شبِ همدلی با حضرت رقیه (س) در خیابان اخوان ثالث

خیابان اخوان ثالث، امشب رنگ دیگری دارد. مثل حسینیه‌ای وسیع، با پارچه‌های سیاه‌ ،درخت به درخت آذین ‌شده‌اند و کتیبه‌ها، سینه ‌به ‌سینه، نام صاحب امشب را فریاد می‌زنند:«حضرت رقیه، سلام‌الله‌علیها»

به گزارش آستان ‌نیوز، باهمت خادمین آستان قدس رضوی و همراهی خیرین محلی، مراسمی باشکوهی در خیابان اخوان ثالث بلوار سجاد مشهد برپا شده؛ مجالی دوباره برای نشستن پای سفرهٔ کرامت کوچک‌ترین بانوی شام.
مجاورین، آن‌طور که رسم سال‌های اخیر است، با دل‌هایی بی‌قرارتر از همیشه آمده‌اند و مراسم با اقامهٔ نماز جماعت مغرب آغاز می‌شود.
پس از قرائت زیارت امین‌الله، سرودهای مناسبتی طنین می‌اندازند و صدای طبل، سنج و نوای عزاداری، در پس‌زمینه می‌پیچد و قلب مجلس را، در دست می‌گیرد.
پرچم‌های بزرگ یا حسین (ع) و یا ابوالفضل (ع) بر دوش عشاق می‌چرخند.
نگاهم دنبالشان می‌رود، تا می‌رسد به واژهٔ «الله» در میان سه‌رنگ وطن؛ حسی از قدرت، غرور و ایستادگی که در گوشت و پوست و رگ‌هایم، می‌جوشد.
کنارهمه، خانوادهٔ شهید حسین‌نژاد ـ شهید جنگ تحمیلی دوازده ‌روزه ـ هم هستند تا مهمانان، پای صحبت آنان بنشینند؛ روایت خاطرات و خصوصیات اخلاقی شهید، اشک‌ها را، بی دعوت، زودتر از برپایی روضه، بر چشم‌ها جاری می‌کند.
فرزندان کوچک شهید، بااقتدار و عزم راسخ، از ادامهٔ راه پدر می‌گویند، از دلتنگی‌هایی که در سکوت شب، کنار عکس بابا، تا صبح به درازا می‌کشد و وای ازآنجایی‌که، سخن می‌رسد به درد دل پدر و دختری...
دختری دردانه از آل علی(ع)، دق کرده است
چون که دامانش شده گهوارهٔ رأس پدر
و مداح با زمزمه این بیت، دل‌ها را می‌برد به گذشته‌ای که حالا، انگار دارد تکرار می‌شود.
خرابهٔ امروز، غزه است و بوی خون، خاکستر و خانه‌های آوار شده بین کودکان فلسطینی تکثیر شده، تا رمق را، از آنان بگیرد.
نوای «یا حیدر» بالا می‌رود، مشت‌ها گره می‌خورند و مردم با رهبرشان تجدید بیعت می‌کنند و آرام‌آرام، نجواها به دعای «الهی عظم البلاء» ختم می‌شود و سلام به امامان، مأوا و مرهم زخم‌های داغ‌دیده، می‌گردد.
اما پایانِ مجلس، پایان کرامت نیست؛ سفره هنوز پهن است و هدایا سهم بچه‌ها می‌شود. در همین میان، دختری دو‌ساله، با پیراهنی مشکی و سربند قرمز یا رقیه (س)، مشغول سینه‌زنی با صدای نماهنگی است که، پخش می‌شود.
سایه‌اش روی پارچه‌های سیاه، هم‌بازی‌اش شده و بی‌آنکه بداند، دارد بازی می‌کند با دل‌های آماده‌ای که، عزادار یک دخترِ سه‌ساله است...
خادمین امام رضا (ع)، ظرف‌های شام را لابه‌لای فانوس‌هایی با شمع‌هایی روشن که نورشان افتاده بر چهرهٔ گل‌ها‌ی طبیعی، در مقابل میهمانان می‌چینند؛ و شام آخر مراسم، سهم دل‌هایی می‌شود که با یاد رقیه‌ (س) و کودکان پرپر شده جنگ اخیر، گریستند و آه از گل‌های پرپر شده‌ای که، دیگر نیستند...
گزارش - ساجده سوزنچی