«انا علی العهد»؛ روایتی از ۹۸۰۰ کیلومتر رکاب‌زنی برای ایران، مقاومت و امام رضا (ع)
حافظ صادقی گرجان، خادم ویلچر حرم مطهر رضوی، پس از رکاب‌زنی از تهران تا مشهد و طی مسیری طولانی، با شعار «انا علی العهد؛ ایران امام رضا (ع)؛ خون‌خواه و جان‌فدا»، به حرم مطهر رضوی رسید.
به گزارش آستان‌نیوز، حافظ صادقی گرجان، خادم ویلچر حرم مطهر رضوی و بازنشسته صداوسیما، در ادامه سفر‌های هشت‌مرحله‌ای خود به دور ایران، این بار مسیر تهران تا مشهد را با دوچرخه طی کرد و با عبور از ۳۱ استان، مجموع مسافت رکاب‌زنی‌های او را به حدود ۹۸۰۰ کیلومتر رسانده است. او این سفر را با شعار «انا علی العهد؛ ایران امام رضا (ع)؛ خون‌خواه و جان‌فدا» انجام داده و در پایان مسیر خود را به بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) رسانده است.
در گفت‌وگوی پیش‌رو، از انگیزه این سفر، تجربه رکاب‌زنی در مسیر‌های طولانی و عهدی می‌گوید که او را به ادامه این مسیرها ترغیب کرده است.
قصه این سفر از کجا شروع شد؟ چه شد که تصمیم گرفتید از تهران تا مشهد را با دوچرخه رکاب بزنید؟
این سفر در ادامه یک مسیر بزرگ‌تر شکل گرفت. من برای خودم سفر هشت‌مرحله‌ای به دور ایران را طراحی کرده‌ام که هر مرحله یک هدف و یک شعار مشخص دارد.
در این مرحله، با توجه به اتفاقات اخیر و شهادت حضرت آقا، تصمیم گرفتم مسیر را از محل شهادت ایشان در خیابان شهید کشور‌دوست در تهران آغاز کنم و خودم را با دوچرخه به بارگاه ملکوتی امام رضا (ع)، برسانم.
شعار این سفر هم «انا علی العهد؛ ایران امام رضا (ع)؛ خون‌خواه و جان‌فدا» بود. برای من این شعار فقط چند کلمه نیست؛ بیانگر عهدی است که به آن، پایبند هستم.
وقتی مقصد، حرم امام رضا (ع) باشد، طبیعتاً این سفر برای شما با سفر‌های معمول دوچرخه‌سواری متفاوت است.
بله، کاملاً متفاوت است. من خادم ویلچر حرم مطهر رضوی هستم و سال‌هاست افتخار خدمت به زائران امام رضا (ع) را دارم. برای همین، وقتی قرار است مسیر طولانی را طی کنم و مقصد هم حرم حضرت باشد، سختی‌های مسیر برایم معنای دیگری پیدا می‌کند.
آدم در طول مسیر خسته می‌شود، اما وقتی می‌داند قرار است در پایان راه به حرم امام رضا (ع) برسد، یک انگیزه قلبی پیدا می‌کند که کمکش می‌کند ادامه بدهد.
در طول مسیر تهران تا مشهد، چه چیزی بیشتر از همه به شما انگیزه ادامه دادن می‌داد؟
همین عهدی که برای خودم تعریف کرده بودم. وقتی آدم برای یک هدف مشخص حرکت می‌کند، در سختی‌های مسیر به همان هدف فکر می‌کند. من هم در طول مسیر به ایران، شهدا، جبهه مقاومت و در نهایت به امام رضا (ع) فکر می‌کردم.
برای من مهم بود که این حرکت فقط یک رکاب‌زنی طولانی نباشد و بتوانم پیام خودم را هم منتقل کنم؛ پیامی در حمایت از مردم مظلوم غزه و جبهه مقاومت.
شما پیش از این هم مسیر‌های طولانی را با دوچرخه طی کرده‌اید. اولین مرحله این سفرها چه زمانی و با چه هدفی انجام شد؟
مرحله اول در آبان ۱۴۰۳ از مشهد به اردبیل بود. آن سفر را با هدف زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهید سیدحسن نصرالله و شهدای مقاومت انجام دادم.
بعد از آن، هر مرحله با یک موضوع و شعار مشخص ادامه پیدا کرد. از یادمان شهدای شلمچه تا بندرعباس با شعار «خلیج همیشه فارس و جزایر سه‌گانه ایرانی» رکاب زدم. مرحله بعد از اردبیل تا خرمشهر با شعار «انا علی العهد؛ مقاومت زنده است و باید زنده بماند»، انجام شد.
