روایت شاعرانه ارادت به پیامبر (ص) و خاندان عصمت و طهارت (ع)

به گزارش آستان نیوز، ۱۹ مرداد است و ساعت از ۱۷ گذشته است. در یکی از سالن‌های حرم مطهر رضوی، جمعی از شاعران گرد هم آمده‌اند. اینجا دوشنبه‌ها حال‌وهوای دیگری دارد، کاغذ‌ها و دفتر‌های شعر باز می‌شود، ابیات یکی پس از دیگری خوانده می‌شوند و در میان سکوت و توجه حاضران، هر شعر بهانه‌ای می‌شود برای گفت‌و‌گو، نقد و آموختن.

جلسه هفتگی انجمن ادبی رضوی که نزدیک به چهار دهه قدمت دارد، سال‌هاست دوشنبه‌ها از ساعت ۱۷ تا ۱۹ میزبان شاعران حوزه شعر آیینی است؛ محفلی که در آن تجربه پیش‌کسوتان در کنار شور و انگیزه شاعران جوان قرار می‌گیرد.

دوشنبه‌هایی که با شعر گره‌خورده‌اند

سیدحسین سیدی، کارشناس انجمن ادبی رضوی، درباره این نشست می‌گوید: این جلسه نزدیک به ۴۰ سال قدمت دارد و در طول هفت، هشت سال گذشته نیز به‌صورت مستمر هر دوشنبه برگزار شده است. حدود ۵۰ نفر از شاعران در این جلسات حضور دارند و غالب اشعار نیز در حوزه شعر آیینی است.

او ادامه می‌دهد: هر هفته شعر‌ها خوانده و بررسی می‌شوند و شاعران از نقد و نظر استادان و دیگر اعضای جلسه استفاده می‌کنند. زمانی که جلسه با یک مناسبت مذهبی مقارن شود، موضوع اشعار نیز متناسب با همان مناسبت انتخاب می‌شود.

به گفته کارشناس انجمن ادبی این هفته نیز شاعران باتوجه‌به ایام رحلت پیامبر اکرم (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع)، اشعار خود را با محوریت این موضوعات ارائه کردند و جلسه تا ساعت ۱۹ ادامه یافت.

وقتی شعر، عرض ادب به امام رضا (ع) می‌شود

برای شاعران این جلسه، حضور در حرم مطهر رضوی تنها شرکت در یک نشست ادبی نیست، فرصتی است برای اینکه شعر، پیش از آن‌که در برابر نقد استادان قرار گیرد، در جوار بارگاه امام هشتم (ع) خوانده شود.

معصومه‌سادات اسدیان، شاعر، درباره انگیزه حضور خود در این جلسات می‌گوید: جلسات حرم از جمله جلساتی است که انگیزه بالایی برای حضور در آن داریم. یکی از دلایل اصلی این است که می‌آییم و عرض ادبی به ساحت امام رضا (ع) داریم و همین خودش یک توفیق است.

او ادامه می‌دهد: اینجا که در محضر امام رضا (ع) هستیم، احساس می‌کنیم توفیق ما برای شعر گفتن بیشتر می‌شود. در واقع ما باید اجازه پیدا کنیم که درباره این بزرگان شعر بگوییم و مرحله بعد این است که آیا این شعر پذیرفته می‌شود یا نه؟

این شاعر نقد و بررسی شعر‌ها را یکی از انگیزه‌های مهم شاعران برای حضور در این نشست می‌داند و می‌گوید: در مشهد جلسات شعر زیادی برگزار می‌شود، اما شاعران به امید این جلسه می‌آیند تا برای هفته بعد انگیزه‌ای داشته باشند، شعر آیینی تولید کنند. آن را در اینجا بخوانند، ایراد‌ها و محاسنش گفته شود و در نهایت پیشرفتی در کارشان ایجاد شود.

تجربه پیشکسوتان، چراغ راه شاعران جوان

در میان حاضران، چهره‌هایی از نسل‌های مختلف شعر دیده می‌شوند؛ شاعران جوان‌تر در کنار استادان و پیشکسوتانی که سال‌ها در مسیر شعر آیینی قلم زده‌اند. همین هم‌نشینی، یکی از ویژگی‌های مهم انجمن ادبی رضوی است.

آخوندی، شاعر و ترانه‌سرا، درباره حضور بانوان در این جلسات نیز می‌گوید: جلسات شعر حرم از سال‌ها پیش برگزار می‌شده است، زمانی که فقط آقایان امکان حضور داشتند و خانم‌ها اجازه ورود به این جلسات را نداشتند. اما خوشبختانه این توفیق نصیب بانوان شد که بتوانند در این جلسات حضور پیدا کنند و شعر‌های خود را بخوانند.

او این نشست را یکی از معدود محافل تخصصی شعر آیینی می‌داند و اضافه می‌کند: در جلسات دیگر، خانم‌ها می‌توانند حضور داشته باشند، اما موضوعات متنوع است. اینجا جلسه‌ای است که به صورت اختصاصی به شعر آیینی می‌پردازد و واقعاً نیاز بود که بانوان هم در آن حضور داشته باشند.

آخوندی همچنین حضور استادان و پیشکسوتان شعر را از نقاط قوت این نشست عنوان می‌کند و می‌گوید: حضور استاد شفق و دیگر استادان و قدیمی‌های شعر واقعاً دلگرم‌کننده است. ما که جوان‌تر هستیم، به‌ویژه در حوزه شعر آیینی، به تجربه‌های این بزرگان نیاز داریم و حضور آنها برایمان بسیار مفید است.

از واژه تا ارادت؛ شعری که در حرم خوانده می‌شود

در این محفل، شعر تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و قافیه‌ها نیست؛ هر شاعر با ابیاتی که می‌خواند، بخشی از احساس و ارادت خود را به پیشگاه اهل‌بیت (ع) عرضه می‌کند. پس از خوانش هر شعر، نوبت به نقد و گفت‌و‌گو می‌رسد؛ گاهی نکته‌ای درباره وزن و ساختار شعر مطرح می‌شود، گاهی درباره مضمون و تصویرسازی سخن گفته می‌شود و گاهی تجربه یک استاد، مسیر تازه‌ای پیش روی شاعر جوان قرار می‌دهد.

این هفته نیز فضای جلسه رنگ و بوی مناسبت‌های پایانی ماه صفر را داشت، اشعاری درباره پیامبر اعظم (ص)، امام حسن مجتبی (ع) و امام رضا (ع) خوانده شد و شاعران تلاش کردند روایت خود از این شخصیت‌های بزرگ را در قالب شعر بیان کنند.

ساعت نزدیک ۱۹ است. آخرین شعر‌ها خوانده شده و دفتر‌ها آرام‌آرام بسته می‌شوند، اما دوشنبه شعری انجمن ادبی رضوی به پایان نمی‌رسد. شاعران با خود قرار دیگری دارند، اینکه تا دوشنبه آینده، دوباره شعری بسازند، آن را صیقل دهند و شاید هفته بعد، در همین محفل و در جوار بارگاه امام رضا (ع)، چند بیت تازه را به خوانش بگذارند.

اینجا، دوشنبه‌ها شعر خوانده می‌شود؛ اما آنچه میان شاعران دست‌به‌دست می‌شود، چیزی فراتر از شعر است؛ تجربه، نقد، انگیزه و ارادتی که در جوار حضرت رضا (ع) به زبان شعر روایت می‌شود.