تئاتر معارف رضوی، هم‌قدم زائران شد

به گزارش آستان‌نیوز، در سومین شب از گذرفرهنگی‌هنری «روایت امین»، پیاده‌راه آیت‌الله واعظ طبسی مشهد، همزمان با دهه پایانی ماه صفر، به صحنه‌ای برای روایت فرهنگ زیارت، خدمت و امامت تبدیل شد؛ جایی که زائران و مجاوران در مسیر تشرف به حرم مطهر رضوی، برای دقایقی از شتاب مسیر فاصله گرفتند و پای روایت‌هایی نشستند که این‌بار نه در قاب کتاب، بلکه در میان مردم و با زبان نمایش بازگو می‌شد.

بازیگران این گذر فرهنگی‌هنری با اجرای نمایش‌های کوتاه و با محوریت تک‌گویی، شخصیت‌هایی از روزگار امام رضا (ع) را به میان جمعیت آوردند و بخشی از پیوند مردم با فرهنگ رضوی را به تصویر کشیدند. اجرا‌ها گاهی روی صحنه شکل می‌گرفت و گاهی بازیگر درست در فاصله‌ای نزدیک از زائران، روایت خود را آغاز می‌کرد؛ روایتی که مخاطب را بی‌واسطه در دل قصه قرار می‌داد.

«مهمانسرا»؛ قصه‌ای از غذای حضرت (ع)

یکی از اجرا‌های این شب، نمایش «مهمانسرا» به نویسندگی و بازی علی جوانمرد بود؛ نمایشی سه‌نفره که با محوریت غذای حضرت و حال‌وهوای مهمانان امام رضا (ع)، لحظه‌هایی از زندگی و دلدادگی مردم به امام رئوف (ع) را روایت می‌کرد.

جوانمرد که سال‌هاست در عرصه تئاتر فعالیت دارد، درباره این اجرا گفت: از سال ۱۳۵۶ فعالیت تئاتری‌ام را آغاز کرده‌ام و در این سال‌ها کار‌های مختلفی با موضوع امام رضا (ع) اجرا کرده‌ایم. خدا را شکر نمایش «مهمانسرا» توانسته ارتباط خوبی با تماشاگر برقرار کند و مخاطب را با حال‌وهوای امام رضا (ع) همراه سازد.

او اجرای این نمایش را فرصتی برای پیوند دل هنرمند و تماشاگر با امام رئوف (ع) دانست و افزود: خودم هم حاجتی دارم و هنگام اجرا از امام رضا (ع) می‌خواهم که مشکل من و همه مردم را حل کند.

وقتی فاصله‌ای میان بازیگر و حرم نمی‌ماند

علی آزادی، از هنرمندان باسابقه تئاتر مشهد که حدود پنج دهه در این عرصه فعالیت دارد، نیز اجرای «روایت امین» را تجربه‌ای متفاوت توصیف کرد؛ تجربه‌ای که به گفته او، فاصله میان هنرمند، زائر و حرم مطهر را کم‌رنگ می‌کند.

او درباره حال‌وهوای حضور در این گذر فرهنگی‌هنری گفت: وقتی اینجا اجرا می‌کنم، احساس می‌کنم فاصله‌ای میان من و امام رضا (ع) وجود ندارد و این موقعیت، معنویت خاصی دارد.

آزادی درباره نقشی که در این اجرا ایفا می‌کند، توضیح داد: کار ما اپیزودیک (بخش‌های کوتاه) است و نقش‌های مختلفی را بازی می‌کنیم؛ از جمله نقش عمو حیدر، مرد نابینایی که به حرم می‌آید و ماجرایی درباره نجات از آتش جهنم را تجربه می‌کند. در بخش دیگری نیز نقش سید، خادم مسجدی را بازی می‌کنم که با خادمان همکاری دارد.

تئاتر در نزدیک‌ترین فاصله با زائر

در «روایت امین»، صحنه تنها به چارچوب مشخصی محدود نمی‌شود؛ گاهی میان رفت‌وآمد زائران شکل می‌گیرد و بازیگر با فاصله‌ای چند قدمی، مخاطب را وارد جهان نمایش می‌کند. همین نزدیکی، حال‌وهوای اجرا‌ها را از یک نمایش معمولی جدا کرده است.

در این شب، صدای روایت‌ها با قدم‌های زائران درهم آمیخت؛ «مهمانسرا» از سفره‌ای گفت که نام امام رضا (ع) بر آن گره خورده است و دیگر بخش‌ها، قصه خدمت، دلدادگی و کرامت را به میان مردم آوردند.

«روایت امین» در سومین شب خود، تئاتر را به مسیر زیارت آورد؛ جایی که مخاطب فقط تماشاگر نبود، بلکه در فاصله‌ای نزدیک، بخشی از روایت شد و برای دقایقی، قصه‌ای رضوی را در میانه راه حرم با خود همراه کرد.