به گزارش آستاننیوز، اشک، زبان مشترک زائرانی است که از سرزمینهای مختلف خود را به حرم مطهر امام رضا (ع) رساندهاند. در میان آنان، امان بلقیس از شهر باکو، پیش از آنکه راهی مسیر پیادهروی اربعین شود، به بارگاه منور رضوی آمده تا با اذن امام رضا (ع)، سفر خود را آغاز کند.
او که تاکنون حدود ۱۵ بار به زیارت امام رضا (ع) مشرف شده و پنج بار نیز حضور در پیادهروی اربعین را تجربه کرده است، از محبت بیکران امام مهربانیها میگوید؛ محبتی که به باور او با هیچ احساسی قابل مقایسه نیست.
امان بلقیس با بغضی که بارها سخنانش را ناتمام میگذارد، میگوید: اگر یک سال نتوانم به زیارت بیایم، طاقت نمیآورم. امسال هم آنقدر به امام رضا (ع) متوسل شدم و گریه کردم تا راه آمدنم باز شد، این احساس را نمیتوان با کلمات توصیف کرد.
او میگوید فرزندانش نیز در مکتب محبت اهلبیت (ع) پرورش یافتهاند و امروز یکی از آنان در کاروان، روضهخوانی میکند.
این زائر آذربایجانی هدف از حضور در مشهد را تنها زیارت نمیداند و میگوید: آمدهایم از امام رضا (ع) اذن بگیریم و از ایشان معرفت و بصیرت اربعین را بخواهیم. اربعین برای ما فقط زیارت نیست؛ پیمانی دوباره با امام زمان (عج) و آرمانهای عاشوراست.
با رسیدن سخن به «رهبر شهید»، صدایش میلرزد و اشک، مجال ادامه سخن را از او میگیرد. او از روزهای پس از شهادت میگوید: باور این حادثه برایمان سخت بود. وقتی به مشهد رسیدیم، نخست به زیارت امام رضا (ع) رفتیم و سپس بر مزار رهبر شهید حاضر شدیم.
او معتقد است شهادت رهبر شهید، فصل تازهای از بیداری را در میان آزادگان جهان رقم زده و اربعین امسال را به راهپیمایی تجدید عهد و وفاداری تبدیل کرده است.
امان بلقیس در پایان، با ابراز محبت به مردم ایران، آرزو میکند همه دلدادگان اهلبیت (ع) دست در دست یکدیگر، زمینهساز ظهور حضرت ولیعصر (عج) باشند؛ آرزویی که اشکهایش، بیش از واژهها، آن را روایت میکرد.
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز