نمایشگاه کارآفرینی دانش‌آموزان متوسطه دوره اول واحد 3 مشهد دایر شد

اولین گام تمرین کسب‌وکار در بازارچه دانش‌آموزی مدرسه امام رضا(ع)

گزارش/ در سالن مدرسه امام رضا (ع)، بازار رنگارنگی از محصولات، تولیدات و دست‌ساخته‌های دانش‌آموزی دایر شده است که در یک نگاه، نشان از ذوق‌وشوق تجربه‌کردن، آموختن یک مهارت جدید و شیرینی کسب‌وکار، دارد.

کد خبر: ۳۶۶۶۶۵

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۲:۱۲

به گزارش آستان نیوز، بازارچه کسب‌وکار دانش‌آموزی متوسطه دوره اول امام رضا (ع) واحد 3 ، با مشارکت فعال دانش آموزان در قالب 50 غرفه متنوع دایر شده تا دانش آموزان در کنار درس خواندن، مهارت کسب و کار و فعالیت در بازار را، تمرین کنند.

فرصتی برای آموختن و تجربه‌اندوزی

امیررضا صوفی زاده مدیر دبیرستان، در خصوص کیفیت برپایی این بازارچه گفت: این بازارچه باهدف ایجاد شور و نشاط، کسب درآمد، آموزش و تمرین مهارت‌های عرضه و فروش کالا و خدماتی مانند انتخاب محصول، شناسایی عوامل مؤثر بر بازار و فروش، مشتری‌مداری، آشنایی با تبلیغات در حوزه کسب‌وکار و... برنامه‌ریزی و دایر شد.
وی ادامه داد: استقبال بسیار چشمگیری از بازارچه صورت گرفت؛ ولی به دلیل محدودیت‌های فیزیکی، حدود 100 دانش آموز در قالب 50 غرفه در زمینه‌هایی نظیر اغذیه و خوراکی‌ها، هنری، نقاشی، خوشنویسی، گل وگیاه، لوازم ورزشی، اوریگامی، عصب‌سنج، اسباب بازی و سرگرمی، عطر و ادکلن و... مشارکت کردند.

توجه به ایده زودبازده و فنون جذب مشتری

سالن‌های مدرسه در دوطبقه، به نمایش کالاها و تولیدات دانش‌آموزان اختصاص پیدا کرده است.
مثل هر بازاری، اینجا هم ازدحام و همهمه، مبادله و مشتری، حرف اول را می‌زند.
در ورودی بازارچه، امیررضا رحیمی و هم‌کلاسی‌اش، پرهام ترابی در غرفه گل‌وگیاه، به سؤالات مشتریانِ دانش‌آموز خود در خصوص نام و مشخصات محصولاتشان، توضیح می‌دهند.
اول پرهام و سپس امیررضا از دلیل حضورشان، برایمان گفتند: خواستیم کسب‌وکار را هم تجربه کنیم.
تعدادی از گل‌ها و گلدان‌های آپارتمانی مثل سانسو یا کاکتوس و حسن‌یوسف را خودمان قلمه زدیم و پرورش دادیم؛ ولی بقیه را، از بازار گل‌های زینتی خریدیم و شرکت کردیم.
شاید برای اینکه گل‌وگیاه کمتر از غرفه‌های خوردنی‌، دانش‌آموزان را جذب می‌کند، برای جذب مشتری هم ایده‌هایی در نظر گرفته بودند. مثلاً؛ پشت یکی از گلدان‌ها علامتی زده بودند که در صورت خریدن آن، مجانی صاحبش می‌شدند.
امیررضا اضافه کرد: آخرش، بین خریداران قرعه‌کشی هم داریم! او از دلیل انتخاب این رشته هم گفت: شادابی و نشاط دارد و هزینه و دشواری چندانی هم ندارد.

مهارت در کنار تحصیل برای آینده‌

بازار خوراکی‌جات بیشتر از همه داغ بود؛ از انواع ساندویچ‌ها و خوراکی‌های فست‌فودی تا آش و پیراشکی.
حسین پرویزی، پشت یکی از این غرفه‌های خوشمزه ایستاده و تندتند، کاسه‌های یکبار مصرف را با کیک و آش، به فروش می‌رساند.
با همین سن‌وسال کم، سابقه فروش دارد، به همین دلیل هم جیبش از اسکناس‌های5 و 10 و  پنجاه هزار تومانی پر بود.
از او پرسیدم، «پخت آش و کیک کار چه کسی است؟» با لبخند معناداری جواب داد: من و مامانم ولی در پخت کیک، بیشتر خودم تلاش کردم.
دستور را از اینترنت گرفتم و مواد کیک مانند آرد، وانیل، شکر و بقیه را کنار دست مادرم، یکی‌یکی اضافه کردم و آخرش توی فر گذاشتیم.
می‌خواهد، مهندس شود. از او پرسیدم؛ «با این هدف تحصیلی و کاری، یادگرفتن کسب‌وکار و مهارت‌های خریدوفروش به چه کارت می‌آید؟» پاسخ داد: اگر یک درصد از درس‌خواندن به هدف مدنظرم نرسیدم، می‌توانم سرپای خودم بایستم و کسب‌وکاری، برای خودم بزنم.

نگاه دوباره به مهارت‌آموزی

ساعت، جاسوئیچی و پیکسل را از جنس چوب تراشیده و کارهای رنگ و وا رنگش را روی میز پهن کرده بود و داشت درباره نحوه تراشیدن‌شان برای دوستانش، توضیح می‌داد.
داریوش جعفرنژاد هم دانش آموز پایه هفتمی این دبیرستان است که با دست‌ساخته‌‌هایی هنرمندانه‌اش برای حضور در این رقابت دانش‌آموزی، اعلام آمادگی کرده بود.
مهارت را تابستان گذشته، در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آموخته بود.
مهارتی که شاید اتفاقی انتخابش کرده بود؛ ولی حالا با نمایش و فروش برخی آثارش در این غرفه، به شکل جدی‌تری، به آن، نگاه می‌کرد.

تولیدکننده باشم، نه مصرف‌کننده

برخی غرفه‌ها، به نامی خلاقانه نامگذاری شدند؛ خوراک مومو، کافه عنکبوت، سالادکده. یکی از همین نام‌ها، غرفه خوشمز‌ه جات سلام بود.
محمدعلی غلامی با میزی از بسته‌های مخلوط میوه خشک و تنقلات، کلی مشتری دارد.
سابقه فروش محصولات میوه‌ای دارد و ریشه علاقه‌اش به این حرفه به پدربزرگش بر می‌گردد که باغدار است و بارها با حمایت او بسته‌بندی میوه‌جات فروخته است. از لواشک، سرکه، رب انار تا خشکه زردآلو و آلو و...
وی تأکید کرد: بیشتر از پول جمع‌کردن، به خود کسب‌وکار علاقه دارم. می‌خواهم درآمد حاصل از این بازارچه را، صرف کمک به نیازمندان کنم.
امیدوارم در آینده تولیدی بزنم و به‌جای واردکردن، کالاهایی که کمتر در کشورمان داریم، تولید و صادر کنم.
گزارشگر: سارا صالحی