فاطمه دائی بیگی، فعال رسانهای استان مرکزی در یادداشتی آورده است؛ در برابرِ نگاهِ نافذِ تصاویرِ دو شهید، خادمانِ نوجوانِ موکب از سرِ نیابت و عشق و الگو گرفتن از مدیر اجرایی و مسئول فرهنگی موکب به یک خدمتِ کوچک، اما سترگ سوق داده شدند.
آنها میدانستند که وقتی دست به واکس میزنند، تنها در حالِ براق کردنِ یک کفش نیستند، بلکه در حالِ زنده نگه داشتنِ نامِ دو شهید والامقام از ایرانِ امام رضا (ع) هستند. هر حرکتِ دستِ آنها پاسخی بود به یادِ رهبر شهید و شهید رئیسی که راه را برای رسیدن به معبود هموار کردند؛ گویی خادمانِ نوجوان میخواستند با هر حرکت پیامی از جانبِ یارانِ خراسانی به قلبِ زائران مخابره کنند.
آنها با چشمانی جستجوگر به دنبالِ کفشهای گرد و خاک گرفته میگشتند؛ کفشهایی که از مسیرهای پرپیچوخم و خستگیِ جادهها نشان داشتند؛ اما برای این خادمان این گرد و خاک تنها غبارِ مسیر نبود؛ نشانهای بود از راهی که به بهشت منتهی میشود.
نوجوانان با تمامِ توان بر آن بودند تا این جادههای خاکی را در چشمِ زائر به جادهای درخشان و آراسته بدل کنند؛ تا هر قدمی که زائر در خاکِ عراق برمیدارد با وقار و شکوهی که از جانبِ این دو شهید به ارث رسیده بر زمین فرود آید.
این خدمتِ که در ظاهر کوچک است نشان داد که چگونه یک بساطِ ساده میتواند به محرابِ عشق تبدیل شود. خادمانِ موکب امام رضا (ع) اراک با این کار ثابت کردند که مسیرِ شهادت و مسیرِ خدمت هر دو یک جاده هستند که تنها با «عشق» و «نیابت از یارانِ خراسانی» میتوان در آن قدم برداشت.
انتهای پیام/
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز