روایت همسر شهید ابوذر حبیبی از دلدادگی او به شهادت و امام رضا (ع)

نجمه رستمی، همسرپاسدارشهید، سرهنگ ابوذر حبیبی، درگفت وگو با خبرنگار آستان‌نیوز در حاشیه مراسم «پای حرف شهدا» که با حضور جمعی از خانواده‌های شهدای جنگ رمضان در حرم رضوی برگزار شده بود به بیان خاطراتی از زندگی مشترک خود با این شهید، پرداخت و گفت: افتخار می‌کنم که همسفر مردی بودم که پایش بر زمین بود اما دلش در آسمان پرواز می‌کرد.

شهید حبیبی همسری دلسوز، آرام، مهربان و پدری فداکار برای فرزندانمان بود و بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌ام این است که ۱۶ سال در کنار چنین انسانی زندگی کردم.

وی با اشاره به روحیه معنوی و اخلاق خاص این شهید افزود: او در عین مسئولیت‌پذیری و سختی کار، همیشه با محبت و صبوری در کنار خانواده حضور داشت و تلاش می‌کرد آرامش خانه حفظ شود. رفتار، اخلاق و نوع نگاهش به زندگی با بسیاری از افراد متفاوت بود و همیشه حال و هوایی معنوی داشت.

همسر شهید پاسدار حبیبی با اشاره به ارادت ویژه این شهید به رهبر شهید گفت: ارادت او وصف‌ناشدنی بود. چند روز پس از شهادت رهبر انقلاب اسلامی آیت‌الله سید علی خامنه‌ای(رحمت الله علیه)، خود او نیز به شهادت رسید. همکارانش که پس از شهادتش به منزل ما آمدند، تعریف می‌کردند زمانی که خبر شهادت رهبر را شنید، به شدت بی‌قرار شده بود، اشک می‌ریخت و مدام آرزو می‌کرد که به شهادت برسد و در نهایت نیز به آرزوی قلبی‌اش رسید.

رستمی ادامه داد: در حدود شش ماه پایانی زندگی، به دلیل مسئولیت‌هایی که بر عهده داشت، کمتر در منزل حضور پیدا می‌کرد. هر زمان علت را می‌پرسیدیم، تنها می‌گفت بعدها متوجه خواهید شد. اکنون که به رفتارها و صحبت‌هایش فکر می‌کنم، احساس می‌کنم تمام حالات و اخلاقش نشانه‌ای از آمادگی برای شهادت بود.

وی با بیان خاطره‌ای از علاقه شهید به زیارت امام رضا(ع) اظهار کرد: پیش از شهادتش از او خواستم شرایط سفر به مشهد را فراهم کند تا همراه خانواده به زیارت برویم و او نیز این موضوع را پیگیری کرد. امروز به نیابت از او در مشهد حضور داریم و همراه فرزندان، پدر و مادرش در جوار بارگاه ملکوتی امام رضا(ع) هستیم؛ جایی که همیشه آرزو داشت کنار خانواده در آن حضور داشته باشد.

همسر شهید ابوذر حبیبی افزود: ایشان ارادت قلبی عجیبی به امام رضا(ع) داشت. حتی زمانی که شرایط کاری اجازه سفر نمی‌داد، پخش زنده حرم مطهر رضوی را از تلویزیون دنبال می‌کرد و با دیدن گنبد و صحن‌های حرم آرام می‌شد. هر زمان هم که فرصت و شرایط شغلی‌اش فراهم بود، برای زیارت به مشهد مشرف می‌شد.

وی در پایان گفت: امروز اگرچه جای او در کنارمان خالی است، اما حضور در حرم امام رضا(ع) برای ما آرامش‌بخش است و احساس می‌کنیم روح او نیز در این سفر معنوی همراه ماست.