آخرین نقاره پیش از محرم در حرم رضوی طنین‌انداز شد

به گزارش آستان نیوز، چند دقیقه مانده به طلوع آفتاب، سکوت کوتاهی فضا را دربر گرفت. نگاه‌ها به ایوان شرقی صحن انقلاب اسلامی دوخته شد؛ جایی که نقاره‌خانه سال‌هاست بر فراز آن قرار دارد. ناگهان نخستین ضربه‌ها برخاست.

صدای نقاره، استوار و گرم، در صحن پیچید و بر دیوار‌های فیروزه‌ای انعکاس یافت. نغمه‌ای که برای بسیاری از زائران، تنها یک آیین کهن نیست؛ بخشی از هویت حرم و نشانه آغاز روزی تازه در جوار امام مهربانی‌هاست.

اجرای نقاره‌زنی طبق سنت جاری، حدود ۲۰ دقیقه به طول انجامید. صدایی که هر روز، به‌جز در ایام سوگواری پیش از طلوع و غروب آفتاب شنیده می‌شود، این بار حال‌وهوای متفاوتی داشت، چرا که این صبح، آخرین روز سال قمری بود و با غروب آن، ماه محرم از راه می‌رسید.

بر اساس سنت دیرینه آستان قدس رضوی، آیین نقاره‌زنی از ابتدای ماه محرم تا پایان صفر و تا سوم ربیع‌الاول برگزار نمی‌شود.

در مجموع، به مدت ۶۳ روز، نقاره‌ها خاموش می‌مانند؛ سکوتی که نشانه همراهی حرم رضوی با ایام حزن و سوگواری اهل‌بیت (ع) است.

در این روزها، ایوان شرقی صحن انقلاب که هر صبح و شام طنین‌انداز شادی و شکوه بود، در آرامشی معنادار فرومی‌رود.

همین آگاهی، رنگی دیگر به نقاره صبح ۲۹ ذی‌الحجه بخشیده بود. زائران بادقت بیشتری گوش سپرده بودند؛ برخی آرام اشک می‌ریختند و برخی زیر لب صلوات می‌فرستادند.

ضربه‌های پایانی که نواخته شد، خورشید نیز از افق سر برآورد و صحن را در نوری ملایم غرق کرد. صبح آغاز شد، اما صدایی که تا دقایقی پیش در فضا موج می‌زد، حالا باید بیش از دو ماه در سکوت بماند.

آیین نقاره‌زنی در حرم مطهر امام رضا (ع) افزون بر نوبت‌های روزانه پیش از طلوع و غروب، در اعیاد و جشن‌ها نیز باشکوه بیشتری اجرا می‌شود؛ گاه دو یا سه نوبت، یک ساعت پس از غروب یا پیش از طلوع.

در ماه رمضان، دو ساعت مانده به سحر و پس از مناجات مؤذنان نیز نقاره‌ها به صدا درمی‌آیند و در لحظه تحویل سال نو، هم‌زمان با آغاز نوروز، این نغمه دیرینه طنین‌انداز می‌شود.

اما در ماه‌های محرم و صفر، این رسم کهن جای خود را به سکوت می‌دهد؛ سکوتی آگاهانه و سرشار از احترام.

نقاره‌های حرم رضوی تا سوم ربیع‌الاول خاموش می‌شوند

صبح دوشنبه ۲۵ خرداد، نه‌فقط یک اجرای معمولی که واپسین طنین پیش از آغاز ۶۳ روز خاموشی بود. خاموشی‌ای که خودبخشی از همین سنت است، سنتی که شادی و سوگ را در نظمی هماهنگ در کنار هم نگاه‌داشته است.

اکنون نقاره‌ها آرام گرفته‌اند تا سوم ربیع‌الاول و زائران می‌دانند پس از این روز‌های حزن، نخستین ضربه‌ای که دوباره در صحن انقلاب خواهد پیچید، نوید بازگشت به ریتم همیشگی حرم است؛ همان صدایی که سال‌هاست با طلوع و غروب مشهد گره‌خورده و در حافظه جمعی شهر ماندگار شده است.