روایت امین؛ فرصتی برای همسفری با ستاره‌های عصر امام رضا (ع) در پیاده‌راه واعظ طبسی

به گزارش آستان‌نیوز، گذر فرهنگی روایت امین از نوزدهم مردادماه ۱۴۰۵ آغاز شده و تا پنج شب، از ساعت ۱۷ تا ۲۴، میزبان زائرانی است که در مسیر رسیدن به حرم مطهر رضوی قدم برمی‌دارند. این گذر با دکوری برآمده از مفاهیم زیارت و خدمت، تنها یک نمایشگاه نیست؛ روایتی هنری است که منظومه فکری رهبر شهید انقلاب اسلامی (رحمت الله علیه) را درباره جایگاه رفیع امام هشتم در قلب پیاده‌راه زائران به تصویر می‌کشد. خدمت، زیارت و امامت، سه ستون این روایت‌اند؛ مفاهیمی که در سیره رضوی به فرهنگ جاری بدل شده‌اند و اینجا در قاب هنر برای مخاطب بازخوانی می‌شوند.

در دل این روایت هنری، شش چهره تاریخی که در دوران زندگی حضرت علی بن موسی الرضا (ع) نقش‌آفرین بوده‌اند از دل غبار زمان بیرون آمده‌اند؛ چهره‌هایی که آشنایی با آنان، درک عمیق‌تری از مظلومیت و عظمت امام همام به همراه می‌آورد. در حاشیه این گذر، سه تن از بازیگران این نمایش از نقش خود و شخصیت‌هایی که جان گرفته‌اند سخن گفتند.

شیخ طوسی؛ ستون استوار فقاهت شیعه در قاب نمایش

حسین شیبانی، بازیگر تئاتر که این شب‌ها ردای شیخ طوسی بر تن دارد، درباره این شخصیت بیان کرد: شیخ طوسی که به شیخ الطائفه شهرت دارد، تمام عمر خود را در نوشتن و تربیت شاگردان صرف کرد تا دین و فقه شیعه از تحریف مصون بماند. وی چهار کتاب دارد که معروف‌ترین آنها تهذیب الاحکام و الاستبصار است و این آثار، ارکان چهارگانه حدیث شیعه را تشکیل می‌دهند.

شیبانی افزود: شیخ طوسی در سال سیصد و هشتاد و پنج هجری قمری در توس، در جوار مرقد مطهر امام رضا (ع)، دیده به جهان گشود.

وی درباره چگونگی ایفای این نقش گفت: شش بازیگر در برابر چهار کاراکتر مثبت قرار گرفتیم تا ببینیم کدام یک از این شخصیت‌ها ما را برای خود انتخاب می‌کند و این شیخ طوسی بود که مرا برگزید.

این بازیگر با اشاره به بازخورد مخاطبان در دو شب گذشته تاکید کرد: شیخ طوسی شخصیت شناخته شده‌ای است، اما رسالت هنر آن است که این چهره را به آن دسته از مخاطبانی که شناخت چندانی ندارند نیز معرفی کند.

وی یادآور شد: در این شب‌ها سکوت معنادار مخاطبان در برابر عظمت این شخصیت، گویاترین پاسخی بود که یک بازیگر می‌تواند دریافت کند.

پریزاد بانو؛ بانویی که هفتصد سال پیش یادگاری ماندگار ساخت

زهرا باقری، بازیگر تئاتر در نقش پریزادبانو یعنی ندیمه بانوگوهرشاد، ظاهر شده است. وی درباره این شخصیت اظهار کرد: پریزادبانو حدود هفتصد سال پیش در جوار حرم مطهر رضوی زندگی می‌کرد و آرزوی بر جای گذاشتن یادگاری ماندگار در این آستان را در دل داشت.

باقری افزود: وقتی بانو گوهرشاد مسجد باشکوه خود را بنا کرد، باقی‌مانده مصالح آن به پریزاد بانو سپرده شد و او با عشق و علاقه، مدرسه‌ای برای اقامت طلاب و تدریس علوم دینی در صحن حرم ساخت؛ مدرسه‌ای که همچنان پابرجاست و امروز در صحن جمهوری بر جای مانده است.

باقری درباره حس و حال بازی در این نقش گفت: من همواره به بازی‌های تاریخی و ادبی دل بسته‌ام و این فضا برایم بسیار دلچسب بود. شناخت پیشین من از پریزادبانو چندان نبود، اما با مطالعه درباره او چنان مشتاق شدم که این نقش را با تمام وجود ایفا کنم.

وی در معرفی این شخصیت گفت: پریزادبانو زنی بسیار متواضع، با ایمان و با اخلاق و ندیمه‌ای همراه و هم‌نشین برای بانو گوهرشاد بود.

دعبل خزاعی؛ شاعری که زبانش از شمشیر تیزتر بود

محمد کیانی که نقش دعبل خزاعی را بر عهده دارد، این شخصیت را زبان گویای شعر اهل بیت معرفی کرد.

وی بیان کرد: دعبل به سبب انتقاد‌های تند خود در شعر، مخالفان بسیاری داشت، اما زبان شعر او از شمشیر تیزتر و از فولاد محکم‌تر بود. دشمنان بسیار کوشیدند او را از اریکه شعر دور کنند، اما ارادت این شاعر به امام رضا و اهل بیت چنان بود که هیچ‌یک نتوانستند.

کیانی با بیان اینکه خلفای زمان از شخص دعبل بیم نداشتند بلکه از زبان شعر او هراس داشتند، تاکید کرد: شعری که معنا و مفهوم نداشته باشد شعر نیست و همه افتخارات این شاعر بزرگ، مرهون ارادت او به آستان امام رضا بود.

وی با اشاره به قصیده مشهور دعبل در محضر امام رضا (ع) یادآور شد: دعبل آن‌چنان در لحظه خواندن قصیده منقلب شد که اشک از چشمانش جاری شد و هنوز با یاد آن لحظه دلش می‌لرزد؛ امام رضا نیز با دو بیت شعر او را تکمیل کرد و خبر شهادت خویش را در همان مجلس به او داد.

گفتنی است، رویدادفرهنگی روایت امین این روز‌ها در پیاده‌راه آیت‌الله واعظ طبسی، بهانه‌ای است برای توقفی کوتاه در مسیر رسیدن به صحن و سرای امام رئوف (ع)؛ توقفی که در آن زائر با ستاره‌های عصر امام رضا (ع)، هم‌کلام می‌شود و روایتی از جنس امین انقلاب را به گوش جان، می‌شنود.