به گزارش آستان نیوز از آذربایجان شرقی؛ این آیین که با حضور مدیر کانونهای خدمت رضوی این استان، دبیر کانون مرکزی خدمت رضوی شهرستان تبریز، مسئول امور بانوان و خانواده و جمع کثیری از خادمیاران و یاوران رضوی تبریز برگزار شد، پیامی روشن داشت، پیامی که نشان میداد تئاتر رضوی مرز نمیشناسد؛ هم در دل تاریخ نفس میکشد، هم در جان یک سالن حرفهای.
مدیر کانونهای خدمت رضوی استان آذربایجان شرقی در این آیین گفت: تئاتر رضوی، روضه نیست، بشارت و امید است و همین جمله کافی بود تا میدان از نجواهای سبز پر شود.
آیین افتتاحیه ساعت ۲۱ آغاز شد و یکساعتی به طول انجامید، اما شروعی بود برای جشنی چندروزه به نام تئاتر. در اصل اجرای نمایشها در مجتمع فرهنگی ۲۹ بهمن تبریز به روی صحنه ظاهر شدند؛ جایی که صحنه، خانه امن روایتهای رضوی است.
این جشنواره به مدت چهار روز در ساعتهای طلایی بعدازظهرها پرده از نمایشهایی با عنوان «روایت عشق و دلدادگی» برمیداشت که هرکدام پنجرهای بهسوی مهربانی امام مهربانیها بود.
هر اجرا به مدت دو ساعت و هر روز بنام یک شهید؛ شهید شفیعزاده، شهید مهدی باکری، شهدای مدرسه میناب، شهدای جنگ رمضان آذربایجان و دیگر شهدا مخاطب را به سفری میبرد از کوچهپسکوچههای تبریز تا صحن و سرای حضرت رضا (ع)، اینجا خبری از شعار نیست؛ اینجا موسیقی، حرکت، روایت و لبخند دستبهدست هم میدهند تا تماشاگر نه فقط ببیند که حس کند؛ «من هم مهمان امام رضا هستم.»
برخلاف آیینِ میدان ساعت که کوتاه و نمادین بود، اجراهای اصلی در مجتمع ۲۹ بهمن نفس بلندی از جنس هنر رضوی میکشید. در این روزها سکوت سالن با صدای هنرمندانه گروههای نمایشی میشکند و طراحی صحنه، نور و بازیها، همه دستبهدست میدهند تا مفاهیم عمیق دینی به زبانی ساده و جهانی شده به دل مخاطب بنشینند.
مدیر کانونهای خدمت رضوی نیز در افتتاحیه تأکید کرد که از میدان ساعت شروع کردیم تا بگوییم تئاتر رضوی، مردمیترین اتفاق فرهنگی است و در مجتمع ۲۹ بهمن نیز حرفهایترین روایتها دیده شد.
انتهای پیام/
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز