روایت‌های داستانی از حجاب در «قصه‌های حنانه»

«قصه‌های حنانه» یک مجموعه دوازده جلدی از داستان‌های کودکانه با محتوای دینی و اخلاقی است که در این آثار، داستان‌هایی برای کودکانی روایت می‌شود تا آن‌ها را با زندگی به سبک ایرانیان مسلمان آشنا کند.

به گزارش آستان نیوز، مجموعه دوازده جلدی «قصه‌های حنانه» یکی آثار شاخص انتشارات به نشر با موضوع حجاب است که با تصویرگری گلنار ثروتیان، داستان‌هایی آموزنده برای کودکان (ویژه دختران) با موضوع حجاب، عفاف و خانواده را مطرح می‌کند.

شخصیت اصلی این کتاب دختر بچه‌ای به اسم حنانه است که با پدر، مادر و برادرش حامد زندگی می‌کند. در ابتدای کتاب مطالب زیادی از حجاب، نماز، مفاهیم دینی و اخلاقی نمی داند؛ اما برگزاری مراسم جشن تکلیف در مدرسه باعث می‌شود که با شیرینی و جذابیت از همه چیز باخبر بشود.

علی باباجانی نویسنده پرکار کودک و نوجوان، در قالب نگارش 12 داستان با ماجراهای متفاوت سعی کرده دختران «گروه سنی ب» را به مراقبت از پوشش و حجاب خود، علاقه‌مند می‌کند.

علی باباجانی شاعر و نویسنده اهل اراک ، 49 ساله، سال‌هاست در حوزه ادبیات کودک و نوجوان قلم می‌زند . او در حال حاضر سردبیر مجله‌ی سنجاقک، کارشناس ادبی مجله روزهای زندگی بچه‌ها و عضو شورای شعر رشد نوآموز است. او آثاری همچون؛ «آدم برفى چشم تیله‌اى»، «دو تکه ماه»، «اتل متل یه بابا»، «هجده دانه خرما»، « مهمان عزیز»، «یک نفر تو را دوست دارد» و ... را در کارنامه‌اش دارد.

«حنانه» بچه‌ها را با ارزش‌های درونی‌شان آشنا می‌کند

باباجانی درباره این اثر می‌گوید: قصه‌های«حنانه» مجموعه‌ای 12 جلدی است که در هر جلد آن، داستان‌های آموزنده و مذهبی برای کودکان به زبان ساده و کودکانه روایت می‌شود. این مجموعه در سال 1396 از سوی انتشارات به‌نشر راهی کتابفروشی‌ها شد و تاکنون در 5 نوبت تجدید چاپ شده هم چنین این مجموعه به صورت تک جلدی نیز منتشر شده است.

باباجانی با بیان اینکه این کتاب می‌تواند به شیوه‌ای غیر مستقیم در تربیت اسلامی فرزندان موثر باشد، ادامه می‌دهد: موضوع داستان‌های این مجموعه پیرامون حجاب و مسائل و پرسش‌های کودکان مرتبط آن است. یکی از دغدغه‌های والدین موضوع حجاب و چگونگی گرایش کودکان و نوجوانان به آن است. آثاری زیادی در این باب نوشته شده؛ اما در این آثار حجاب و عفاف در حد پوشش ظاهری مورد توجه قرار گرفته است. من در این اثر سعی کرده‌ام کودکان را با ارزش‌های درونی آن‌ها آشنا کنم و اعتماد به نفس‌شان را افزایش دهم تا در محافظت از ارزش‌های درونی‌شان کوشا باشند.

این نویسنده فعال حوزه کودک و ونوجوان تصریح می‌کند: با توجه به اینکه یک دید منفی در جامعه درباره حجاب وجود دارد، در مجموعه «قصه‌های حنانه» سعی کردم به کودکان آموزش دهم که به وجودیت خود پی ببرند و در برخورد با دیگران درباره این موضوع معقولانه رفتار کنند.

او اضافه می‌کند: حنانه نماد دختری امروزی است که به سن تکلیف می‌رسد، او می‌‎‌خواهد برای مراسم جشن تکلیف مدرسه یک روزنامه دیواری با موضوع حجاب درست کند، اما چیز زیادی در این باره نمی‌داند و به همین خاطر از دیگران کمک می‌گیرد. برگزاری مراسم جشن تکلیف یکی از آئین‌های قدیمی است که از دیرباز والدین برای فرزندان خود که به سن تکلیف می‌رسند، جشن میگیرند. امروزه این جشن علاوه در منازل در مدارس هم برگزار می شود. این جشن به نوعی می‌تواند در گرایش کودکان به یادگیری و آموزش مسائل دینی تاثیرگذار باشد.

به گفته این نویسنده، «حنانه گزارشگر می‌شود»، «لباس مهمانی»، «روزنامه دیواری»، «باتلاق»، «نقاشی حامد»، «یک عکس زیبا» و «عروسک مو طلایی»،«روز آخر»، «من چادر نمی‌خوام» ،«مامان گل»، «بوی گل» و... برخی از عناوین این مجموعه است.

او ادامه می‌دهد: تصویرگری کتاب واقع گرایانه انجام شده به نحوی که در تصاویر پوشش حنانه و دیگر اعضای خانواده در بیرون و داخل منزل متفاوت است که همین امر باعث می‌شود که داستان بیشتر در ذهن کودک بماند و در نا‌خودآگاه او ماندگار شود. انتشارات به‌نشر هنرمندانه و خوب کتاب را چاپ کرده است و این امر باعث شده من تاکنون بازخوردهای خوبی از اطرافیان و کودکان و نوجوان در باب کتاب دریافت کنم. در تصویرگری این کتاب نیز سعی بر خلاقیت زیادی شده تا علاوه بر زیبایی و سادگی متن، تصویرگری و صفحه آرایی صفحات، به جذابیت کتاب بیافزاید.

با کارهای شعاری نمی‌توان کودکان را به مقوله حجاب و عفاف جذب کرد

باباجانی با اشاره به نقش اثرگذار فعالیت‌های فرهنگی در آموزش مفاهیم دینی و مذهبی به کودکان اظهار می‌کند: برگزاری این پویش‌های مطالعاتی به عنوان یک حرکت فرهنگی می‌تواند در زمینه گسترش فرهنگ عفاف و حجاب موثر باشد. نهادهای مذهبی متولی امر عفاف و حجاب باید بیش از این تلاش کنند و با انجام فعالیت‌های مختلف فرهنگی هنری، کودکان و نوجوانان را به مفاهیم اخلاقی و حفظ عفاف و حجاب تشویق و ترغیب کنند. با کارهای شعاری نمی‌توان کودکان را به مقوله حجاب و عفاف جذب کرد؛ بلکه برای جذب مخاطب، باید کارهایی با مطالعه و ذوق هنری انجام شود.