به گزارش آستان نیوز از بوشهر؛ امیرحسین جوکار، هنرمند و نقاش دشتستانی در یکی از روزهای پُرشورِ گناوه تجربهای متفاوت را رقم زد؛ تجربهای که از موکبِ خادمالرضا «شهید تنگسیری» آغاز شد و به پیوندی قلبی با خانوادهٔ شهید انجامید.
هنرمند و نقاش دشتستانی وقتی در آن موکب گوشهای از ارادتِ خالصانه را دید، گویی به سرچشمهٔ لطفِ امام رئوف (ع) نزدیکتر شد؛ اما ماجرا به همینجا ختم نشد؛ این نقشِ هنر دریچهای شد برای رسیدن به خانوادهٔ شهیدی که خود عمری در طریقِ مهربانیِ امامِ هشتم قدم زده بودند.
گویی هر خطی که امیرحسین جوکار بر بومِ خاطراتش کشید تلاشی بود برای گره زدنِ نگاهش به نگاهِ شهید و دعایِ خیری از جانبِ «ضامنِ آهو».
این بار قلممو نه رنگ که «نور» را به تصویر کشید؛ نوری که از دستانِ خادمان شروع شد، از ایثارِ شهیدان جان گرفت و در قلبی که مشتاقِ حرمِ رضوی بود به آرامش رسید.
آری؛ هنر وقتی با نامِ امامِ مهربانیها و یادِ شهیدان گره میخورد، دیگر فقط یک اثر نیست؛ «امانتی است برای روایتِ عشق».
این هنرمند دشتستانی در جریان فعالیت موکب شهید تنگسیری با الهام از فضای معنوی تصمیم گرفت چهره این شهید را طراحی کند، اثری که ابتدا تنها یک کار هنری بود، اما در ادامه به یادگاری ارزشمند برای خانواده شهید تبدیل شد.
در ادامه، گفتوگوی کوتاهی با این هنرمند را بخوانید.
سؤال: در میان آن همه شور و حال مراسم، چه شد که تصمیم گرفتید چهره شهید تنگسیری را طراحی کنید؟
در فضای موکب و مراسم تصاویر و یاد شهدا در همهجا دیده میشد. وقتی تصویر شهید تنگسیری را دیدم احساس کردم میتوانم با هنر ادای احترامی به ایشان داشته باشم. به همین دلیل تصمیم گرفتم چهره این شهید را طراحی کنم.
سؤال: چه انگیزهای باعث شد در موکب شهید تنگسیری به سراغ طراحی چهره ایشان بروید؟
من به عنوان یک هنرمند همیشه سعی میکنم اتفاقات و شخصیتهای تأثیرگذار را در قالب هنر ثبت کنم. شهید تنگسیری برای مردم منطقه و خادمان اهلبیت (ع) جایگاه ویژهای دارد و دوست داشتم سهم کوچکی در زنده نگه داشتن یاد ایشان داشته باشم.
سؤال: لحظهای که همسر شهید شما را هنگام طراحی دیدند و درخواست کردند نقاشی را به ایشان بدهید، چه احساسی داشتید؟
برای من لحظه بسیار خاصی بود. وقتی متوجه شدم ایشان همسر شهید هستند، خوشحال شدم که این اثر میتواند برای خانواده شهید ارزش و خاطرهای داشته باشد. به همین دلیل با افتخار نقاشی را به ایشان تقدیم کردم و این اتفاق را یکی از ارزشمندترین خاطرات فعالیت هنری خود میدانم.
در روزگاری که یاد شهیدان چراغ راه جامعه است، گاهی یک اثر هنری نیز میتواند روایتگر بخشی از این روشنایی باشد؛ روایتی که از دل ارادت برمیخیزد و در قاب خاطرهها ماندگار میشود.
هنر، گاه زبانی میشود برای گفتنِ ناگفتهها و پیوندِ دلهایی که با خونِ پاک گرهخوردهاند. این قلممو که رنگِ وفاداری را بر بومِ خاطره زد، روایت عشقی است که در سایهسارِ مهربانیِ امامِ هشتم (ع) جوانه زد و در قلبِ خانوادهٔ شهیدی که عمرش را در مسیرِ خدمت گذراند، به آرامش و نور رسید. این اثر، امانتی است برای ماندن در یادها و تداومِ راهِ آن شهیدِ والامقام.
گفتوگو: ابوالفضل قاسمی
انتهای پیام/
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز