روایتی از یک وقف خاص در «تراجیق»/ دسترنج کشاورز صرف خدمت به زائران شد
۱۳۹۹/۰۹/۱۵ - ۱۳:۰۹
هر ساله زائران بسیاری، دوری راه و مشکلات سفر تشرف به حرم مطهر رضوی را به جان و دل می‌خرند و از شهرها و روستاهای مختلف راهی مشهدالرضا می‌شوند. این دلدادگان امام مهربانی‌ها(ع) از مسیرهای گوناگون به این شهر مقدس مشرف می‌شوند.

در این بین کم نیست تعداد زائرانی که با اتوبوس یا خودروی شخصی و حتی پای پیاده از مسیر شمال کشور به پابوسی غریب الغربا(ع) می‌آیند. چند سال قبل، رفاه و حال این زائران و مسافران سرزمین خورشید هشتم مورد توجه خانواده دریادل کسرایی قرار گرفت و موجب شد تا قطعه زمینی را در منطقه تراجیق گالیکش استان گلستان به منظور احداث نمازخانه، زائرسرا و مجتمع رفاهی بین راهی بر آستان قدس رضوی وقف کنند. وقف‌نامه این زمین به نام محمدرضا کسرایی در سال 1398 به طور رسمی ثبت شده است. در ادامه با فاطمه کسرایی دختر این واقف کشاورز و متولی این موقوفه هم‌کلام می‌شویم. این بانو متولد 1344، ساکن مشهد و همچون پدرش کشاورز است.


چطور شد در مسیر وقف این قطعه زمین قدم گذاشتید؟
ما در منطقه مینودشت و گنبدکاووس استان گلستان، زمین کشاورزی داریم و به دلیل کشت و کار خود مدام در مسیر مشهد به این منطقه در رفت و آمد هستیم. در این سفرها، همیشه خانواده‌های بسیاری را در حال استراحت در کنار جاده می‌دیدیم. جاده در تابستان و ایام زیارتی آقا علی بن موسی الرضا(ع) بسیار شلوغ بود و بارها زائران پیاده حرم مطهر رضوی را دیده بودیم. وقتی می‌دیدیم که امکانات مناسبی برای استراحت این زائران پیاده وجود ندارد، ناراحت می‌شدیم حتی گریه می‌کردیم. دیدن زائرانی که در گرمای تابستان در این مسیر استراحت می‌کردند، ما را تحت تأثیر قرار داد و به این فکر انداخت تا استراحتگاهی را برای آسایش و آرامش مسافران به خصوص برای زائران پیاده امام رضا(ع) در این مسیر احداث کنیم.


چرا آستان قدس رضوی را برای انجام این وقف انتخاب کردید؟
انجام چنین کار بزرگی در حد توان ما نبود. ابتدا از طریق اوقاف می‌خواستیم این کار را انجام دهیم، اما پس از مشورت با چند نفر، به این نتیجه رسیدیم تا قطعه زمین خود را برای ساخت زائرسرا بر حرم امام رضا(ع) وقف کنیم تا این امر توسط مجموعه آستان قدس رضوی بهتر و سریع‌تر انجام شود. این قطعه زمین در مکانی بسیار خوش آب و هوا در حاشیه جاده مشهد- گرگان پس از جنگل گلستان در اراضی تراجیق قرار دارد. ما به عشق امام رضا(ع) و زائران با نیتی خیر، این زمین را هدیه کردیم و من با علاقه بسیار انجام این وقف را در این مدت پیگیری کردم.


انگیزه شما از انجام این کارهای عام‌المنفعه‌ چیست؟
ما کشاورز هستیم و سرمایه‌مان دسترنج یک عمر زحمت‌کشی شبانه‌روزی‌مان است و آن را با پشتکاری که داشتیم به دست آوردیم. این کارهای خیر را هم برای باقیات‌الصالحات خود انجام می‌دهیم، چون زندگی ما در این دنیا فانی است و همه به آن دنیا می‌رویم. به طور مثال درمانگاهی در منطقه گالیکش توسط عمویم احمد کسرایی که سال‌ها پیش فوت کردند، ایجاد شده است. در این مدت هزاران نفر به این درمانگاه مراجعه کرده و مداوا شدند. این بیماران برای او دعا می‌کنند و می‌گویند خدا احمدخان را بیامرزد. حتی ممکن است او را نشناسند. چنین کار خیری، برای عمویم ماندگار شده است. نیت ما هم همین است تا خدمتی بتوانیم به مردم بکنیم، چون همه ما باید هر آنچه داریم را بگذاریم و برویم. به قولی ما این کارها را برای آن طرف خط می‌کنیم و خدا شاهد انجام آن است.


از ارتباط درونی خود با امام هشتم(ع) برایمان بگویید.
ما به آقا علی بن موسی الرضا(ع) ارادت داریم. در زیر سایه ایشان زندگی کرده و از برکات وجودشان استفاده می‌کنیم. از این برکات هست که نیت قلبی پیدا کرده‌ایم.


با افرادی که امکان مشارکت در امور خداپسندانه و نیک را دارند، چه صحبتی دارید؟
فکر نمی‌کنم اگر هر کسی در حد توان خود بتواند چنین کارهایی بکند، پیش خدا گم شود. این عمل همچنین لذت‌بخش است. وقتی انسان، یک نفر را خوشحال می‌کند، ابتدا خودش لذت می‌برد. من هم وقتی بتوانم کار مثبتی برای دیگران انجام دهم، بسیار خوشحال می‌شوم. در حد توانتان تا می‌توانید باید دست دیگران را بگیرید و از جهت مالی یا عاطفی کمکشان کنید. انسان هر طور می‌تواند باید در این دنیا قدم خیر بردارد.


تهیه و تنظیم: آرزو مستأجر حقیقی

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید