امام سجاد (ع) با جهادی خستگی‌ناپذیر مکتب تشیع را از خطر نابودی نجات داد

خطیب حرم مطهر رضوی گفت: امام سجاد (ع)، مجاهدی خستگی‌ناپذیر بود که با تلاش‌های خود، اسلام را از خطر نابودی نجات داد.

به گزارش آستان نیوز، حجت‌الاسلام حسین اسلامی در ویژه‌برنامه روز شهادت امام سجاد (ع) که در رواق امام خمینی (ره) حرم مطهر رضوی برگزار شد، گفت: پس از فاجعه خونین عاشورا که منجر به شهادت مظلومانه امام حسین (ع) و یارانش شد، جامعه شیعه در بحرانی‌ترین مرحلهٔ تاریخ خود، قرار گرفت.
وی تصریح کرد: در دوران حاکمیت بنی‌امیه خفقان شدید و فضای ترس و تهدید سراسر جامعه شیعی را فراگرفته بود به‌گونه‌ای که کوچک‌ترین ارتباط با اهل‌بیت (ع) جرم محسوب می‌شد و افراد به جرم شیعه بودن، با خطر اعدام از سوی حکومت، مواجه بودند.
این کارشناس دینی، افزود: در چنین شرایطی که جریان شیعی به‌شدت سرکوب شده بود و بیشتر مسلمانان دچار ارتداد فکری و اجتماعی شده بودند، امام سجاد (ع) زعامت و رهبری جامعه شیعه را، برعهده گرفت.
وی، ابراز کرد: بنا بر فرموده‌ حضرت، در آن زمان کمتر از بیست نفر شیعه واقعی باقی‌مانده بودند. غربت، انزوا و سنگینی مصائب پس از عاشورا، محیطی بسیار دشوار برای فعالیت فکری و اجتماعی برای جامعه شیعی، فراهم کرده بود.
وی، ادامه داد: اما امام زین‌العابدین (ع) نه‌تنها در برابر این موج هولناک اختناق و خفقان تسلیم نشد، بلکه با شجاعت، صبر و توکل بر خداوند، مسیر مقاومت و بازسازی تشکیلات شیعه را، برگزید.
حجت‌الاسلام اسلامی، عنوان کرد: ایشان با بهره‌گیری از شیوه‌های پنهان تربیتی، مانند دعاها، مناجات‌های روح‌بخش و سخنرانی‌های افشاگرانه و آگاه‌سازی توانست تشکیلات تشیع را، از نو بنیان‌گذاری کند.
وی، بیان کرد: امام سجاد (ع) پس از واقعه سهمگین عاشورا و در دوران اسارت، با خطبه‌های پرشور خود در مجلس یزید و در حضور حاکمان وقت، چهرهٔ ظلم را افشا کرد و ارکان حکومت یزید و یزیدیان را، به لرزه انداخت.
خطیب حرم مطهر رضوی، اظهار کرد: این خطبه‌ها به‌سان تیری در قلب حکومت باطل بنی‌امیه، حقیقت عاشورا را، زنده نگه داشت.
وی خاطرنشان کرد: درسی که از سیره امام سجاد (ع) باید آموخت، این است که حتی در شدیدترین شرایط ناامیدی و اختناق، نباید از دشمن ترسید. چرا که ترس حربه شیطان برای متزلزل کردن، اراده مؤمنین است.
این کارشناس مذهبی، بیان کرد: خداوند در قرآن کریم بیش از ده بار فرمان «لاتَخَف» را برای هدایت اهل ایمان بیان کرده است. مؤمن واقعی، جز از خداوند نمی‌هراسد و در لحظهٔ هراس، به او پناه می‌برد و توکل می‌کند. زمانی که انسان از همهٔ قدرت‌های غیرالهی مأیوس شود، نصرت الهی شامل حال او می‌شود.