تربیت منتظر، رسالتی در مسیر ظهور

تربیت نسل منتظر، تنها آموزش واژه‌ها و آداب دینی نیست، بلکه دمیدن روح امید و مسئولیت، در جان کودکان و جوانان است. هر پدر و مادری که با یاد مهدی (عج) دل فرزندش را می‌سازد، در حقیقت آجر کوچکی از بنای جهانِ ظهور را، می‌گذارد.

انتظار، اگر درجان نسل‌ها نهادینه شود، جامعه به‌سوی بیداری و آمادگی بزرگ، حرکت خواهد کرد.زمینه‌سازی ظهور باتربیت نسل منتظر، از جمله وظایف منتظران در عصر غیبت بعد از خوداندیشی و خودسازی، دیگراندیشی و دیگر سازی است.

یکی از کارهای مهمی که در خصوص زمینه‌سازی ظهور باید انجام شود تربیت و پرورش یاران امام‌زمان (عج) است که منتظران با انجام آن به‌نوعی اعلان آمادگی برای تحقق ظهور می‌کنند. با این کار علاوه بر زمینه‌سازی و تربیت یاران امام‌زمان (عج) خود نیز با آراستگی به شاخصه‌های سربازی حضرت، در امر ظهور و تشکیل حکومت جهانی مشارکت می‌نمایند.

حضور در صحنه و حفاظت از انقلاب و اسلام از دیگر وظایف مهم منتظران است.مردم در عصر غیبت در راستای زندگی منتظرانه و مؤمنانه باید مزین به شاخصه ایمان و اعتقاد قلبی نسبت به خدا، معاد، رسالت، امامت و مهدویت باشند.

ضرورت معرفت دینی و دین‌شناسی منتظران، از جمله وظایفی است که لازم است منتظران بدان توجه کرده و در اجرای آن کوشا و پر تلاش باشند دین‌شناسی و معرفت به دین است. هر چه معرفت و شناخت ما به دین بیشتر باشد، معرفت ما به آموزه‌های دینی بیشتر خواهد شد و هر چه شناخت افراد به آموزه‌های دینی بیشتر شود وظیفه‌شناسی به دین و امورات دینی در او بیشتر خواهد شد.

پیاده‌سازی شاخصه‌های دین در جامعه از دیگر وظایف مردمان عصر غیبت امام‌زمان (عج) است. یعنی وظیفه منتظران یک‌بار به این است که خویشتن را در فضای انتظار و منتظران قرار داده و وظیفه فردی و شخصی خویش را براین‌اساس تنظیم کند و بار دیگر در راستای مسئولیت خویش، دیگران را در فضای انتظار قرار داده و همگام و همراه با آن‌ها به‌سوی جامعه ایدئال امام مهدی (عج)، حرکت کند.

بی‌شک جامعه‌ای که علم و دانش در آن گسترش پیدا کرده و فراگیر شود در آن جامعه آگاهی و معرفت مردم نسبت به دین و آموزه‌های دینی همه‌جانبه و فراگیرتر می‌شود. با گسترش و اشاعه دین و معارف دینی در جامعه، نورانیت و هدایت در آن بیشتر می‌شود و مردان و زنان در این جامعه دست به آمادگی و اصلاح‌گری می‌زنند و بیشتر در مسیر زمینه‌سازی ظهور گام بر می‌دارند.

امام رضا (ع) در راستای زیست و زندگی منتظرانه و مؤمنانه می‌فرمایند: مِنْ دِینِهِمُ الْوَرَعَ وَ الْعِفَّةَ وَ الصِّدْقَ وَ الصَّلَاحَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ أَدَاءَ الْأَمَانَةِ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ وَ طُولَ السُّجُودِ وَ الْقِیَامَ بِاللَّیْلِ وَ اجْتِنَابَ الْمَحَارِمِ وَ انْتِظَارَ الْفَرَجِ‌ بِالصَّبْر. از جمله دین ائمه(ع) تقوا، پاکدامنی، راستگوئی، صلاح، اجتهاد، امانت داری، سجده طولانی، شب زنده‌داری، دوری از محرمات و انتظار فرج همراه با صبر است.

بر اساس روایات شاخصه مقاومت و استواری پایه و اساس انتظار تلقی می‌شود از دیگر وظایف مهمی که به‌طورکلی بر عهده همه منتظران است بهره‌مندی از شاخصه صبر، مقاومت و استواری است.

در عصر غیبت و آستانه ظهور، دو حرکت متفاوت که یکی بر عهده انسان‌های صالح اعم از زن و مرد و دیگری بر عهده انسان‌های ناصالح اعم از زن و مرد در جامعه آخرالزمانی است به وقوع می‌پیوندد که این دو حرکت بیانگر دو نگرش و دو فرهنگ اسلامی و غیراسلامی بوده و بر اساس این دو فرهنگ و دو نگرش جامعه عصر ظهور به دو گونه انسان‌های خوب و بد و دو فرهنگ دینی و غیردینی تقسیم می‌شود.

منتظران بایستی در جبهه حق و حقیقت با انجام مسئولیت و رسالتی که بر عهده دارند در راستای زمینه‌سازی ظهور گام برداشته و بسترهای تمهیدی را برای آمدن منجی عالم حضرت امام مهدی (عج) مهیا کنند.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر صادق گلزاده - رئیس مجمع نمایندگان طلاب و فضلای خراسان بزرگ و استاد حوزه و دانشگاه