ایشان حکیم، ادیب، دانشمند، هنرمند، سخنور و با تدبیرگر بودند و در بزنگاههای مهم سیاسی و اجتماعی کشور، نقش تعیینکنندهای در اتخاذ تصمیمات اساسی داشتند.
در برخی برداشتها، تصور میشد تمامی امور در این مملکت در دست ایشان است و هیچکس به رأی و نظر دیگری توجهی نمیکند. اما این تصور، درست نبود.
اگر چنین بود، مذاکرات با قدرتهای جهانی هرگز محقق نمیشد؛ زیرا حضرت آقا بارها بر عدم اعتماد به آمریکا، تأکید ورزیدند.
همچنین در فرایندهای انتخاباتی، مشاهده شد، حضرت آقا شخصی را انتخاب میکردند؛ اما در نهایت منجر به انتخاب فرد دیگری میشد. این رفتار، نشاندهنده رهبری واقعی است که تنها پرچمدار راه است و نه تعیینکننده مسیر.
اینگونه رفتار، مختص فردی با حکمت، تدبیر، و تقوای الهی است. کسی که زندگیاش بر مدار خداوند استوار است و هیچ قدرتی، ثروتی، یا جایگاهی نمیتواند نگاه او را، تغییر دهد.
پیشینه تحصیلی و تلمذ حضرت آقا نزد اساتید برجسته، از جمله حضرت امام خمینی (ره)، گواه بر پایه و اساس صحیح زندگی ایشان است.
انتخاب آگاهانه مسیر شهادت نیز، نشاندهنده عمق ایمان و تعهد ایشان به اصول و ارزشهاست.
نویسنده کتاب فیض بوک، معتقد است: در شرایط بحرانی و باتوجهبه مسائل امنیتی، ممکن است مسئولان به رهبری توصیه کنند که به مکانهای امنتر منتقل شوند. این موضوع، در تمام دنیا و در شرایط مشابه، امری رایج است. بااینحال، ایشان حتی در پناهگاهها نیز دوام نمیآوردند و ترجیح میدادند در سطحی همتراز با مردم حضور داشته باشند. این رفتار، نشاندهنده تعهد عمیق ایشان به همراهی با مردم و عدمپذیرش هرگونه امتیاز ویژه است.
همچنین، توجه ایشان به مسائل معیشتی و سادهزیستی، با ردکردن غذاهای ویژه و پرسش از امکان دسترسی همه مردم به آن، گواهی بر همدلی و درک عمیق ایشان از شرایط زندگی مردم است.
او با بیان اینکه پایان زندگی چنین شخصیتی شایسته بیماری در بستر نبود، عنوان میکند: اینگونه پایانیافتن، گویی نادیدهگرفتن جایگاه و منزلت ایشان بود.
لذا باتوجهبه جایگاه والای ایشان، شهادت ایشان در این مقطع زمانی، گامی است برای تضمین و استحکام انقلاب اسلامی. این انتخاب الهی، نشاندهنده حکمت و عدالت خداوند در تقدیر امور است. پیروزی نهایی، سرنوشت قطعی این ماجراست و هیچ تردیدی در آن وجود ندارد. همانطور که امام حسین (ع) پس از گذشت قرنها فراموش نشدند و خونشان همچنان الهامبخش آزادگان جهان است، پیروزی حق بر باطل نیز دائمی خواهد بود. تاریخ گواه است که عدالت پیروز میشود.
آزادگان جهان، کسانی که با نگاهی منطقی، الهی و عدالتمحور به مسائل نگاه میکنند، بهخوبی میدانند که حق با کدام طرف است و باطل محکوم به شکست است. این یقین، سرمایهای ارزشمند برای آینده است.
این شاعر طنزپرداز همچنین، خاطرنشان میکند: ایستادن در کنار حق، نیازمند دلوجرئت، توان و شجاعت است، چرا که حق همواره در معرض آسیب و لطمه قرار دارد و سپاه حق، اغلب کوچکتر از سپاه باطل است.
نکته مهم این است که کسانی که آمادگی فداکاری جان، مال و عقیده در راه حق را دارند، در جهان بسیار نادر هستند. اینجاست که سخن امام حسین (ع) مبنی بر «اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید» معنا پیدا میکند.
لزوم انسان بودن، آزادمرد بودن و داشتن وجدان، حتی برای کسانی که با دین همراه نیستند، یک ضرورت اخلاقی است. این آگاهی و حس مسئولیت، میتواند زمینهساز دفاع از حق و عدالت در جهان باشد.
وی در پایان، با تاکید براینکه دلم برای آن نسلی که فریب خوردند میسوزد، اظهار میکند: این افراد به دلیل کمبود آموزش، درک محدود و تأثیر بمباران تبلیغاتی، از حقیقت دور ماندهاند.
امید من این است که حوادثی نظیر شهادت آقا، فرصتی برای تأمل در خلوت دل و وجدان هر یک از آنان فراهم آورد؛ فرصتی که درک کنند چه خسارتی به اعتقادات یک ملت، به خودشان و به عقلوندی که خداوند بهعنوان ودیعهای الهی به ما سپرده، وارد شده است. در این لحظه، جبهه حق و باطل بهوضوح مشخص شده است.
من بر این باورم که باید موضع خود را بهصراحت اعلام کنیم و صحنه را به هیچ قیمتی رها نکنیم. این زمان، همان بزنگاه تاریخی است که ملتها در آزمونهای سیاسی و اجتماعی خود قرار میگیرند.
ما باید در این آزمون، کارنامهای شایسته و بدون خجالت برای خود بهجا بگذاریم و از شرمساری دور بمانیم.
گفتوگو - محدثه رضایی
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز