نسخه آزمایشی
گزارشی از برگزاری ویژه برنامه کودکان رضوی در سالروز نیمه شعبان
۱۴۰۰-۰۱-۱۰
 جوانه هایی که به انتظار نشسته‌اند
قبلِ صلات ظهر نیمه شعبان، رواق دارالرحمه حرم امام رضا(ع) میزبان کودکان مشهدی و زائر در برنامه جوانه های انتظار است. کودکان قد و نیم قد، تک به تک با یکی از والدینشان وارد می شوند و خادمان در مسیر با خوش رویی هدایتشان می کنند.

اشتیاق در چشمان کودکان موج می زند و در کنارشان مربیان، والدینی و خادمانی حضور دارند که با مهربانی در هر لحظه مراقب کودکان هستند تا پروتکل های بهداشتی را رعایت کنند. مادران سربندهای سبز یا مهدی(عج) را بر پیشانی دلبندشان می بندند و با بوسه ای کودکشان را، راهی گروه های آموزشی می کنند و خودشان کمی دورتر با چشمانی منتظر و مشتاق فرزندشان را به تماشا می نشینند.

 

یاران کوچک

گروه ها کوچکند و مربیان سرشار از مهر و حوصله. گروهی گل نرگس کاغذی یاد می گیرند و مربی با زبانی کودکانه می گوید که گل نرگس کیست و انتظار چیست... . گروهی دیگر از کودکان شعر خوانی و قصه خوانی می کنند. کارِ گروه بازی که تمام می شود، حسین نُه ساله به سمت مادرش می دود. وقتی که می رسد مشتاقانه هر چه را یاد گرفته برای مادرش تعریف می کند و می گوید: مربی به ما یاد داد که اگر می خواهیم یار امام زمان باشیم باید کارهای خوب انجام بدهیم. وقتی کارهای خوب مانند کمک کردن به بقیه، گوش کردن به حرف مامان و بابا، ماسک زدن و مهربان بودن با حیوانات را می گفت ما باید می ایستادیم و یار امام زمان(عج) می شدیم و وقتی کارهای بد مثل مسواک نزدن، درس نخواندن و ... را می گفت می نشستیم چون یار امام باید کارهای خوب انجام دهد. اشتیاق چشمان حسین، آدم را مشتاق می کند تا حال دل بقیه کودکان را هم بعد از تمام شدن برنامه گروه شان جویا شد.

کمی دور تر، دخترکی با شادی هدایایش را به برادر کوچکترش که کنار مادرش نشسته است نشان می دهد. شیرین زبانی اش گوش ها و چشم ها را به تماشای حرف زدن کودکانه اش دعوت می کند.

ساره مهمان اصفهانی حرم امام مهربانی هاست، با جثه ریز و لهجه شیرینش، پاسخ این سوال را که چه چیزی یاد گرفتی را اینطور بازگو می کند و می گوید: اول مربی به ما یک جمله نشان داد و پنج دقیقه به ما وقت داد تا با کلماتی که داریم آن را بسازیم و بخوانیم. معنی جمله این بود که اگر کسی سیاه پوست بود و یک نفر دیگر سفید پوست، نباید سفید پوست را برای دوستی انتخاب کنیم و با سیاه پوست قهر باشیم چون خداوند همه را دوست دارد و بعد با خوش رویی گل کاغذی، پرچم و کتاب هایش را که هدیه گرفته بود را نشان می دهد و جمله روی پرچم را می خواند: امام زمان مهربان است و می گوید: امروز یاد گرفتم که امام زمان(عج) غایب است و من برای آمدنشان دعا می کنم.

 

زمزمه های محبت

کودکان سخت سرگرم برنامه های آموزشی گروه خود هستند و بزرگترها که کمی خیالشان از کودکانشان راحت شده است میهمان اجرای گروه های سرود و شاد شده اند. آموزش هر گروه که تمام می شود مربیان گروه ها عوض می شوند تا بچه ها آموزش های بیشتری ببینند.

 فاطمه نوروزی از سابقه بیست ساله کارش با کودکان یاد می کند و می گوید: با توجه به مناسبتی بودن این برنامه ها و تنوع بالای آن، بازدهی مناسبی برای آموزش کودکان دارد. کارآموزشی امروز من، آموزش آداب زیارت به کودکان با تصاویر بود. در برنامه آموزشی خودم سعی می کردم با تصاویر و شعر و قصه، امام رضا(ع) و حرم مطهر و چگونگی زیارت امام را معرفی کنم. کرونا در یک سال گذشته بسیاری از فرصت های آموزشی را از ما گرفته است و برگزاری اینگونه برنامه ها به دلیل تعطیلی مهدهای کودک و مدارس با رعایت اصول بهداشتی، بسیار مفید و مفرح است. امیدوارم پس از رفع کرونا به دلیل ضرورت ایجاد شده در فاصله زمانی وجود کرونا، برنامه هایی هدفمند و مطلوب برگزار شود تا خلا ایجاد شده در آموزش کودکان برطرف گردد.

