بوشهری‌ها هزار و ۶۰۰ کیلومتر دلتنگی را به صحن قدس آوردند

به گزارش آستان نیوز، در هشتمین شب ماه محرم صحن قدس حرم مطهر رضوی شاهد پیوند عمیق میان دو جغرافیای دور، اما همدل بود؛ جایی که نوای حزین و ریتمیک سینه‌زنی سنتی بوشهری، با حضور جوان و نوجوان دیلمی، در جوار بارگاه منور امام رضا (ع) پیچید تا روایتی اصیل از سوگ عاشورا در قلب زائران جاری شود.

کاروانی متشکل از ۱۵۰ جوان و نوجوان از شهرستان دیلم استان بوشهر، با سربند‌های سه‌رنگ و قلوبی مالامال از شوق، آیین کهن و ریشه‌دار دیار خود را در سوگ اباعبدالله الحسین (ع) به نمایش گذاشتند.

این حضور، نه‌تنها یک عزاداری ساده، بلکه جلوه‌ای از گسترش فرهنگ عاشورایی بود که از کرانه‌های خلیج‌فارس تا صحن و سرای رضوی امتداد یافت.

سینه‌زنی بوشهری؛ میراثی برآمده از دریا و داغ کربلا

سینه‌زنی سنتی بوشهری، فراتر از یک سبک عزاداری، یک آیین زنده و پرمحتواست که با ریتم و حرکات هماهنگ جمعی، هویتی منحصر‌به‌فرد یافته است. این شیوه که گویی با تلاطم دریا و سوز داغ عاشورا عجین شده، توانست در حسینیه صحن قدس حرم مطهر رضوی، جمعیت کثیری از زائران و مجاوران بارگاه منور امام مهربانی‌ها را گرد هم آورد.

اوج‌گرفتن در سینه‌زنی واحد؛ هنر روایت‌گری مداحان دیلمی

آنچه سینه‌زنی بوشهری را متمایز می‌کند، ساختار دقیق نوحه‌خوانی آن است که بر پایه روایت جزئیات واقعه کربلا استوار است. مداحان شهرستان دیلم، مجلس را به‌صورت مرحله‌بندی شده پیش می‌بردند و با شرح مصیبت‌های یاران امام حسین (ع)، مخاطبان را گام‌به‌گام با خود همراه می‌کردند.

نقطه عطف این مراسم، لحظه اعلام واحد است؛ جایی که نوحه‌خوان با صدایی گیرا روایت می‌کند و جمعیت با ریتمی یکپارچه و سینه‌زنی هماهنگ، به اوج جذبه و شور حسینی می‌رسند. این هم‌نوایی جمعی، نه‌تنها یک آیین مذهبی، بلکه نمایشگر اتحاد، نظم و دلبستگی عمیق جوانان بوشهر به مکتب عاشوراست.

علی رضوی مسئول کانون خدمت رضوی شهرستان دیلم در حاشیه این آیین می‌گوید: امشب در جوار بارگاه ملکوتی امام رئوف، علی بن موسی‌الرضا (ع)، حال‌وهوای متفاوتی حاکم است؛ خادم‌یاران کانون خدمت رضوی از کرانه‌های نیلگون خلیج همیشه فارس خود را به مشهدالرضا رسانده‌اند تا با برپایی مراسم سنتی سینه‌زنی بوشهری، ارادت خالصانه خود را به ساحت مقدس اهل‌بیت (ع) ابراز کنند.

زنده نگاه‌داشتن چراغ فرهنگ عاشورایی

رضوی اضافه می‌کند: عزاداری سنتی در جنوب، خصوصاً در شهرستان دیلم، استان بوشهر گنجینه‌ای از مفاهیم دینی و تاریخی است. میدان‌داری جوانان و نوجوانانی که پاسداران این سنت دیرینه هستند، می‌توان امیدوار بود که شور و شعور برخاسته از این سبک عزاداری، همچنان پویا بماند و نسل‌به‌نسل، این میراث معنوی جنوب را به‌عنوان بخشی درخشان از هویت ایرانی‌اسلامی به آیندگان منتقل کند.

وی ادامه می‌دهد: ما در این محفل نورانی، یاد و خاطره شهدای گران‌قدر به‌ویژه رهبر شهیدمان و شهدای مظلوم میناب را گرامی می‌داریم و با نوای یزله و حیا مولایی که از آیین‌های دیرین و ریشه‌دار دیلم است، جان‌هایمان را به عطر رضوی معطر می‌کنیم.

نوای ارادت؛ از نوجوانی تا خدمت در ساحت اهل‌بیت (ع)

از ۱۵ سالگی فعالیت خود را در عرصه نوحه‌خوانی آغاز کرده و از همان دوران نوجوانی با عشق و ارادت به ساحت اهل‌بیت (ع) و به‌ویژه امام حسین (ع)، در این مسیر قدم برداشته است.

امیرحسین آزاد، مداح جوان اهل‌بیت (ع) همواره خود را خادم دستگاه ائمه معصومین (ع) دانسته و معتقد است که این نوع خواندن و نوحه‌خوانی، بیش از آنکه با کلام معمولی قابل‌بیان باشد، از عمق دل و ارادت قلبی سرچشمه می‌گیرد.

به گفته او حضور و خدمت در این فضای معنوی، توفیقی است که تنها با عنایت اهل‌بیت (ع) نصیب انسان می‌شود.

این مداح جوان بیان می‌کند: در صحن و سرای امام رضا (ع)، حال و هوایی ایجاد می‌شود که نمی‌توان آن را به‌راحتی در قالب گفتار و نوشتار توضیح داد.

آزادا ادامه می‌دهد: این فضا سرشار از معنویت، آرامش و برکت است و هر مداحی که در این جایگاه به اجرا می‌پردازد، اجر و پاداشی ویژه از حضرت رضا (ع) دریافت کرده است و این تجربه افتخاری بزرگ و موهبتی الهی است که در دل و جانم ماندگار خواهد شد.

در صحن مطهر رضوی، حضور دسته‌های عزاداری از اقصی‌نقاط کشور، تصویری زنده از تنوع غنی و اصیل فرهنگ عزاداری ایرانیان را ترسیم کرده است، از برخورد با ضرب‌آهنگ‌های متفاوت و شنیدن مقتل‌های اصیل جنوبی تا بافت‌های سنتی دیگر، همگی در یک کانون واحد به هم می‌پیوندند.

زهرا نصرتی، دیگر زائر بوشهری برگزاری آیین‌های سنتی را تلاقی فرهنگ‌ها در پناه خورشید رضا (ع) می‌داند و می‌گوید: این تلاقیِ فرهنگی، نه‌تنها شکوهِ مراسم را دوچندان می‌کند.

وی ادامه می‌دهد: برپایی آیین‌های عزاداری سنتی در حسینیه حرم مطهر رضوی، گواهی بر استمرارِ سنت‌هایی است که از قرن‌ها پیش و از نسل‌های پیشین به ما رسیده است.

نصرتی ادامه می‌دهد: حضور این هیئت‌ها در حرم مطهر رضوی، فراتر از یک مراسم، پیامی است مبنی بر اینکه میراث عزاداری ما، ریشه‌ای عمیق در تاریخ دارد و با انتقالِ مقتل‌ها و نوحه‌ها از پدران به فرزندان، همواره زنده و پویا باقی خواهد ماند.