یکی از شاگردان آیت‌الله میلانی (ره):

آیت‌الله میلانی نمونه‌ای از عقلانیت و انصاف در رفتار عملی بود

یکی از شاگردان آیت‌الله میلانی، گفت: آیت‌الله محمد هادی میلانی (ره) نمونه‌ای از عقلانیت و انصاف در رفتار عملی، بود.

کد خبر: ۷۰۲۷۷۹

تاریخ: ۰۳ دی ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۱

به گزارش آستان‌نیوز، حجت‌الاسلام والمسلمین سید علی‌اصغر امینی، مدرس حوزه و یکی از شاگردان آیت‌الله میلانی (ره)، با اشاره به منظومه فکری و سیره اخلاقی آیت‌الله میلانی، گفت: فضای رابطه بین بنده و آیت‌الله میلانی (ره) استاد و شاگردی نبود بلکه فراتر از مناسبات رسمی و شبیه رابطه پدر و فرزندی، بود.

وی، گفت: فاصله علمی و اجتماعی میان یک مرجع تقلید با میلیون‌ها مقلد و یک طلبه جوان بسیار زیاد است، اما آیت‌الله میلانی با تمام اهمیت علمی‌شان، با دقت به اشکالات و سوالات طلاب گوش می‌دادند. اگر نقد طلبه‌ای را وارد می‌دیدند، او را تکریم کرده و حتی در مواردی او را به عضویت هیئت استفتای خود درمی‌آوردند.

درس انصاف در برخورد با مخالفان

حجت‌الاسلام امینی در ادامه به بیان خاطره‌ای از دوران جوانی خود اشاره کرد و گفت: زمانی جزوه‌ای در پاسخ به فردی که علیه تشیع یاوه‌سرایی کرده بود نوشتم و نام آن را «پاسخ به یاوه‌سرایی‌ها» گذاشتم. وقتی متن را برای آیت‌الله میلانی خواندم، ایشان با وجود مخالفت طرف مقابل، به من تذکر دادند و فرمودند: «نه! شما در جواب متین بنویسید.» این رفتار نشانگر تقید شدید ایشان به اخلاق و انصاف حتی در مواجهه با مخالفان بود.

حکمت و جهان‌بینی قرآن، فراتر از فلسفه بشری

وی در بخش دیگری از سخنان خود، حکمت و جهان‌بینی قرآن را سرچشمه‌ای زلال و فراتر از فلسفه بشری دانست که باید مبانی استدلالی و حتی فلسفه حقوق را مستقیماً از آن استخراج کرد.

این استاد حوزه، در ادامه، ضمن تبیین جایگاه عقل در مکتب تشیع، بر تمایز راه انبیا با مسیر فلاسفه تأکید کرد و با تشریح دیدگاه‌های متفاوت درباره عقلانیت دینی، گفت: مکتب تشیع چنان اهمیتی برای عقل قائل است که شیخ کلینی، کتاب ارزشمند کافی را با «کتاب‌العقل» آغاز می‌کند. با این حال، راهی که انبیا پیموده‌اند، راهی مستدل و عقلانی، اما توأم با نور وحیانی است که مسیر خاص خود را دارد و با راه فلاسفه متفاوت است.

استخراج حکمت از چشمه زلال وحی

حجت‌الاسلام امینی، با تأکید بر اینکه قرآن دارای یک جهان‌بینی بسیار وسیع، گسترده و قوی است، گفت: جهان‌بینی قرآن از جهان‌بینی فلاسفه جلوتر است و باید از خود این مرکز و چشمه زلال قرآنی استفاده کرد.

وی افزود: حکمتی که قرآن معرفی می‌کند باید از مطالب استدلالی خود قرآن استنباط شود. قرآن نه‌تنها به فلسفه محض، بلکه به «فلسفه مضاف» مانند فلسفه حقوق نیز پرداخته است؛ چنانکه در آیه قصاص، صاحبان خرد (اولی‌الالباب) را مخاطب قرار می‌دهد.
{$sepehr_key_412}