قاصدک‌های صحن مهمان نوزادان تبریزی

در سکوت آرام بیمارستان محلاتی تبریز، هم‌زمان با اعیاد شعبانیه، قدم‌های خادمان رضوی نرم و آهسته فضا را تغییر داد؛ گویی هر قدم، دعایی می‌آورد و هر نگاه، نوری از مهربانی را در دل مادران روشن می‌کرد.

کد خبر: ۷۰۴۱۷۰

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۵۱

به گزارش آستان نیوز از آذربایجان شرقی؛ بیمارستان آن روز آرام‌تر از همیشه بود، اما در اتاق‌هایی که مادران نوزادان تازه‌متولدشده در آن‌ها نفس می‌کشیدند، لحظه‌ای متفاوت در جریان بود. خادمان و یاوران کانون خدمت رضوی «قاصدک صحن» با گام‌هایی آهسته و زمزمه دعاهای آرام، وارد شدند و بی‌صدا، فضای اتاق‌ها را از سکوت به آوای محبت و همدلی پر کردند.

دوازده مادر با نوزادان در آغوش، در اتاقی گرم و پرمعنا گردآمده بودند. خادمان با دستانی پر از هدیه‌های کوچک اما پرمعنای خود، گردن‌بندهای تبرکی از گل‌های حرم را اهدا کردند. زمزمه دعا و آرزوهای نیک، همانند نسیمی آرام از گوشه‌ای به گوش مادران رسید و هر لبخند و اشک شوق پاسخ کوچکی بود به مهربانی آنان.

بعضی مادران دست‌هایشان را روی قلب گذاشتند، برخی لبخندی آرام زدند و نوزادان کوچک، انگار حضور محبت را حس کرده و با جنبش‌های کوچک خود پاسخ می‌دادند. حضور خادم‌یاران رضوی، تنها هدیه‌دادن نبود؛ بلکه فراهم‌کردن لحظه‌ای سرشار از محبت، آرامش و امید بود، لحظه‌ای که مادران و نوزادان در آن احساس امنیت و همدلی می‌کردند.

در هر نگاه خادمان، دعایی نهفته بود و در هر دستِ باز شده برای هدیه، عشقی خالص موج می‌زد. مادران در سکوت، با اشک و لبخند، لحظه‌های کوتاه اما پرقدرتی را تجربه کردند؛ لحظه‌هایی که نه با کلمات، بلکه با حضور قلبی منتقل می‌شدند و در جان آن‌ها می‌نشستند.

این حضور، یادآور آن است که خدمت واقعی گاهی نه در هیاهو و تشریفات، بلکه در صمیمیت و مهربانی روزمره، با دستانی آماده و قلبی پر از عشق جریان می‌یابد. خادمان رضوی با این لحظات کوتاه اما پر اثر، عطری از معنویت حرم مطهر رضوی را به دل مادران و نوزادان بردند؛ عطری که سال‌ها با هر نگاه به گردن‌بند تبرکی با یادآوری آن لحظه، دل‌ها را گرم می‌کند و خاطره‌ای ماندگار می‌سازد.

یادداشت: نسترن جدیدالاسلام

انتهای پیام/