در صورت اخلاص و جهاد مسلمین، امداد الهی قطعی است

آخرین قسمت از فصل نهم ویژه برنامه «توحیدخانه»، محصول مشترک مرکز ارتباطات و رسانۀ آستان قدس رضوی و شبکه یک سیما، که به مناسبت تجاوز ددمنشانۀ رژیم صهیونیستی به ایران تهیه شده است، میزبان حجت‌الاسلام‌والمسلمین مهدی نخاولی، کارشناس علوم دینی و استاد حوزه و دانشگاه بود.

به گزارش آستان‌نیوز، در این برنامۀ تلویزیونی که از شبکۀ یک سیما پخش شد، حجت‌الاسلام نخاولی به تبیین آیات مبارکه سوره فتح و نوید پیروزی و بشارت مسلمین در برابر کفار در کلام الهی پرداخت.

دلیل فرصت دادن خداوند به کافران

حجت‌الاسلام نخاولی ابتدا با اشاره به آرامشی که در قرائت سورۀ فتح در قلوب مؤمنین ایجاد می‌شود، گفت: آرامش و سکینه امری درونی است و از بیرون حاصل نمی‌شود. آرامش حقیقی به درک باطنی و اتصال قلبی به خدا باز می‌گردد، زیرا توحید عامل تمام خیرات، برکات و حسنات و شرک منشأ همۀ شرور و رذایل نفسانی است.
وی تصریح کرد: محتوای سورۀ فتح، توجه دادن به توحید افعالی، یعنی تجلیات الهی و جلوه‌های قدرت و ارادۀ خداوند است.
نخاولی با تأکید بر اینکه همۀ امور به دست خداست، اظهار داشت: اگر خدا به کافر و مشرک، اجازۀ جولان می‌دهد به اندازه‌ای است که آنها امتحان شوند و مؤمنان در این امتحان به فضای رشد خود برسند. اما اگر امر به گونه‌ای پیش برود که بخواهند مراکز توحید را از بین ببرند، خدا با آنها مقابله می‌کند، ولو اینکه هیچکس حاضر به یاری دین خدا نباشد، زیرا تمام آسمان و زمین سپاه خداست: «و لله جنود السموات و الارض»،همچنان که در ماجرای کعبه و طیر ابابیل همین معنا به روشنی بیان شده است.

امدادهای غیبی در سپاه مؤمنین

وی با اشاره به امدادهای غیبی خداوند به سپاه مومنان، خاطرنشان کرد: وقتی انسان به وظیفۀ الهی خود عمل می‌کند و ظاهراً به بن بست می‌رسد، همان‌جایی است که خداوند امدادهای غیبی خود را می‌فرستد، همچنان‌که دریا را بر قوم حضرت موسی (ع) می‌شکافد و مؤمنین پیروز می‌شوند.
وی اضافه کرد: پیروزی مسلمانان در جنگ بدر، نمونه‌ای از امدادهای غیبی خدا به مسلمانان بود؛ زیرا وقتی مؤمن اهل جهاد و اخلاص باشد، خداوند مدد می‌کند: «وَكَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ».
نخاولی ادامه داد: در جنگ حنین، عِده و عُدۀ مسلمین زیاد بود، و همین باعث غرور آنها شده و گمان ‌کردند پیروزیشان حتمی است؛ یعنی به جای تکیه بر خدا، بر عده و عدۀ خود تکیه کردند: «...إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئًا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ» و کار به جایی رسید که برخی فرار کردند، تا اینکه دوباره به توحید بازگشتند و امداد الهی فرارسید.

فتح تنها به دست خداست

این کارشناس علوم دینی در تفسیر آیۀ اول سوره فتح یادآور شد: خداوند با جملۀ اسمیه می‌فرماید که این ما بودیم که برای تو فتح کردیم، همانطور که در جنگ‌های سابق هم می‌فرماید که این ما بودیم که دشمن را شکست دادیم: « فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى...» در سورۀ فتح خداوند به صورت کلی نتیجۀ کار را ذکر می‌کند که ما بودیم که فتح مبین را نصیب تو کردیم.
ایشان با اشاره به نقش باور توحیدی در ایجاد آرامش عنوان کرد: اگر کسی باور کند که خدا را دارد و خداوندِ قادر مطلق، به او عالم و نسبت به امور آگاه است، دیگر جایی برای نگرانی باقی نمی‌ماند.
وی تصریح کرد: همه چیز به ایمان ما نسبت به خداوند باز می‌گردد، اینکه بدانیم همۀ کارها به دست خداست و از این رو است که حضرت اباعبدالله (ع) هرچه به عصر عاشورا نزدیک‌تر می‌شد، نور چهره‌اش بیشتر و آرامشش افزون‌تر می‌گشت.

توصیه‌ای برای بهره‌مندی از فضایل سوره فتح

حجت‌الاسلام نخاولی در پایان برای بهره‌مندی از فضایل سورۀ فتح، خاطر نشان کرد: انسان مدام باید در حال تفکر باشد. قرائت قرآن به معنای خواندن با فهم است، بنابراین باید قرآن را با فهم خواند و خود را در جریان آیات قرار داد، یعنی خود را در آن فضا تصور کرد. اینگونه می‌توانیم درک کنیم، اگر در آن محیط بودیم چگونه عمل می‌کردیم. این کار باعث می‌شود انسان خود را مدام محک بزند و آیات در درونش نفوذ کند، به فرمودۀ حضرت امیر (ع)، تو وقتی قرآن می‌خوانی که قرآن تو را نهی و امر کند.