امام حسن مجتبی(ع) نماد صلح، صبوری و حکمت در اسلام

پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، گفت: امام حسن مجتبی (ع)، نماد صبوری، صلح و حکمت در اسلام است که با پذیرش صلح، جامعه اسلامی را از بحران نجات دادند و زمینه را برای قیام عاشورا ،فراهم کردند.

حجت‌الاسلام والمسلمین رسول سعیدی‌زاده، پژوهشگر گروه تاریخ و سیره اهل بیت(ع) بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، در گفت‌وگو با خبرنگار آستان‌‌نیوز، ضمن تسلیت ایام شهادت امام حسن مجتبی‌(ع)، به تبیین زندگی، القاب و فضایل این امام بزرگوار پرداخت و با پاسخ به شبهات تاریخی و معرفی نسل سادات حسنی، نقش امام حسن(ع) در صلح، عدالت و گسترش مکتب اهل بیت(ع) را، تشریح کرد.
وی گفت: امام حسن مجتبی‌(ع)، فرزند بزرگوار امام علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، در نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشودند. پیامبر اکرم(ص) به دستور خداوند نام «حسن» را برای او برگزیدند و در گوشش اذان و اقامه گفتند.
وی با اشاره به القاب امام حسن(ع) مانند «سب زکی»، «سید شباب اهل الجنه» و «کریم اهل بیت» که بیانگر جایگاه والا و فضایل برجسته ایشان است، افزود: پس از شهادت امیرالمؤمنین علی(ع)، مردم کوفه با امام حسن(ع) به عنوان دومین امام و خلیفه مسلمانان بیعت کردند. ایشان خلافت را با نیت ادامه عدالت و حق‌طلبی پدر آغاز کردند، اما شرایط سیاسی آن زمان بسیار پیچیده بود.
حجت‌الاسلام سعیدی‌زاده بیان کرد: از یک سو، معاویه در شام قدرت یافته بود و از سوی دیگر بخشی از سپاه امام دچار دنیاطلبی و نافرمانی شده بودند. امام حسن(ع) با درک خطر جنگ داخلی و خونریزی، صلحی مشروط با معاویه امضا کردند تا جان مسلمانان حفظ شود و چهره واقعی حکومت بر همگان،آشکار شود.
وی گفت: امام حسن(ع) در طول زندگی خود، مظهر کرامت، بخشندگی و پایبندی به اصول انسانی و اسلامی بودند و درس‌های جاودانی از ایثار و حکمت را به مسلمانان آموختند که امروز نیز، رهنمون‌بخش جامعه در راستای وحدت و عدالت است.
حجت‌الاسلام سعیدی‌زاده،خاطر نشان کرد: سیره امام حسین و امام حسن(ع) از جهاتی مشابه و از جهاتی متمایز است، در خصوص سیره عبادی می‌توان گفت، امام حسن(ع) در عبادت و بندگی خدا بسیار دقیق بودند، نمازهای طولانی با خشوع می‌خواندند و حضور مستمر در حج با پای پیاده داشتند، همچنین بردباری، کرامت و گذشت ایشان که حتی نسبت به دشمنان زبانزد بود را می‌توان از جمله سیره اخلاقی ایشان برشمرد.
وی گفت: رسیدگی به نیازمندان و کمک به فقرا از ویژگی‌های برجسته ایشان بود، همچنین تصمیم‌گیری‌های سیاسی ایشان، از جمله صلح با معاویه، نمونه‌ای از خردمندی و حفظ کیان اسلام بود. آموزش معارف دین، تفسیر قرآن و پاسخگویی به سوالات مردم نیز از وظایف مهم، ایشان بود.