ماه صفر فاقد نحوستی ذاتی است

پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی،گفت: با فرا رسیدن ماه صفر، برخی افراد می‌پندارند که این ماه نحوست دارد و هیچ کاری را آغاز نمی‌کنند تا مبادا فرجامی منحوس داشته باشد، در حالی که این تصور، نادرست است.

به گزارش آستان‌نیوز، حجت‌الاسلام و المسلمین رضا وطن دوست، پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، در ویژه برنامه‌ای که در رواق کتاب حرم مطهر رضوی برگزار شد، به تبیین معنای «نحس» اشاره کرد و افزود: نحس در لغت به معنای سرخی شدید است که گاهی در افق پیدا می‌شود، همچون شعلۀ آتش بی‌دود که عرب آن را «نُحاس» می‌گویندو در اصطلاح به هر چیز شوم، بدیمن، بداختر، ناخجسته، نامیمون و نامبارک، نحس گفته می‌شود.
نقطۀ مقابل آن «سعد»، است که به معنای خوش یمن، خجسته، میمون ومبارک است.

نحوست در قرآن

این پژوهشگر ادامه داد: تنها دوبار در قرآن واژه نحس آمده است. مورد اول در آیۀ 19 سورۀ قمر است که خدا دربارۀ قوم عاد می فرماید: «ما تندباد وحشتناک و سردی را در یک روز شوم، مستمربر آن‌ها فرستادیم».
وی ادامه داد: مورد دوم آیۀ16 سورۀ فصلت است که خدا دربارۀ قوم عاد، می‌فرماید: «تندبادی شدید در روز شومی بر آنها فرستادیم تا عذاب خوار کننده را در زندگی به آنها بچشانیم و عذاب آخرت، از آن، خوارکننده‌تر است».

واژه مبارک در قرإن

وی تصریح کرد: در نقطه مقابل، تعبیر «مبارک» نیز در برخی از آیات قرآن، دیده می‌شود، چنان که خدا درباره شب قدر می‌فرماید:«ما قرآن را در شبی پربرکت نازل کردیم.» به این ترتیب قرآن فقط اشاره سربسته‌ای، به این مسئله دارد.
پس می‌توان گفت، تا اینجا اصل سعد و مبارک بودن بعضی ایام و نحس بودن بعضی روزها را به صورت اجمال پذیرفته است.

ذاتی نبودن نحوست زمان

به گفته حجت‌الاسلام وطن‌دوست، زمان نمی‌تواند نحس باشد و اگر روزی و مقطعی از زمان نحس معرفی شده، نحوست به دلیل وقایع تلخی است که در آن زمان واقع شده است، چنان که در برخی روایات آمده که روز سوّم ماه، نحس است؛ چراکه آدم و حوا در آن روز از بهشت رانده شدند و لباس بهشتی از تن آن‌ها کنده شد.
یا اینکه روز هفتم ماه روز مبارکی است؛ چراکه حضرت نوح در آن روز سوار بر کشتی شد و یا روز چهار‌شنبه آخر ماه، نحس است؛چون در همین روز «قابیل» برادرش «هابیل» را، کشت.
وی افزود: در واقع،با توجه به ذاتی نبودن نحوست زمان، می‌توان گفت، نحس بودن ایام نسبی است. یعنی یک زمان ممکن است برای برخی نحس باشد و همان زمان برای برخی دیگر مبارک ، نمونه آن هم روز عاشوراست که برای شیعیان روز نامبارکی است،این در حالی است که بنی آمیه، آن روز را مبارک میدانستند.
این همان است که در زیارت عاشورا می‌خوانیم که«یوم تبرکت به بنوامیه»،

دلیل نحوست ماه صفر

این پژوهشگر همچنین در پاسخ به این سوال که آیا ماه صفر نحس است یا خیر، و اگر نحس باشد دلیل نحوست آن چیست؟ گفت: در این زمینه دو نکته قابل تذکر است، نخست اینکه با استناد به سخن پیش‌گفتۀ علامۀ طباطبایی که فرموده بود هیچ دلیلی بر سعادت و نحوست ایام نداریم، باید گفت: ماه صفر که یک مقطع زمانی است ذاتا نحوست ندارد و نمی‌توان برای آن دلیلی ذکر نمود، بلکه نحوست و بدیمنی آن ماه به دلیل رخداد تلخ رحلت رسول گرامی اسلام و شهادت امام حسن(ع) و امام رضا(ع) است که در این مقطع زمانی واقع شده است.،بنابراین ماه صفر، فاقد نحوستی ذاتی است.

فهم نادرست از یک حدیث

وی گفت: شاید نحوست این ماه که برخی عوام به آن اعتقاد دارند، به فهم نادرست از این حدیث برگردد که پیامبر خدا(ص) فرمود: هرکس پایان ماه صفر را به من بشارت دهد به بهشت می‌رود.
این نوع رفتارها نه تنها موجب انحراف از اصل پیام حدیث نبوی می‌شود، بلکه زمینه‌ساز شکل‌گیری خرافات و بدعت در دین، خواهد شد.
وی تصریح کرد:لازم است پژوهشگران و رسانه‌ها با دقت و بصیرت، به بازخوانی صحیح روایات و فرهنگ‌سازی دینی، بپردازند.