باشکوه‌ترین اجتماع بزرگ ایرانیان امام رضایی در مراسم تحویل سال حرم مطهر رضوی

به گزارش آستان‌نیوز، عطر بهار امسال رنگ و بوی متفاوتی دارد و با عطر شهادت بسیاری از هموطنان و سردارانمان و در راس همه آنها رهبر شهیدمان عجین شده است.
 برنامه‌های تحویل سال در هر نقطه از ایران نیز با رنگ و بوی حماسی همراه با نوری که در دل‌ها طی 21روز گذشته جنگ رمضان تابیده است برگزار می‌شود اما تنها یک نقطه از ایران است که مراسم تحویل سالش، متفاوت‌تر از هر جای دیگری است. جایی که سراسر نور است و ایمان. دل‌های عاشق زیادی به شوق حضور در صحن و سرایش خود را به این نقطه کانونی ایمان و ولایت می‌رسانند تا آخرین لحظات سال خود را با توسل به او سپری کنند و آغازین لحظات سال جدید را به لطف و کرمش ادامه دهند. نقطه‌ای از دنیا که پناه هر دل شکسته‌ای است و یک ایران، وامدار لطف و کرم و مهربانی‌های اوست؛ حریم حرم سلطان سریر ارتضاء، شمس‌الشموس،علی بن موسی الرضا المرتضی(ع).
چند ساعت مانده به سال جدید، ویژه برنامه تحویل سال 1405 در حرم آقاجانمان شروع می‌شود و خیل زائران و مجاوران است که از حدود ساعت 13 خود را به دریای لطف و کرم علی بن موسی‌الرضا(ع) می‌رسانند تا با وجود پرتاب موشک‌های کینه و تکبر دشمن به قلب هر ایرانی، لبیک گویان، باشکوه‌ترین اجتماع بزرگ ایرانیان امام رضایی را در مراسم تحویل سال به دنیا، نشان دهند. 
مراسم تحویل سال به صورت رسمی در صحن پیامبر اعظم(ص) با تلاوت آیات قرآن کریم شروع می‌شود و سیدمحمدرضا حسینیان اجرای آن را به عهده دارد. سین برنامه را که نگاه می‌کنیم و در گذر از هر بخش مانند سخنرانی حجت‌الاسلام و المسلمین شهاب مرادی، اجرای گروه‌های سرود آوای ارادت و آل طاها و مدیحه سرایی حاج مهدی رسولی، حماسه خوانی محمدرضا و حسین طاهری و ...، خط واحدی در تمامی آنها وجود دارد و آن روح حماسی و عبادی است که در کلام و اشعار و سرودها جاری است و این صدای غرش شیرزنان و شیرمردان ایران است که طنین صدای شعارها و استغاثه‌هایشان در آخرین لحظات سال1404، علاوه بر صحن پیامبر اعظم(ص)، در دیگر صحن‌ها پیچیده است. 
رسیده‌ایم به لحظه تحویل سال1405 که میان دو نماز مغرب و عشاء قرار است «یا مقلب القلوب و الابصار» خوانده شود. چه تحویل سالی شده است امسال، نماز مغرب در دقایق پایانی سال1404 و نماز عشاء در نخستین دقایق سال1405 خوانده می‌شود و این دل‌های عاشق و غمدیده است که امسال دعای تحویل سال را در نبود مردی می‌خواند که عمری نوروزشان را با پیام او،آغاز می‌کردند.
 مردی که نشانی از اراده الهی و نفس زکیه بود ولی حالا نیست که به ما بگوید «ایران! ایران امام رضا(ع) است.» مردی که به ما یاد داد ایران امام رضا(ع)، مایه افتخار ما در جهان است و حالا همان ارادتمندان خود را به حریم مطهر امام رضا(ع) رسانده‌اند تا در نخستین سال فقدان رهبر شهید، باشکوه‌ترین اجتماع ایرانیان امام رضایی را،برگزار کنند.