سوگ و حزن مضاعف در حرم رضوی پس از شهادت قائد امت

به گزارش آستان‌نیوز، فضای معنوی روضه منوره، سحرگاه امروز ناگاه به محضر عزا تبدیل شد. گویی سنگینی این مصیبت به قدری بود که آوای پرطنین «اشهد ان علیاً ولی الله» از درون گلوها، پیش از آنکه به گوش برسد، در دریایی از حسرت و حزن جاری می‌شد. ساعات شبانه‌روز در حرم مطهر، دیگر نه با اذان و اقامه که با شمارش لحظات دوری از آن نگاه حکیمانه و دلسوز اندازه‌گیری می‌شد.

حزن در صحن و سرای رضوی

با انتشار این خبر، فضای معنوی روضه منوره و صحن‌های پیرامون آن به سرعت تحت تأثیر حزن و اندوه و ماتم قرار گرفت. خادمان حرم مطهر، که خود را وقف خدمت به این آستان مقدس کرده بودند، با چهره‌هایی محزون و چشمانی اشکبار، شاهد تغییر سیمای حرم بودند. سکوت سنگینی بر گلدسته‌ها سایه افکند، گویی زمین و زمان در ماتم «قائد امت» اندوهگین هستند.

در صحن انقلاب اسلامی، پیامبر اعظم (ص) و دیگر صحن و سرای رضوی که هر یک روایتی از مجاهدت‌های ملت ایران را در سینه دارند، امروز روایتگر داستان دیگری بودند. روایتی از فراق.

مردان و زنان زائر، در حالی که پیشانی بر ضریح مطهر می‌گذاشتند، این بار نه تنها برای درد‌های خود، که برای درد فراق خادم الرضا (ع) گریه می‌کردند. صدای اشک و زاری اقشار مختلف از کودکان و جوانان گرفته تا ناله خاموش سالخوردگان، ضجه‌های بی‌صدایی بود که از عمق جان برمی‌خاست.

حرکت دسته‌های عزاداری در اطراف حرم، نه با نوحه‌های هماهنگ، که با اشک‌های یکپارچه و نگاهی به آسمان همراه بود. خدام در حالی که به انجام وظایف همیشگی از نظافت حرم تا راهنمایی زائران، مشغول بودند، ردپای اشک بر روی لباس‌های خدمتشان، گواه صادقی بر غم درونی بود. اینجا دیگر تنها یک مکان مقدس نبود؛ اینجا خانه‌ای بود که صاحب‌خانه‌اش خادم وفادار خود را از دست داده بود.

سیاه‌پوش شدن حرم رضوی

به نشانه عزاداری برای رهبر شهید انقلاب اسلامی، اقدامات نمادینی به سرعت انجام شد و در همان ساعات اولیه، پرچم سبز رنگ رضوی که بر فراز گنبد طلا در اهتزاز است، به رنگ عزا درآمد. این تغییر در بلندای گنبد طلا، برای تمام شهر مشهد و هر رهگذری از دور، پیام غم را مخابره می‌کرد.

پوش ضریح مقدس امام رضا (ع) که همواره مظهر نور و شکوه است، به رنگ عزا درآمد تا شاهد داغدار شدن زائران و خادمان در این مصیبت باشد. آن روپوش طلایی و فیروزه‌ای که نماد جلال و جبروت الهی بود، با پارچه‌ای سیاه پوشیده شد. این تغییر، نه یک اقدام تشریفاتی، که زبان حال حرم بود و زائرانی که برای اولین بار این صحنه را می‌دیدند، در مقابل ضریح می‌ایستادند و غرق در حیرت و حزنی دوچندان می‌شدند. همچنین سایر صحن و سرای رضوی با پرچم‌های سیاه به رنگ عزا درآمده که عمق فاجعه را در قالب یک نماد عزا و ماتم به نمایش می‌گذارد.

در چهره عموم زائرانی که از اقصی نقاط کشور در این آستان مقدس حضور داشتند، اندوهی فراگیر دیده می‌شد. زمزمه‌ها، اشک‌ها و نماز‌های جماعت، همگی تبدیل به مرثیه‌ای برای شهادت رهبر معظم انقلاب شده است که مظهر اقتدار و ارادت به خاندان عصمت و طهارت (ع) بود. آری، قائد امت به شهادت رسیدند، اما آرمان‌های جد مظلومشان سیدالشهدا (ع) و انقلاب اسلامی همچنان پابرجا و استوار خواهد بود.

گزارشگر: زهرا چکنه