جشن پرشور بروجردی‌ها در آغوش خورشید هشتم

در روزی که زمین و آسمان بابرکت و نور حضرت علی بن موسی‌الرضا (ع) روشن شد، دل‌ها با نام ایشان به تپش درآمدند و جشن میلاد امام هشتم در بروجرد به مرکزی از نور و محبت تبدیل شد و این نور در دل‌ها ماندگار شد.

کد خبر: ۳۶۸۳۶۳

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۵:۳۲

به گزارش آستان نیوز از لرستان؛ جشنی ساده و پرشور اما دل‌نشین، پرازعطر چای نبات و شیرینی‌ محبتی که از دل‌ها می‌جوشید در امامزاده جعفر(ع) دیارفرزانگان برگزاز شد. مردم با دل‌هایی پاک و لب‌هایی خندان آمده بودند تا سهمی داشته باشند از این سرور آسمانی و لحظاتی ار در کنار یکدیگر در این جشن پرنور از محبت امام هشتم بگذرانند.

پذیرایی از مهمانان بامحبت رضوی

لحظه‌ای که در آن همه چیز در کنار هم آمد، چای نبات‌داغ، شیرینی‌هایی که طعمشان یادگاری از مهر و محبت بود و دستی که با لبخند به مردم هدیه می‌دهد و در این جشن معنوی، همه چیز پیوندی استوار ایجاد می‌کرد. بیش از ۲ هزار نفر از مهمانان این طعم شیرین محبت رضوی را در کنار یکدیگر چشیدند و دل‌هایشان با یاد امام رئوف گرم شد.

نوگلان پایگاه رضوی بروجرد نیز با صدای دل‌نشین خود سرودی از عمق دل خواندند. سرودی که نمایانگر محبت بی‌پایان حضرت رضا (ع) بود و هر نغمه‌ای که از دل‌های پاکشان برمی‌آمد در دل‌های حاضرین جا باز می‌کرد و همه را به یاد مهربانی‌های امام رضا (ع) می‌انداخت.

اهدای هدایایی به نام‌های امام رضایی

لحظه‌ای ناب بود که نام‌های علی، علیرضا، رضا یکی پس از دیگری خوانده شد و هدایایی که تقدیم این صاحبان این نام های مبارک می شد همچون هدیه‌ای از جانب امام مهربانی‌ها بود. هدایا نه‌تنها در دست‌ها بلکه در دل‌ها جای گرفت و همچون یادگاری از امام هشتم در دل‌ها ماند.

در گوشه‌ای از مراسم به همت خادمیاران کانون‌های فرهنگی رضوی و تبلیغی دینی رضوی بروجرد، میز فرهنگی‌ای برپا بود که خادم‌یاران رضوی با چشمانی پر از محبت و قلب‌هایی پر از معرفت به  سؤالات دینی و معنوی ۱۰۰ نفر از مردم پاسخ دادند و بسته‌های فرهنگی عفاف و حجاب نیز در دست‌های مهمانان جای می‌گرفت.

نقاشی ضامن آهو توسط کودکان

در میان این لحظات، دستان کوچک کودکان بر بوم نقاشی ضامن آهو کشیده شد. کودکانی که بی‌هیچ واژه‌ای در دل‌هایشان عشق به امام رضا (ع) را با رنگ‌ها و خطوط ساده اما پرمفهوم نشان دادند. این لحظات ساده اما پرمعنی از دل‌های پاک آنان به دل‌های بزرگ‌تر منتقل می‌شد و شعله عشق به امام را در دل‌ها روشن می‌کرد.

در پایان مراسم کلام‌هایی که از عمق وجود برمی‌آمد و با صدای دل‌نشین مداحان آسمان را در می برگرفت. هر اشک و هر لبخند گواهی از ارادت و عشق به امامی بود که در دل‌های همه‌جا دارد و دل‌های مشتاق به‌سوی نور ایشان گام برمی‌داشت و همه این لحظات همه این احساسات، تنها برای یک هدف بود؛ "تقرب به خداوند و امامی که ضامن دل‌های ماست".

انتهای پیام/