به همت دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع) برگزار شد

همایش علمی آشنایی با اختلالات اوتیسم در دانشگاه امام رضا (ع)

همایش علمی «آشنایی با اختلالات طیف اوتیسم و زمینه‌های تحقیقاتی آن در رشته‌های مختلف»، به میزبانی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، با حضور چهره‌های برجسته علمی و اجرایی این حوزه، برگزار شد.

کد خبر: ۳۶۷۰۶۲

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۴:۴۷

به گزارش آستان نیوز، به همت مركز تحقیقات فناوری‌های زیستی و سلامت  و انجمن علمی مهندسی پزشكی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، همایش «آشنایی با اختلالات طیف اوتیسم و زمینه‌های تحقیقاتی آن در رشته‌های مختلف»، با حضور چهره‌های برجستهٔ علمی و اجرایی این حوزه از جمله، «دكتر فرح اشرف‌زاده، فوق‌تخصص مغز و اعصاب كودكان و استاد دانشگاه علوم پزشكی»، «دكتر مهدی برجی، مدیرکل بهزیستی خراسان رضوی»، «دكتر شیما ایمانی نژاد، فوق‌تخصص بیماری‌های مغز و اعصاب كودكان» و «اكرم نجفیان، مدیر مركز آموزشی_توان‌بخشی اوتیسم آوا»، در سالن همایش‌های شهید سلیمانی واحد خواهران این دانشگاه، برگزار شد.
دكتر فرح اشرف‌زاده، فوق‌تخصص مغز و اعصاب كودكان در خصوص بیماری اوتیسم، گفت: ‌ دَرخودماندِگی به انگلیسی اوتیسم (Autism) ‌به لاتین (Autismus) نامیده می‌شود.
اوتیسم نوعی اختلال رشدی از نوع روابط اجتماعی است كه با رفتارهای ارتباطی، كلامی غیرطبیعی، مشخص می‌شود.
وی با بیان اینكه علائم اوتیسم تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌كند، گفت: والدین باید توجه ویژه‌ای داشته باشند كه با نوزاد و كودك خود وقت بیشتری بگذارند تا اگر متوجه‌ رفتار غیرعادی در كودك خود شوند، سریع با پزشك متخصص، در میان بگذارند.

اوتیسم در پسران شایع‌تر از دختران است

دکتر اشرف‌زاده، افزود: این اختلال در پسران چهار برابر شایع‌تر از دختران است و این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی، تأثیر می‌گذارد.
استاد دانشگاه علوم پزشكی مشهد، بیان كرد: كودكان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات كلامی و غیركلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مربوط به بازی مشكل دارند.
این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می‌سازد و در بعضی موارد رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری نیز در آنها دیده می‌شود.

علائم بیماری اوتیسم را بشناسید

وی در مورد علائم هشداردهنده اوتیسم تا سن 18 ماهگی، توضیح داد: عدم واكنش متناسب در مواجهه با شنیدن صدای بلند و بی‌توجهی به شنیدن صدای مادر، عدم تعقیب چشمی اشیا یا افراد در حال حركت، بی‌توجهی به گرفتن اشیا، چهره‌ای بی تفاوت و عاری از هر گونه لبخند، حتی در مواجهه با دیدن چهره والدین، عدم تولید اصوات نا مفهوم مانند غان و غون و عدم ‌تمایل به برقراری ارتباط با دیگران و بی اهمیتی نسبت به حركات آنها، برخی از علائم این بیماری،  است.
دكتر اشرف‌زاده، در خصوص علائم این بیماری، افزود: هنگامی كه كودك ارتباط چشمی با والدین خود برقرار نمی‌كند، واكنشی نسبت به اسم خود نشان نمی‌دهد، حركات تكراری، پاسخ‌های غیرمعمول به افراد می‌دهد، دلبستگی شدید به برخی از اشیا و مقاومت در مقابل تغییر دارند و گاهی ممكن است در حواس پنج‌گانه حساسیت‌های غیرمعمولی از خود نشان دهند.
همچنین كودكان مبتلا به اوتیسم به اعداد و شمارش آنها علاقه زیادی دارند، بازی‌نکردن با اسباب‌بازی و كودك هم سن خود نیز جزو علائم اوتیسم است، زیرا این كودكان درك درستی از اسباب‌بازی و مشاركت‌های اجتماعی، ندارند.
در ادامه این نشست علمی، دكتر شیما ایمانی نژاد، فوق‌تخصص بیماری‌های مغز و اعصاب كودكان به بررسی نقش علوم مختلف مانند علوم اعصاب روان، ژنتیك و اپی‌ژنتیک، مهندسی و فناوری و علوم تربیتی و توان‌بخشی در تشخیص و توان‌بخشی افراد دارای اختلال اوتیسم، پرداخت.

اوتیسم یك پازل چندبعدی است

وی خاطرنشان كرد: اوتیسم یك پازل چندبعدی است كه تنها با همكاری رشته‌های مختلف می‌توان آن را حل كرد و در آینده تحقیقات در این حوزه به سمت شخصی‌سازی درمان‌ها بر اساس ژنتیك و ویژگی‌های فردی و فناورهای كمكی مانند رابط‌های مغز - كامپیوتر، پیش می رود.

والدین شریك اصلی تیم درمان برای درمان اوتیسم
اكرم نجفیان، مدیر مركز آموزشی_توان‌بخشی اوتیسم آوا دیگر سخنران همایش علمی «آشنایی با اختلالات طیف اوتیسم و زمینه‌های تحقیقاتی آن در رشته‌های مختلف»، بود كه در مورد نقش والدین در اختلال طیف اوتیسم فرزند سخنرانی كرد و گفت: والدین شریك اصلی تیم درمان برای درمان اوتیسم هستند و شناسایی زودهنگام، اولین قدم در مداخله زودهنگام است.
وی عنوان كرد: یكی از عمده‌ترین مشكلات در بحث بیماری اوتیسم، مشكل شناسایی این بیماری است. در واقع ناآگاهی خانواده‌ها و جامعه از این بیماری و نبود اطلاع‌رسانی مناسب در این زمینه، موجب شده است تا بسیاری از این كودكان در زمان طلایی درمان که پیش از سه‌سالگی است، شناسایی نشوند.
نجفیان، افزایش آگاهی و درك عمومی، حمایت اجتماعی و عاطفی، فراهم نمودن فرصت برابر و حمایت قانونی و سیاست‌گذاری را، از جمله وظایف جامعه در قبال خانواده‌های دارای فرزند اوتیسم برشمرد.