برگزاری احیا شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان ویژه عرب زبانان در حرم مطهر رضوی | بغضی که از بحرین تا سوریه در حرم رضوی پیچید

به گزارش آستان‌نیوز، این ویژه برنامه، امشب هم زمان با شب شهادت مولی الموحدین حضرت علی (ع)، و دومین شب قدر، در رواق دارالرحمه حرم مطهر امام رضا (ع)، با حال و هوای متفاوتی، برگزار شد.

چراغ‌ها ملایم‌تر از همیشه می‌تابیدند و نوای قرآن و زمزمه‌ی دعا، فضا را پر کرده بود.

زائرانی از بحرین، سوریه و عمان در این بارگاه منور گرد هم آمده بودند تا این شب عزیز را در جوار بارگاه نورانی ثامن‌الحجج (ع)، با پرودگار متعال، مناجات و راز و نیاز کنند.

این مراسم در حالی برگزار شد، که ملت ایران داغدار رهبر شهید خود است.

در این میان جمعی از زائران عرب زبان، ضمن عزاداری و سوگواری در غم شهادت امیر المؤمنین حضرت علی (ع) و طلب دعا و بخشش از درگاه خالق یکتا، از ارادت خود به رهبر شهید گفتند.

هنوز باورش دشوار است

منصوره مفرح یکی از این زائران با چشمانی اشک‌بار، می‌گوید: خدا را سپاسگزارم، یک سال دیگر این توفیق نصیبم شد که در این شب‌های عزیز، به بارگاه منور رضوی مشرف شوم.

او، ادامه داد: امسال شب‌های احیا را همراه با غم و اندوه از دست دادن رهبر شهید سپری کردیم. با شنیدن خبر شهادت ایشان، همه‌چیز در درونم شکست. هنوز باورش دشوار است.

او، افزود: امشب از خداوند متعال درخواست کردم به ما کمک کند تا راه مقاومت ادامه داشته باشد.

در گوشه‌ای دیگر از رواق، حسن اسماعیل از سوریه با صدایی بغض‌آلود، گفت: بعد از شهادت سید حسن نصرالله، دل‌خوشی ما به امام شهید بود. او رهبرمان بود و خواهد بود.

یقین داریم جانشین ایشان راه جهاد و مقاومت را با جدیت ادامه خواهد داد.

سید حسین علی، از کشور عراق نیز که دستانش را رو به آسمان بلند کرده و در حال راز و نیاز است، می‌گوید: این شب، مصادف با شهادت مولای متقیان است. این هم‌زمانی برای ما یادآور ارزش و مقام شهادت است.

حضرت آقا نیز، راه امیرالمؤمنین (ع) را رفتند؛ در اوج مظلومیت و در راه حق، به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.

عباس سلام، از کشور عمان نیز، با دلی شکسته و چشمانی اشکبار، می‌گوید: وقتی صبح یکشنبه خبر شهادت امام خامنه‌ای را شنیدم، احساس کردم پدری را از دست داده‌ام. او الگو و الهام‌بخش همه مسلمانان بود. سخنانش روحیه و امید می‌بخشید، جای خالی‌اش را هیچ‌کس نمی‌تواند پر نمی‌کند؛ اما یقین دارم با اهل‌بیت (ع)، محشور خواهد شد.

در میان اشک و سکوت، زمزمه‌ی دعا‌ها بالا می‌گیرد. زائران دست‌ها را به آسمان بلند کرده، برای ادامه‌ی راه حق و پایداری امت دعا می‌کنند. صدای «العفو، العفو» با بغض و امید درهم آمیخته و غم و ایمان، عشق و تسلیم در هم تنیده شده بود.

رواق دارالرحمه، گویی پناه دل‌های سوخته‌ی امت اسلامی شده بود؛ دلی واحد، در آرزوی ادامه مسیر شهیدان و در انتظار طلوع صبحی که روشنایی‌اش، نشانه‌ی تداوم جهاد و پیروزی حق باشد.