اقامه نماز عید فطر در حرم مطهر رضوی /عید بندگی در جوار امام مهربانی‌ها

به گزارش آستان‌نیوز،هنوز روشنی کامل بر آسمان مشهد ننشسته بود که حرم مطهر رضوی بیدار شده بود. نسیم خنک سحرگاهی از میان گلدسته‌های طلایی می‌گذشت و در صحن‌ها می‌پیچید. هوا آمیخته بود با عطر حرم، صدای قدم‌های آرام زائران و دل‌هایی که پس از یک ماه روزه‌داری، برای آخرین قرار رمضان گرد هم می‌آمدند؛ قراری به نام نماز عید فطر.
امسال نخستین روز ماه شوال با اول فروردین‌ماه ۱۴۰۵ و آغاز سال نو نیز همزمان شد؛ تقارنی مبارک که حال‌وهوای عید فطر را در حرم مطهر رضوی دوچندان کرده و این صبح معنوی را برای زائران و مجاوران به لحظه‌ای خوش‌یمن و به‌یادماندنی تبدیل کرده بود.
از کوچه‌ها و خیابان‌های اطراف حرم، موج جمعیت آرام‌آرام به سمت صحن پیامبر اعظم(ص) روانه می‌شد. برخی زیر لب ذکر می‌گفتند، برخی قرآن در دست داشتند و برخی با نگاه‌هایی که هنوز بیدار از شب‌های قدر بود، در سکوتی شیرین قدم برمی‌داشتند. خادمان رضوی در میان جمعیت، با لبخند و احترام راه را نشان می‌دادند تا صف‌ها شکل بگیرد؛ صف‌هایی که لحظه به لحظه طولانی‌تر می‌شد و از صحن پیامبر اعظم(ص) می‌گذشت و به صحن‌ها و رواق‌های دیگر می‌رسید. خیلی زود تمام صحن‌ها و رواق‌ها لبریز از جمعیت شد؛ دریایی از دل‌هایی که برای یک سجده شکر کنار هم ایستاده بودند.
با آغاز برنامه‌ها، صدای تلاوت قرآن کریم توسط قاری بین‌المللی مصطفی احمدی در فضای حرم پیچید. آیات قرآن در هوای صبحگاهی شناور شد و بر دل‌های خسته از یک ماه مجاهدت نشست؛ آیات، آرام و روشن، در میان سکوت هزاران نفر جاری بود.
.پس از آن، گروه تواشیح «گلدسته‌های حرم» با نوایی گرم سرود عید را خواندند و احد سبزی، مداح اهل‌بیت(ع)، با اجرای خود حال و هوای صحن‌ها را رنگی از دلدادگی بخشید.
در ادامه برنامه‌ها، تصاویری از حضور رهبر شهید در نماز عید فطر سال گذشته پخش شد. جمعیت برای لحظه‌ای در سکوت فرو رفت؛ سکوتی که در آن، هم احترام بود، هم دلتنگی.
اندکی بعد، تکبیرهای عید آغاز شد. محمد عیدگاهی تکبیر را خواند و هزاران نفر با او همصدا شدند. صدایی که آرام بالا گرفت و در میان گلدسته‌ها پیچید: «اللّهُ اکبر، اللّهُ اکبر لا إلهَ إلا اللّهُ واللّهُ اکبر اللّهُ اکبر وللّه الحمد الحمدُ للّهِ علی ما هدانا…»
طنین تکبیرها چنان در صحن‌ها پیچیده بود که گویی آسمان حرم نیز با جمعیت همصدا شده است. دست‌ها بالا رفته بود، نگاه‌ها به آسمان دوخته شده بود و در گوشه‌ای از چشم بسیاری، اشک شوق می‌درخشید؛ اشک پایان یک ماه میهمانی خداست.
لحظه اقامه نماز فرا رسید. صف‌ها یکدست و به‌هم‌پیوسته شکل گرفت. وقتی دست‌ها در قنوت بالا رفت، دعای نماز عید فطر با همخوانی هزاران نفر در فضای حرم جاری شد؛ دعایی که از دل‌ها برمی‌آمد و در آسمان صحن‌ها می‌پیچید:
«اللَّهُمَّ أَهْلَ الكِبْرِياءِ وَالعَظَمَةِ، وَأَهْلَ الجُودِ وَالجَبَرُوتِ، وَأَهْلَ العَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَأَهْلَ التَّقوى وَالمَغْفِرَةِ…»
هزاران دست در قنوت بالا مانده بود؛ گویی هرکس آمده بود تا در این لحظه، دلش را سبک کند، تکبر را زمین بگذارد و با دلی آرام از رمضان خداحافظی کند.
نماز باشکوه عید سعید فطر به امامت آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی در میان این دریای جمعیت اقامه شد؛ نمازی که صف‌هایش از صحن پیامبر اعظم(ص) فراتر رفت و همه صحن‌ها و رواق‌های حرم را دربر گرفت.
برای برگزاری این اجتماع عظیم، خادمان رضوی از نخستین ساعات صبح در جای‌جای حرم به خدمت مشغول بودند؛ از هدایت نمازگزاران و نظم‌بخشی به صفوف گرفته تا تأمین مهر نماز و خدمات کفشداری،در میان صفوف نماز نیز حدود ۱۷۰ هزار بسته متبرک عید فطر میان نمازگزاران توزیع شد تا شیرینی این صبح معنوی در دل‌ها ماندگارتر شود.
امروز حرم مطهر رضوی فقط محل برگزاری یک نماز نبود بلکه صحنه‌ای بود از دل‌هایی که پس از یک ماه روزه‌داری و شب‌زنده‌داری، کنار هم ایستاده بودند تا با تکبیر، دعا و اشک شوق، عید بندگی را در جوار امام مهربانی‌ها جشن بگیرند؛ صبحی که در آن، زمین و آسمان حرم با زمزمه بندگان خدا بیدار شده بود.
حلما یساقی