در ادامه عرض ارادت اهل علم و معرفت به پیشگاه حضرت رضا (ع) انجام شد

اهدای میراث پدری توسط ذاکر اباعبدالله الحسین (ع) به کتابخانه رضوی

یکی از ذاکران حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، مجموعه‌ای مشتمل بر ۷۶ منبع مطالعاتی به‌ویژه آثار خطی و چاپ‌سنگی ارث پدری‌اش را، به کتابخانه حرم مطهر حضرت رضا (ع)، اهدا کرد.

کد خبر: ۷۰۳۷۶۴

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۸

به گزارش آستان نیوز، سید علیرضا مقیمی، زائر تهرانی شصت‌ساله، در اواخر دی‌ماه ۱۴۰۴، ضمن حضور در کتابخانه مرکزی حرم مطهر رضوی، این مجموعه آثار را به سازمان کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی، تقدیم کرد.

این مجموعه اهدایی شامل ۱۹ نسخه خطی و ۳۹ کتاب چاپ‌سنگی است که بیشتر آنها در حوزه ریاضی و نجوم بوده و همچنین ۱۸ عنوان کتاب چاپی در موضوع اسلام را در بردارد. در ادامه، پای صحبت‌های این ذاکر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در خصوص اهدای این مجموعه آثار می‌نشینیم.

روایت کتاب‌های پدربزرگ

سید علیرضا مقیمی با تأکید بر اینکه در خانواده‌ای روحانی پرورش‌یافته است، می‌گوید: پدرم، حجت‌الاسلام سید علاءالدین مقیمی قاهانی و پدربزرگم، آیت‌الله سید محمدجواد مقیمی قاهانی، بودند. من نیز از محضر آیت‌الله مجتهدی کسب فیض کردم.

وی با اشاره به اینکه پدربزرگش که از سادات حسینی بوده در منطقه قاهان در استان قم، حکم مرجع تقلید مردم را داشته است، می‌افزاید: پدربزرگم ضمن تحصیل در حوزه علمیه قم، علم نجوم را نیز دنبال می‌کردند، بنابراین علاوه بر کتاب‌های قرآنی، فقهی و ادعیه، منابع ارزشمندی در حوزه نجوم داشتند.

مقیمی ادامه می‌دهد: طبق وصیت پدربزرگم، این کتاب‌ها بین فرزندان ذکور وی، یعنی پدر و دو عمویم که آنها نیز روحانی بودند، تقسیم شد. سپس این منابع از پدرم به من و برادرم، ارث رسید که برادرم آنها را به من بخشید.

وی تصریح می‌کند: همچنین در وصیت‌نامه مرحوم پدربزرگم ذکر شده بود که اگر فرزندان ذکور به هر دلیلی با مشکل مالی مواجه شدند، می‌توانند این کتاب‌ها را بفروشند و هزینه زندگی کنند. البته به لطف امام حسین (ع)، پدر و عموهایم نیازی به فروش این کتاب‌ها پیدا نکردند.

این زائر تهرانی می‌گوید: خانواده ما بخشی از کتاب‌هایی که از پدربزرگمان به‌ارث‌رسیده بود را به دو کتابخانه در قم اهدا کردند.

وی ادامه می‌دهد: در این میان، از آنجایی که در کتابخانه آستان قدس رضوی از آثار خطی و چاپ سنگی به خوبی نگهداری می‌شود و همچنین این منابع کهن مورد استفاده محققان قرار می‌گیرد، تصمیم گرفتم تا بخشی از میراث فرهنگی خانوادگی‌ام را به این کتابخانه در مشهد اهدا کنم.

این اهداکننده می‌افزاید: من فقط تعدادی از این مجموعه کتاب همچون آثاری که به دستخط مرحوم پدربزرگم و مرحوم پدرم بود را برای خود نگه داشتم؛ چراکه فرزندانم هم علاقه بسیاری به خوانش آنها داشتند.

وقتی که امام رضا (ع) می‌طلبد

مقیمی همچنین بیان می‌کند: جالب است بدانید حدود چهار سال بود که تصمیم داشتم این مجموعه آثار را به کتابخانه حرم مطهر امام رضا (ع) تقدیم کنم؛ اما به دلایل مختلف از جمله بیماری قلبی خودم، این فرصت مهیا نشد تا اینکه در ایام شهادت امام موسی کاظم (ع) و آستانه مبعث پیامبر اکرم (ص)، پسرم بانی خیر شد و با خودروی شخصی‌اش ما را از تهران به مشهد آورد. در حقیقت، امام رضا (ع) بالاخره من را طلبیدند.

وی می‌گوید: در لحظاتی که در کتابخانه حرم مطهر رضوی در خدمت مدیر مخطوطات این کتابخانه بودیم، اشک شوق را در چشم‌های فرزندانم دیدم. آشنایی با چنین کتابخانه‌ای که آثاری با دستخط شریف منسوب به ائمه اطهار (ع) در آن نگهداری می‌شود، برای آنها بسیار جالب‌توجه بود.

مقیمی ادامه می‌دهد: خدا را شاکر هستم که در این مسیر قرار گرفتم و این بار از روی دوشم برداشته شد. امام رضا (ع) هم بسیار بامحبت هستند و هیچ‌گاه دست رد به سینه کسی نمی‌زنند. در این میان، امکان ندارد که عمل خیری برای مرحوم پدر و مادرم یا اجدادم انجام دهم و خواب آنها را نبینم.

وی با اشاره به خوابی که شب پس از بازگشت از مشهد به تهران دیده بود، تصریح می‌کند: مطمئن هستم که این حرکت مورد مقبول خانواده‌ام قرار گرفته است.

اهمیت اهدای آثار به کتابخانه‌ها

این زائر تهرانی درباره اهمیت اهدای میراث‌فرهنگی به کتابخانه‌ها نیز می‌گوید: برای ورق به ورق، خط‌به‌خط این آثار خطی زحمت کشیده شده است و حیف است که آنها در یک کتابخانه شخصی خاک بخورد، به‌خصوص که ممکن است، این آثار حتی سالی یک‌بار هم مورداستفاده قرار نگیرد.

مقیمی می‌افزاید: بی‌شک در جلسات روضه‌خوانی که حضور دارم، درخصوص فعالیت‌های کتابخانه حرم مطهر رضوی در حوزه حفظ میراث مکتوب فرهنگی صحبت می‌کنم تا اگر سایر افراد جامعه هم چنین کتاب‌هایی در منازل دارند، به کتابخانه اهدا کنند.

وی خاطرنشان می‌کند: بی‌تردید امام رضا (ع) نیز چندین برابر ارزش این آثار به اهداکنندگان آن عنایت می‌کند چنان‌که من هم می‌توانستم کتاب‌های پدربزرگم را بفروشم، اما عنایت و محبتی که حضرت به ما دارند، قابل مقایسه با هیچ چیز در این دنیا نیست.