میلاد روشنایی؛ از کوچه‌های مدینه تا حریم خورشید

گاه تاریخ برای آنکه از تاریکی به روشنایی عبور کند، چشم به راه طلوعی می‌ماند که جنسش از آفتاب باشد و چه طلوعی روشن‌تر از میلاد آن پیامبری که آمد تا رحمت را معنای دوباره ببخشد و انسان را به خویشتن فراموش‌شده‌اش بازگرداند. محمد (ص) که آمد، جهان تنها صاحب پیامبری تازه نشد؛ افق تازه‌ای در برابر انسان گشوده شد. آمد تا در هنگامهٔ سنگدلی، از مهر سخن بگوید؛ در روزگار انتقام، از بخشش؛ در زمانهٔ تحقیر انسان، از کرامت و در جهانی که دل‌ها در حصار بت‌های سنگی و نفسانی گرفتار بودند، پرچم توحید را بر فراز جان آدمی برافرازد.