دانایی از دیگر مربیان گروه های آموزشی است که  شاد و جذاب بودن برنامه های گروه های آموزشی امروز را نقطه قوت آن می داند و می گوید: با توجه به این که اطلاع رسانی به خوبی انجام شده بود اما به دلیل سردی هوا انتظار نداشتم که والدین کودکان خود را به این برنامه بیاورند. عده محدود کودکان باعث شد تا مربیان بتوانند متمرکزتر کار آموزشی خود را انجام دهند که نتیجه آن کارآمدی آموزشی است. گسترش این برنامه ها بخصوص در بحث آموزش دینی بسیار ضروری به نظر می رسد و برای خود من دغدغه اصلی در آموزش کودکان، امام شناسی است تا به عنوان الگوهای موفق زندگی معرفی شوند. رفتار و سیره ائمه را می توان به راحتی با داستان و بازی و شعر به کودکان آموزش داد و حیف است که از این قابلیت استفاده نکنیم.

 

مادران منتظر

کودکان با بازی زندگی می کنند و در بازی زندگی. این را مادران به خوبی می فهمند و شاید سهمشان از حضور در برنامه امروز فقط تماشای شادی و سرگرمی فرزندشان باشد. مادرانی که با لبخند کودکشان شادند و با ناراحتی فرزنداشان همدردند و نزدیک. گوش شان سرود و شادی برنامه های مراسم را می شنود و چشمشان دورا دور دلبندشان را می کاود.

مریم خانم یکی از ده ها مادر منتظر است. از سختی و شیرینی مادری می گوید و از لحظه هایی که می فهمد بچه هایش چقدر با یادگرفتن زودتر بزرگ می شوند و ادامه می دهد: یکی از دغدغه های من آموزش مفاهیم معنوی و دینی به دختر پنج ساله و پسر هشت ساله ام است. مفاهیمی که می دانم در هر لحظه می تواند به فرزندانم در زندگیشان آرامش بدهد و آن ها را در سختی ها و ناملایمات زندگی استوارتر کند و زمان نهادینه کردن آن در کودکی است. اول از همه تلاش می کنم خودم این اولویت را رعایت کنم و بعد در اینگونه برنامه ها همراه فرزندانم باشم تا بداند برایم مهم هستند.

سهیلا خانم مادر دیگری است که از دور برای کودکش دست تکان می دهد تا راحت بتواند در پایان مراسم مادرش را پیدا کند. دغدغه تربیتی فرزندش را مطرح می کند و می گوید: فرزند عزیز است اما تربیت آن عزیزتر... امروز که دخترم را به این مراسم آوردم خوشحالم. چون دختر شِش ساله ام با همه کودکی اش مفهوم الحمدلله و شکرگزاری و تشکر کردن را آموخت. هرچند خود من و همسرم سعی می کنیم این مفهوم را با تشکر کردن از هم در ذهن دخترم جابیندازیم اما برنامه امروز دید دخترم را در تشکر کردن بسیار باز کرد و او حالا می داند که تمامی امکاناتی که در اختیار او هست از نعمت های خداست و از طریق ما در اختیارش قرار گرفته است و بهترین نوع تشکر کردن و شکر نعمت ها استفاده درست از آن هاست. به نظر من درک این مفهوم توسط یک کودک بسیار مهم است که البته از آموزش درست و روش درست حاصل می شود و خوشحالم امروز این اتفاق افتاد.

پایان مراسم است و دل های منتظر غریبانه نوای "اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان" را سر می دهند و مادران از کودکانشان به واسطه دل پاکشان می خواهند تا برایشان دعا کنند و با هم ظهور امام خیر و راستی، امام عصر و الززمان(عج) را در حرم مطهر امام مهربانی ها، از خداوند بخشنده مسئلت کنند.

 

گزارشگر: طاهره فجر داودلی

افزودن دیدگاه جدید:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید

تولیت آستان قدس رضوی

وجهه علمی امام رضا(ع) باید در جامعه ظهور و بروز یابد
تولیت آستان قدس رضوی گفت: امام رضا (ع) به عالم آل محمد (ص) معروف هستند، این عالم آل محمد (ص) بودن تنها نباید محدود به…