هستند. برخی دختران جوان با ما همکاری دارند که خودشان نیازمند و درگیر مشکلات اقتصادی هستند. وقتی به آن‌ها می‌گویم بروند در مدارس غیر انتفاعی و یا جاهای دیگر کار کنند جواب می‌دهندلذتی را که از کار در خیریه می‌برند در هیچ جای دیگر احساس نمی‌کنند. تمام خستگی عوامل خیریه زمانی که آخر ماه خانواده‌ها سبد کالا را تحویل می‌گیرند رفع می‌شود چرا که همه خانواده‌ها را خوشحال می‌بینند.

وقتی اطلاع دادند برنده جایزه گوهرشاد شدید چه احساسی به شما دست داد؟
از طرفی احساس شرمندگی چرا که می‌دانم افرادی هستند که خیلی بهتر از من کار می‌کنند و آن‌ها لایق دریافت این جایزه هستند. از طرفی هم احساس خوشحالی و غرور چرا که من همیشه عاشق امام رضا(ع) بودم و بهترین لحظات عمرم زمانی بود که در شهر مشهد و در حرم آن حضرت حضور داشتم. دریافت این جایزه را از عنایت و کرامت خاص امام رضا(ع) نسبت به خود می‌دانم. من 18 سال است در این موسسه کار می‌کنم و حقوقی دریافت نکردم و برکتی که در زندگی‌ام وجود دارد را مدیون همین خدمات و لطف امام رضا(ع) می‌دانم. سال گذشته هم به من زنگ زدند ولی حاضر نشدم در این همایش حضور پیدا کنم چون دوست نداشتم کسی از کارهای خیر من مطلع شود. احساس می‌کردم ریا می‌شود ولی امسال چیزی به من گفتند که نتوانستم درخواست آن‌ها را رد کنم. به من گفتند دختران جوان ما نیاز به الگو دارند و باید بدانند افراد خیر هم می‌توانند الگو آن‌ها باشند.

از مسئولان چه خواسته‌ای دارید؟
از آن‌ها می‌خواهم موسسه‌های خیریه را حمایت کنند. البته منظور من حمایت مالی نیست. 18 سال است این موسسه خیریه را با کمک‌های مردمی و افراد خیر اداره می‌کنم و از هیچ سازمان و ارگانی کمک نگرفتم. الان هم کمک مالی نمی‌خواهم ولی به قول معروف اگر نمی‌توانند سنگی از پیش پای ما بردارند لااقل سنگ‌اندازی هم نکنند. گاهی مدت‌ها وقت ما صرف پیچ و خم‌های اداری می‌شود. من باید مدت‌ها به ارگانی بروم که ثابت کنم اینجا خیریه و از پرداخت مالیات معاف است. به این ترتیب زمانی که باید برای کمک به افراد مستضعف و حل مشکلات آن‌ها صرف شود، صرف امور بیهوده می‌شود.

نیکوکاری و امور خیریه در خانواده شما سابقه ای داشته است؟
من در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شدم و پدرم از خیران تهران بود و من تحت تأثیر تربیت پدر به انجام کارهای خیر علاقه‌مند شدم و سعی کردم راه پدرم را ادامه بدهم.
برچسب ها:
پیوست ها:
منابع:
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود