به گزارش آستان نیوز، مداحی آذریزبانها همیشه زبان زد خاص و عام است. آنها ارادت ویژهای به اهلبیت (ع) دارند؛ اما این بار، حسینیه حرم وقتی میزبان عزاداری اردبیلیهای خوشلهجه شد هر لحظه به جمعیت همشهریانش و دیگر زائران و مجاوران افزوده میشد و یک حسینیه، شاهد شور و غوغایی حسینی شد.
مراسم عزاداری اردبیلیها با سخنرانی یکی از خطیبان این شهر آغاز شد. او با لهجه شیرین ترکی، از مظلومیت امام حسین (ع) در کربلا گفت که باوجود فشارهای زمانه و قلدریهای ستمکارانه یزید و سپاهش، حاضر به تسلیم مقابل زور نشد و جنگ در راه خدا را برگزید و ایستادگی آن حضرت در برابر ظلم و زورگویی یزیدیان را، الگویی برای مسلمانان دانست.
این سخنران در ادامه، با عرض ارادت به امام رضا (ع)، سخنان خود را با ذکر مصیبت امام رئوف (ع)، به پایان رساند.
پس از آن شهروز حبیبی از مداحان اردبیلی، با سلاموصلوات بر محمد و آل محمد (ص)، مرثیهخوانی را آغاز کرد.
نوای «یا ابوالفضل (ع)»، از همان دقایق نخست، در فضای حسینیه جاری شد و مداح با اسم بابالحوائج، دم میگرفت.
زائران حلقههای عزاداری و سینهزنی را تشکیل دادند و همنوا با مداح، نام حضرت ابوالفضل (ع) را با حزن و ارادت فریاد میزدند.
خانهتکانی دلهای محزون در برق چشمها و دستهایی که بر سر و سینه کوفته میشد، مشهود بود.
در پایان این مجلس، آنچه در خاطر میماند، نوای یک قوم و یک شهر نبود؛ صدای دلهایی بود که در حرم رضوی، با زبان و لهجه خود، ارادتشان به اهلبیت (ع) را روایت کردند.
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز