.

اهدای قرآن خطی به کتابخانه آستان قدس رضوی توسط شهروند گیلانی:

خوشحالیم که امام رضا(ع) پیشکش ما را پذیرفتند

از همان ابتدای گفتگو، لهجه غلیظ‌شان، گیلانی‌بودن‌شان را به رخ می‌کشد. با لبخندی آرام بر لب و تواضعی که به دل می‌نشیند خود را معرفی می‌کنند: «خواهر هستیم؛ صدیقه و زکیه معتمد لنگرودی. از لنگرود آمده‌ایم».

1397/2/31 دوشنبه

خواهر بزرگتر در حالی که قرآن قدیمی را با احترام در دست گرفته، دلیل حضورشان را توضیح می‌دهد: «حدود پنجاه سال است که از این قرآن نگهداری می‌کنم. نسل به نسل به پدرم رسیده بود، مدتی هم دست مادرم نگهداری می‌شد، اما پدرم دوست داشت این قرآن بعد از او دیگر دست به دست نشود و در مکان امن و شرایط خوبی نگهداری گردد. به ویژه اینکه در شرایط هوایی شمال کشور بیشتر اوقات سال بارندگی و رطوبت است و احتمال آسیب به قرآن را بیشتر می‌کند ترسیدیم این قرآن آسیب ببیند». ادامه می‌دهد: «این یک قرآن موروثی است که از قرن سیزدهم نسل به نسل به پدر رسیده و اگر به صفحات اول و آخر آن نگاه کنید، یادداشت‌هایی از اجدادمان و اینکه به ائمه اطهار علیهم‌السلام اهدا کردند، روی آن نوشته شده است. ما هم به سفارش پدرمان مرحوم حاج محمد معتمد لنگرودی و مادرم مرحومه حاجیه خانم حیدری این قرآن را برای اهدا آوردیم».

مشخصات قرآن
معاون اداره مخطوطات کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی پس از بررسی این قرآن که متعلق به دوره قاجار است، می‌گوید: «قرآن کامل با خط نسخ ممتاز به شیوه نی‌ریزی و در قرن سیزدهم در 224 ورق 17 سطری بر کاغذ دولت‌آبادی کتابت و طلاکاری شده است. دو صفحه اول آن، دارای سرلوح و کتیبه با نقوش اسلیمی در زمینه زر و لاجورد، اوراق آن جدول‌بندی به زر و تحریر مشکی و سرسوره‌ها در زمینه طلا با خط رقاع به شنگرف بوده و در دوره معاصر با جلد گالینگور عنابی صحافی شده است.»
سید محمدرضا رضاپور از تذهیب پرکار و ارزشمند قرآن، زبان به ستایش می‌گشاید و می‌گوید: «نشان‌های جزء قرآن و حزب و سجده به شکل قندیل زرپوش و فواصل آیات گوی زرین اخترمانند است. علائم سجاوندی نیز به مدح‌های منفصل، رموز تعداد آیات به سرخی، آخر هر پنج آیه رمز حرف "ه" و آخر هر ده آیه با رمز حرف "ی" نشانه‌گذاری شده است».

آرامش روح والدین

صدیقه معتمد لنگرودی جانمازی قدیمی را که با دست پته‌دوزی شده باز می‌کند و یک مُهر، یک تسبیح همراه با انگشتر عقیق قدیمی که روی آن سجع «و ان یکاد» حک شده است، یک آیینه و جاشانه‌ای آبنوس نفیس و قلاب‌دوزی با پارچه دست‌باف و یک ذره‌بین که برای تلاوت قرآن از آن استفاده می‌شده، نشان می‌دهد و می‌گوید: «این قرآن و این جانماز با وسایل داخل آن، همیشه کنار هم بوده‌اند. حالا هر دو را با هم پیشکش امام رضا(ع) می‌کنیم».
وقتی از او سوال می‌شود چرا اینجا را برای اهدای قرآن انتخاب کرده است، پاسخ می‌دهد: «اتفاقا کتابخانه لنگرود هم از ما خواستند این قرآن را به آنجا اهدا کنیم و از طرفی یکی از بستگان مادرم هم در قم پیشنهاد دادند کتاب را به کتابخانه قم اهدا کنیم، اما ما ترجیح دادیم آن را به کتابخانه حضرت رضا علیه‌السلام پیشکش کنیم؛ به ویژه اینکه پدر و مادرمان هر دو در حرم علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام مدفون هستند، احساس کردیم اگر این قرآن در کنارشان باشد، آرامش بیشتری دارند».
خواهر کوچکتر که در حال حاضر ساکن تهران است، در حالی که اشک‌هایش را به آرامی پاک می‌کند، می‌گوید: «هر وقت به لنگرود می‌رفتم حتما این قرآن را باز و از آن طلب برکت می‌کردم. البته قرآن‌های زیاد دیگری در منزل ما وجود دارد؛ پدر برای هر کدام از دختران و پسرانش یک قرآن گرفته بود که آن را بخوانیم و سه ماه تابستان در کلاس قرآن بودیم و پدرم ساعاتی را صرف آموزش قرآن به ما می‌نمود». مکثی می‌کند و ادامه می‌دهد: «پدر و مادرمان خیلی مهربان بودند. پدرم همیشه اتاق مخصوصی برای تلاوت قرآن و اقامه نماز داشت. به یاد دارم در کودکی یک روز آهسته در اتاق را باز کردم و ایشان را در حالی که کفن سفیدی بر تن کرده بود، ایستاده بر نماز دیدم».
جمله آخر را هر دو با هم بریده بریده بر زبان می‌آورند: «خیلی خوشحالیم که امام رضا علیه‌السلام این هدیه را از ما پذیرفتند و حتما روح پدر و مادرمان هم از اهدای این قرآن به حرم حضرت رضا علیه‌السلام شاد می‌شود و آرامش می‌گیرد».

گزارشگر: مریم نیازپور
 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
نسخه قابل چاپ
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها آخرین مطالب
.گزارش روز
.گفت و گوی روز
.
فرهنگی
.

.All right reserved by Astan Quds Razavi

تمام حقوق این وبگاه متعلق به آستان قدس رضوی است.