این مسیرها ادامه پیدا کرد تا به سفر‌های بعدی رسید؟
بله. مرحله چهارم از اردبیل تا مهران بود و شعار «انا علی العهد؛ تا آخر ایستاده‌ایم و بیچاره خواهید شد» را انتخاب کردم و در ادامه، مسیر مهران تا نجف و کربلا را هم طی کردم.
در مرحله پنجم، مسیر زنجان، قزوین، البرز، تهران، قم، اصفهان، شهرکرد، شیراز و یاسوج را رکاب زدم و شعارم «انا علی العهد؛ تا پای جان برای ایران امام رضا» بود.
مرحله ششم از مشهد تا زاهدان با شعار «انا علی العهد؛ مهدیه دختر ایران؛ حقوق ضدبشر غربی» انجام شد و در مرحله هفتم نیز مسیر یزد تا کرمان را با شعار «انا علی العهد؛ سرباز امتم رضا (ع)؛ سرباز وطن» طی کردم.
با احتساب این مسیرها، مجموعاً چند کیلومتر رکاب زده‌اید؟
تا امروز حدود ۹۸۰۰ کیلومتر رکاب زده‌ام و از ۳۱ استان عبور کرده‌ام. برای خودم این عدد مهم است، اما مهم‌تر از کیلومتر‌هایی که طی شده، پیام و هدفی است که پشت این سفرها قرار دارد.
در این ۹۸۰۰ کیلومتر، حتماً با اتفاق‌ها و آدم‌های مختلفی مواجه شده‌اید. واکنش مردم به این حرکت چه بوده است؟
مردم در مسیر خیلی برایم جالب بودند. وقتی می‌دیدند یک نفر با دوچرخه و با چنین شعاری مسافت طولانی را طی می‌کند، درباره هدف سفر سؤال می‌کردند. همین ارتباط با مردم برای من ارزشمند است.
من معتقدم گاهی یک حرکت ساده می‌تواند باعث شود یک پیام به افراد مختلف برسد. شاید یک نفر فقط چند دقیقه کنار جاده درباره علت این سفر با من صحبت کند، اما همان گفت‌و‌گو می‌تواند باعث شود درباره مقاومت، شهدا یا ایران بیشتر فکر کند.
سخت‌ترین بخش این مسیرها برای شما چیست؟
خستگی طبیعی است. مسیر‌های طولانی، شرایط جوی، جاده و مسافت زیاد، همه سختی خودش را دارد. اما به نظرم سخت‌ترین قسمت، ادامه دادن در روز‌هایی است که بدن خسته است و هنوز مسیر زیادی باقی مانده است.
در آن لحظه باید به خودت یادآوری کنی که برای چه چیزی حرکت کرده‌ای. من هم همیشه به همان هدفی که برای سفر تعیین کرده‌ام فکر می‌کنم.
شما در کنار این سفرها، خادم ویلچر حرم مطهر رضوی هم هستید. این دو نقش چه ارتباطی با هم پیدا می‌کنند؟
برای من هر دو یک نوع خدمت است. در حرم مطهر به زائران کمک می‌کنم و با ویلچر در خدمت کسانی هستم که نیاز دارند. در سفرها هم سعی می‌کنم با توان خودم یک پیام را منتقل کنم.
شاید شکل این دو خدمت متفاوت باشد، اما هر دو برای من با امام رضا (ع) معنا پیدا می‌کند. وقتی مقصدت حرم حضرت است، حتی رکاب زدن هم می‌تواند برایت حال و هوای دیگری داشته باشد.
حالا که این مرحله را به پایان رسانده‌اید، مقصد بعدی کجاست؟
اگر توفیق داشته باشم، مرحله بعدی مسیر مزار حاج قاسم در کرمان تا میناب خواهد بود. شعار این مرحله هم «انا علی العهد؛ به یاد ماکان و شهدای مدرسه شجره طیبه» است.
و اگر بخواهید همه این مسیرها را در یک جمله خلاصه کنید؟
برای من همه این مسیرها یک حرف دارد؛ «انا علی العهد». یعنی اگر عهدی بسته‌ایم، باید پای آن بایستیم؛ با ایران، با شهدا، با مقاومت و با امام رضا (ع).
هر مسیری که می‌روم، در نهایت دلم می‌خواهد به همین عهد وفادار بمانم.
مطالب مرتبط
ارسال نظرات
- پربازدیدترین
- آخرین اخبار
پخش زنده
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز
پویش ها
