اربعین؛ از جاده‌های خاکی تا شاهراهِ دل‌ها

اربعین فراتر از تقویم و گذشت چهل روز از حماسه عاشورا، امتدادی سرخ بر پیکره تاریخ است. اگر کربلا صحنه تقابلِ حق و باطل بود، اربعین روایتِ فتحِ این حقیقت است که نه در چکاچک شمشیر‌ها خاموش شد و نه در غبار ایام به فراموشی سپرده شد. اینک، میلیون‌ها مشتاق از جای‌جای گیتی فارغ از دعوت‌نامه‌های زمینی تنها به حکمِ «ندای عشق» رهسپار کربلا شده‌اند تا هم‌نوا با هم بانگ «لبیک یا حسین» را در پهنه تاریخ طنین‌انداز کنند.

آتنا جعفری؛ فعال رسانه‌ای استان بوشهر در یادداشتی آورده است؛ به استناد کلام امام حسن عسکری (ع) که زیارت اربعین را از نشانه‌های مؤمن برمی‌شمارند، این آیین فراتر از یک مناسک عبادی ساده، گواهی بر پیوندی ناگسستنی با مکتب اهل‌بیت (ع) و تجلی التزام به آرمان‌های عاشوراست. در این مسیر، زائر تنها مسافرِ جاده‌های خاکی نیست؛ او مسافرِ اقلیمِ معرفت، ایثار و صبر بوده که گام در طریق وفاداری نهاده است.

در طریقِ نورانیِ اربعین، میانِ هر قدم که به عشقِ حسین (ع) برمی‌داشته می‌شود، جایِ خالیِ ستاره‌های پرفروغمان را خالی می‌کنیم و امروز در خیلِ عاشقان، نایب‌الزیارهٔ رهبرِ شهیدمان، سردارانِ سرافراز و شهدایِ مظلومِ میناب هستیم.‌ای شهیدان! شمایید که با گذشتن از «خون»، راه را برای ما در رسیدن به «خدا» هموار کردید و قدم‌های ما در این مسیر، وام‌دارِ ایستادگیِ شماست. سلامِ ما را در این عمودهایِ منتهی به کربلا به مولایمان برسانید.

اما رازِ جاودانگیِ این حماسه را باید در پیامِ جهان‌شمول سیدالشهدا (ع) جست‌و‌جو کرد؛ قیامی که نه در جغرافیای کربلا محصور ماند و نه در دایره‌ای قومی و نژادی؛ بلکه دعوتی ابدی برای احیای کرامت انسانی، عدالت و آزادگی بود.

همین رمزِ نفوذ است که اربعین را به بزرگ‌ترین گردهمایی خودجوش بشری بدل کرده، آنجا که هیچ سازمان‌دهی رسمی یارای برابری با سیل خروشان اراده‌های مردمی را ندارد. در این میان نقشِ ایرانیان در کتیبه این حماسه، نقشی زرین است. این ارادت دیرینه، ملت ایران را به یکی از ارکان اصلی این حرکت عظیم تبدیل کرده است؛ از موکب‌دارانِ بی‌ادعا تا زائرانی که پای پیاده مسیر عاشقی را به تجلی‌گاه فرهنگ خدمت و ایثار بدل کرده‌اند؛ فرهنگی که عصارهٔ ناب مکتب عاشوراست.

اربعینِ امروز، فراتر از یک سنت مذهبی رسانه‌ای جهانی است که پیامِ صلح و حق‌طلبی را در عصرِ بحران‌های اخلاقی و تبعیض به گوش جهانیان می‌رساند. این همایش عظیم نمادِ وحدت و برادری است که به جهان می‌آموزد بزرگ‌ترین سرمایه بشر، محبت است و ماندگارترین راه، مسیری است که به سرمنزلِ حسین (ع) ختم می‌شود.

شاید شکوهِ اربعین در همین نکته نهفته باشد که میلیون‌ها جانِ مشتاق با زبان‌ها و فرهنگ‌های گوناگون در یک نقطه اشتراک به وحدت می‌رسند: «لبیک یا حسین».

این لبیک، پژواکی از سال ۶۱ هجری نیست؛ بلکه اعلامِ آمادگیِ همیشگی برای پاسداری از حقیقت و عدالت در تمامِ اعصار است.

انتهای پیام/