از فراق پدر شهید تا درمان زائران| روایت دندان‌پزشکی که خدمت در دارالشفای امام(ع) را سعادت می‌داند

به گزارش آستان‌نیوز، در فضای معطر به عطر معنویت و ذکر و دعا، با دکتر جواد ستاری، دندان پزشک دارالشفای امام رضا (ع) به گفت‌و‌گو نشستیم، دندان‌پزشکی که بیش از یک دهه است روز خود را با سلام به امام رضا (ع) و در‌های گشوده دارالشفای امام (ع)، آغاز می‌کند.

او با لبخندی آرام و بی‌تکلف، صحبت را چنین آغاز می‌کند: جواد ستاری هستم، دندان‌پزشک. صبح‌ها در دارالشفای امام (ع) در خدمت زائران و مجاوران آقا هستم. خدمت در اینجا حس متفاوتی دارد.

از او درباره وضعیت تجهیزات و کیفیت خدمات دارالشفا، پرسیدیم. بی‌درنگ و با لحنی مطمئن، گفت: خوشبختانه از نظر تجهیزات، کمبودی در این مرکز نداریم و همه کارکنان با تمام توان، مشغول خدمت‌رسانی به زائران و مجاوران‌اند.

دکتر ستاری با اشاره به کیفیت خدمات، گفت: مردم با امید و نیت شفا به اینجا می‌آیند، از این رو باید بهترین کیفیت و خدمات در این مرکز، ارائه شود.

دارالشفای امام (ع)؛ جایی که آرامش پیش از درمان وارد قلب بیمار می‌شود

از حس‌وحال بیماران گفته شد؛ از زائرانی که با نیت شفا و چشمانی امیدوار وارد کلینیک می‌شوند.

دکتر ستاری با نگاهی عمیق در این خصوص، گفت: اینجا واقعاً با همه‌جا فرق دارد، گاهی اوقات بیماران از راه‌های خیلی دور به این مرکز مراجعه می‌کنند و آرامش و اطمینان خاطر عجیبی دارند، چون معتقد‌اند، نگاه و کرامات حضرت به این مرکز که به نام ایشان نامگذاری شده، شفادهنده و آرامش بخش است.

در واقع اینجا فقط یک کلینیک نیست، بیماران در این مرکز، آرامش معنوی می‌گیرند.

او به نحوه ورودش به مجموعه دارالشفای امام (ع) اشاره کردو گفت:همه‌چیز از یک تماس شروع شد، سال ۹۷، دکتر سرگلزایی مدیریت وقت دارالشفای امام (ع) تماس گرفتند و از بنده دعوت کردند در این مرکز همکاری داشته باشم.

برای من افتخار بود و همان لحظه قبول کردم. از آن موقع تا امروز، تمام این سالها، با اشتیاق در دارالشفای امام (ع)، مشغول خدمت هستم.

وقتی صحبت به پدر شهیدش رسید، حال و هوای گفت‌و‌گو، رنگ دیگری گرفت. چشمان دکتر لحظه‌ای برق زد و گفت: ۱۱ سالم بود که پدرم شهید شد. اما خیلی از رفتارهایش همچنان جلوی چشمم هست، بیشترین چیزی که از او یاد گرفتم، حساسیتش نسبت به بیت‌المال بود.

احترام به والدین؛ درسی که از پدر ماندگار شد

دکتر ستاری، از احترام عجیبی گفت که پدرش برای پدر و مادرش، قائل بود: در اوج عصبانیت اگر پدربزرگم حرفی می‌زد، پدرم آرام می‌شد.

او همواره با احترام به والدین خود برخورد می‌کرد. این احترام‌ها برای نسل امروز شاید شبیه افسانه باشد، ولی واقعاً، این‌طور بود.

او در ادامه از تأثیر پدرش بر مسیر تحصیلی‌اش، گفت: پدرم همیشه روی درس‌خواندن تأکید داشت و همه را به ادامه تحصیل، تشویق می‌کرد.

از او درباره لزوم توسعه درمانگاه‌ها درشهرامام رضا (ع) پرسیدیم که، گفت: خدمات‌رسانی در مشهد باید الگو باشد؛ اگر چند مرکز مثل دارالشفای امام (ع) در اطراف حرم ایجاد شود، برای زائران و مجاوران، بسیار مفید است.

او در پایان، گفت: از خدا می‌خواهم توفیق دهد آن‌طور که امام رضا (ع) رضایت دارند خدمت کنیم و با خدمت به زائران، موجبات خوشنودی حضرت را فراهم آوریم.