روایت عجین شدن "مهر خدمت" با "ماه مهر" در ساوه

محمد خادمی از فعالان رسانه‌ای استان مرکزی در یادداشتی آورده است؛ در یکی از مدارس حاشیه شهر ساوه، «ماه مهر» از جایی آغاز شد که شاید کمتر دیده شود؛ از دیوار‌هایی که رنگ تازه گرفتند، از کلاس‌هایی که برای ورود دانش‌آموزان آماده شدند و از خادم‌یارانی که به جای سخن گفتن از خدمت، آن را در میدان عمل معنا کردند.

۶ خادم‌یار رضوی در قالب کانون تخصصی گروه‌های جهادی راهی این مدرسه شدند؛ کانونی که به‌تازگی فعالیت خود را در شهرستان ساوه آغاز کرده و قرار است ظرفیت خادم‌یاران را در عرصه‌های مختلف خدمت اجتماعی، فرهنگی و جهادی به میدان بیاورد.

مقصد، سه کلاس درس بود و مأموریت ساده، اما اثرگذار؛ رنگ‌آمیزی کامل کلاس‌ها پیش از آغاز سال تحصیلی.

هشت ساعت کار مداوم گذشت؛ ساعت‌هایی که شاید در تقویم تنها چند عدد باشند، اما در روایت یک خدمت جهادی معنای دیگری پیدا می‌کنند. قلم‌مو‌ها بر دیوار‌ها حرکت کردند، رنگ بر سطح کلاس‌ها نشستند و فضای ساده و خاموش مدرسه، آرام‌آرام چهره‌ای تازه به خود گرفت.

در این میان بخش دیگری از این قصه را خیرانی روایت کردند که بی‌آنکه نامشان بر دیوار مدرسه نوشته شود در آماده‌سازی آن سهم داشتند. رنگ مورد نیاز این کار جهادی از سوی خیرین تأمین و اهدا شد تا یک خدمت مردمی با همراهی خیرخواهانه آنان و توان خادم‌یاران به نتیجه برسد.

اینجا خدمت تنها به رنگ کردن دیوار‌ها خلاصه نمی‌شود؛ قصه، قصه همدلی است. قصه خیرینی که بخشی از نیاز را تأمین کردند و خادم‌یارانی که بخشی از وقت و توان خود را پای کار آوردند تا دانش‌آموزی نخستین روز مدرسه را در فضایی آراسته‌تر و شاداب‌تر آغاز کند.

شاید سه کلاس در یک مدرسه حاشیه شهر در مقیاس یک شهر چندان بزرگ به نظر نرسد؛ اما گاهی ارزش یک کار را نه با اندازه آن که با اثری که بر دل و زندگی آدم‌ها می‌گذارد باید سنجید.

برای کودکی که صبح روز اول مهر، کیف بر دوش از در کلاس عبور می‌کند، دیوار‌های تازه رنگ‌شده شاید تنها بخشی از فضای مدرسه باشد؛ اما پشت همین رنگ تازه، ساعت‌ها تلاش، نیت خیر و همدلی گروهی از انسان‌ها پنهان است که خواسته‌اند سهمی در ساختن محیطی بهتر برای او داشته باشند.

این همان نقطه‌ای است که در آن فرهنگ خدمت رضوی از یک مفهوم ذهنی فاصله می‌گیرد و در زندگی روزمره مردم خود را نشان می‌دهد؛ جایی که خدمت، بی‌ادعا و بی‌هیاهو در متن جامعه جاری می‌شود.

راه‌اندازی کانون تخصصی خدمت رضوی گروه‌های جهادی در ساوه نیز می‌تواند سرآغاز فصل تازه‌ای از این جنس خدمت باشد؛ فصلی که در آن توان خادم‌یاران تنها به برنامه‌های مناسبتی محدود نمی‌ماند و در هرجا که نیازی وجود دارد، ظرفیت‌های مردمی برای گره‌گشایی به میدان می‌آیند.

در آستانه مهر، سه کلاس در حاشیه شهر ساوه رنگ تازه گرفتند؛ اما آنچه در این مدرسه رنگ شد، فقط دیوار‌ها نبود. رنگ همدلی بر فضای مدرسه نشست و بار دیگر نشان داد که خدمت وقتی از دل برخیزد می‌تواند ساده‌ترین کار‌ها را به خاطره‌ای ماندگار تبدیل کند.

مهر امسال برای این مدرسه پیش از آنکه با صدای زنگ آغاز شود با صدای قلم‌مو‌هایی آغاز شد که هشت ساعت بر دیوار‌ها حرکت کردند؛ روایتی آرام از خدمت رضوی که شاید دیده نشود، اما اثرش را می‌توان در شادابی کلاس‌هایی دید که قرار است میزبان آینده‌سازان این سرزمین باشند.

انتهای پیام/