تلویزیون اینترنتی آستان نیوز
به گزارش آستان نیوز، توی مشتهای بسته تمام خادمها، نقل و نبات پنهان شده و از چشمهای مشتاق زوار، قند و عسل میچکد. چشمهایت را ببندی، میان آنهمه هیاهو، صدای پای شترهایی را میشنوی که از پشت سر نزدیک میشوند و دسته دیگرشان راه رفته را بازمیگردند.
در همهمه سال 1446 هجری قمری، پچ پچههای حجاج همسفر رسول ا... در سال دهم هجری ق از همه واضحتر است. ما اینجا در شلوغیهای آخرالزمانی، همچنان با رسول ا... تجدید پیمان میکنیم تا اگر میشود ما را در شمار شیعیان علی بن ابیطالب بنویسند.
ما بارها در همین صحن و سرا، بر غربت علی (ع)و تنهایی پس از رسول ا...، گریستیم. ما نالههای امیر مومنان را از دل چاهی که نیست شنیدیم و از همین بارگاه، جواز رسیدن به ایوان نجف را گرفتهایم و بعد حتی در شادترین لحظات دیده بوسی و شیرین کامی، بغضی از دل تنگمان کنده شده، از گلویمان بالا آمده و با نگاه به گنبد طلای سلطان توس، اشکی شده و به زمین افتاده و دلمان خواسته به عظمت نام علی(ع)، اسم ما را هم در شمار شیعیان حقیقی او بنویسند.
عید غدیر، بهانه زیبای دیگری برای آب و جاروی این بارگاه ملکوتی شده. بغل بغل، دستههای گل جا خوش میکنند گوشه و کنار حرم. خوشبخت ترینشان میروند مینشینند بالای ضریح و مابقی، در جوار حوضچههای میان صحن و گلدانهای حریم رضوی، عاقبت بخیر میشوند.
این عطر پیچیده در هوا، نه فقط کار گلها و گلاب پاشی خادمها که از حال خوش آدمهایی ست که دقیقهای یکبار با سلام بر محمد و آل محمد(ص)، فضا را عطرآگین میکنند. یک نفر دارد از بلندگوهای حریم میخواند: راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست/ کهکشانها نخی از وصلهی نعلین علی ست... . نقاره زنها پلهها را بالا میروند. کمی بعدتر، نقارهها به صدا در میآید و حالا انگار دارند خبر میکنند هرکس رفته برگردد و هرکه نرسیده، جلو بیاید. زین شترها منبر شده و مردی از تبار خورشید از منبر بالا می رود. آسمان خود را به غروب شب عید میکشاند و دستان علی بار دیگر با دستان رسول خدا بالا می رود تا پس از آن، ما همه به نام امیرالمومنین (ع) آبرودار شویم.
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز