دعوت‌شدگان آقا| روایت یک پرستار مشهدی از اشک، خستگی و شفقت در مراسم «آستان ارادت»

به گزارش آستان نیوز، مراسمی که با زمزمه «به توکل نام اعظمت، بسم‌الله الرحمن الرحیم»، آغاز شد و فضای حیاط مدرسه دو درب حرم مطهر امام رضا (ع) را، به رنگ آرامشی از جنس حرم، درآورد.

در حاشیه این برنامه، گفت‌وگویی صمیمی داشتیم با علی‌محمد سرحدی؛ از پرستاران باتجربه بیمارستان شریعتی مشهد.

مردی با چهره‌ای خسته، اما دلی روشن که نزدیک ۲۰ سال از عمرش را در بیمارستان امام رضا (ع) خدمت کرده و حالا خودش را، «مهمان دعوت‌شدهٔ آقا» می‌داند.

او با لبخندی آرام گفت: حضور در حرم، انتخاب ما نیست؛ دعوت آقاست. لطف امام رضا (ع) ست که امروز شامل حال ما شده و اجازه حضور دادند. وقتی صحبت به سختی‌های کار پرستاری رسید، نگاهش کمی مکث کرد؛ همان مکثی که فقط کسانی که شیفت شب چشیده‌اند، می‌فهمند.

 سرحدی، گفت: شیفت‌های پرستاری واقعاً سنگین است، شب‌بیداری‌ها، فشار کار، بخش ویژه، اورژانس… پرستاری مسئولیت بزرگی است؛ اما باوجود همه سختی‌ها، همکاران ما در هیچ خدمتی، کوتاهی نمی‌کنند. وقتی صحبت به بیماران رسید، صدایش رنگ دیگری گرفت؛ انگار خستگی‌اش کنار می‌رفت و جای خودش را به خاطراتی شیرین و انسانی، می‌داد.

او، گفت: در بخش ویژه و اورژانس بار‌ها دیدم… یک مریض، نیمه‌شب، وقتی حالش خوب نیست، دلش می‌لرزد و دست به دعا برداشته، نگاهش را به سمت حرم دوخته و دلش را به بارگاه منور شمس الشموس متصل می‌کند.

 خیلی وقت‌ها، گره‌ها و مشکلات و درد‌ها با همین دعا‌ها باز شده است، گره‌هایی که بدون اینکه بفهمیم از کجا، حل شده است.

این پرستار به همکارانش هم پیامی داشت: من همیشه به پرستار‌ها می‌گویم، به حقوق و مزایا توجه نکنید.

خیلی وقت‌ها دعای خیر یک بیمار از مزایا و حقوق اثرش بیشتر است، پرستاری فقط کار نیست؛ یک خدمت مقدسی است.

او در پایان گفت‌و‌گو، برای رهبر عزیزمان آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، مردم ایران و به‌ویژه نیرو‌های خادم و زحمت‌کش کشور و همچنین برای پرستارانی که بی‌صدا بار بزرگی رو به دوش می‌کشند، آرزوی سلامتی و موفقیت و پیروزی کرد.

مراسم «آستان ارادت» در مدرسه دو درب تا لحظات آخر با همین حال‌وهوا ادامه داشت؛ حال‌وهوایی که در آن، خستگی پرستار، دعا‌های مردم، چراغ‌های حیاط قدیمی و سایه گنبد طلایی امام رضا (ع) درهم‌تنیده می‌شد و تجربه‌ای می‌ساخت که فقط، تکرارناپذیر بود.