وقتی «امام رئوف» پناه بی پناهان می‌شود؛ تشرف ۴۵ نفر از ایتام ایلام به حریم امن رضوی

وقتی به مشهد می‌رسی، گویی تمام غصه‌های عالم پشت در‌های طلا جا می‌ماند. این روز‌ها صحن و سرای حضرت رضا (ع) شاهد حضور میهمانانی است که شاید بیش از هر کس دیگری، طعم شیرین «پناه‌گرفتن» را درک می‌کنند؛ ۴۵ فرشته و از ایتام از دیار ایلام که این بار به‌جای آغوش پرمهر پدر، به میهمانی امام رئوف، آمده‌اند.

محمد معالی، مدیر امور زائرین بنیاد کرامت رضوی، در گفت‌و‌گو با آستان نیوز، از تشرف این کاروان ۴۵ نفره ایتام سخن می‌گوید. این کودکان از دیار ایلام، از مرز‌های دوری که فاصله‌شان با مشهد فقط کیلومتر‌ها راه نیست، بلکه کوهی از دلتنگی است، جمعه ۲۰ شهریورماه خود را به پایتخت معنوی ایران رساندند.

آنها حالا در زائرسرای رضوی واقع در بلوار چمن، میهمان سفره‌ای هستند که نه با نان که باکرامت خاصِ امام هشتم چیده شده است.

در نگاه این کودکان، زیارت امام رضا (ع) معنای دیگری دارد. برای کودکی که دست پرمهر پدر را بر سر خود حس نکرده است، وقتی در برابر گنبد زرین قرار می‌گیرد، گویی کسی او را به فرزندی پذیرفته است. طرح «مهر درخشان» که برای زائر اولی‌ها به همت بنیاد کرامت رضوی اجرا می‌شود، تنها یک جابه‌جایی یا سفر توریستی نیست؛ بلکه پلی است برای پر کردنِ خلاء‌هایی که جز با نگاه امام مهربانی‌ها پر نمی‌شود. در این طرح، تلاش شده تا خدمات زیارتی و برنامه‌های فرهنگی چنان درهم‌تنیده شود که این زائران کوچک، طعم واقعی امنیت را در پناهگاه حرم بچشند.

معالی، تأکید می‌کند که هدف از این میزبانی، فراهم‌سازی لحظاتی است که تا سال‌ها در ذهن این کودکان باقی بماند. وقتی این عزیزان دوشنبه ۲۳ شهریورماه، مشهد را به سمت شهر و دیارشان ترک می‌کنند، شاید با خود سوغاتی‌های مادی نبرند، اما قلب‌هایشان از آرامشی لبریز است که تنها زائران خاصِ حرم رضوی آن را تجربه می‌کنند.

حضور این ۴۵ فرزند ایلامی در حریم رضوی، یادآور این نکته است که در حریمِ شمس‌الشموس، همه فرزندانِ این امام هستند. «مهر درخشان» فقط نامِ یک طرح نیست، بلکه نوری است که به خانه دل‌های کوچک این ایتام تابیده تا بدانند که حتی در اوج تنهایی‌های کودکانه، پدری به نام «امام رئوف» دارند که همیشه آغوشش برای آنها باز است. مشهد، امروز برای این کودکان، نه یک شهر زیارتی که خانه پدری است.