روایت پلاک هشت از حریم خانه شهیده جنگ رمضان در بندرعباس

به گزارش آستان نیوز از هرمزگان؛ در گوشهٔ خانه‌ای در بندرعباس جایی که هنوز عطر صلوات خاصه در تار و پود دیوار‌ها جاری است، گویی زمان متوقف شده. حضور خادم‌یاران کانون ایثار و شهادت در این خانه نه یک دیدار ساده که پیوندی دوباره میان شهدا و آشیانه مادرانی است که چشم‌به‌راه فرشتگان پر کشیده‌اند.

پروانه بهرامی؛ نامی که با معنایِ صبوری و پر کشیدن گره خورد. او که هر روز با مهر جویای حال مادر بود در آخرین تماس خود با برادر در میان غرش آسمان با ایمانی استوار گفت: «نمی‌آیم؛ هر چه خواست خدا باشد، همان می‌شود» و این کلام، آخرین سند ایمان زنی از خطه سرفراز جنوب بود که در میان آوار و آتش کین دشمن در کنار دختر شهیده‌اش به آسمان عروج کرد.

امروز مادر این شهیده با قامتی شکسته؛ اما استوار در حالی که داغ دختر و نوه خویش را بر سینه دارد، میزبان یاد شهدا بود. در این محفل پر از اندوه و افتخار آنچه بیش از همه فضا را معطر کرد یاد شهدا بود؛ یاد آنان که در نبردی نابرابر و در کنار سرداران شهید به مقام رفیع شهادت رسیدند و نام خود را بر پیشانی تاریخ این سرزمین ثبت کردند.

در این دیدار مرثیه‌ای که از دل برآمد، جان‌ها را در سوگ این بانوی مظلومه و دختر خردسالش نشاند. اهدای نشان یادبود به این خانواده تنها مرهمی کوچک بود بر قلبی که چشم‌به‌راه آمدن پروانه‌ای است که دیگر باز نخواهد گشت؛ اما حقیقت این است که شهدا خود چراغ هدایتِ این خانه‌ها هستند.

کانون ایثار و شهادت با برنامه پلاک هشت به این خانه آمد تا اعلام کند که ایثار این شهیده در یاد‌ها زنده است. صلوات خاصه در این فضا طنین‌انداز شد تا برکت، جایگزین تلخی خاطرات آن بامداد سیاه شود.

این خانه اکنون آرامگاه ابدی یک پروانه و یک حدیث است و بندرعباس شهری که خاکش با خون پاک آنان قدسی و آسمانی شد تا آخرین نفس پای راه شهدا خواهد ماند.

انتهای پیام/