گفتگوی خبری/
پرستاری؛ فراتر از درمان/ از بالین بیمار تا مسیر خادمیاری
پرستاری، تنها مراقبت از جسم بیماران نیست؛ گاه یک همدلی به‌موقع، دستی که در لحظه‌های اضطراب فشرده می‌شود و کلامی که امید را به دل بیمار بازمی‌گرداند، به اندازه یک اقدام درمانی اهمیت پیدا می‌کند.
به گزارش آستان نیوز از بوشهر؛ همزمان با فرارسیدن میلاد باسعادت حضرت زینب کبری (س) و روز پرستار، به سراغ مژگان جامعی، پرستاری با ۱۴ سال سابقه خدمت و خادمیار رضوی شهرستان دشتستان رفتیم؛ بانویی که در کنار مسئولیت حرفه‌ای خود، خدمت در کانون‌های خدمت رضوی را نیز تجربه کرده و تلاش دارد میان وظایف شغلی، فعالیت‌های خادمیاری و نقش مادری تعادل برقرار کند.
او در این گفت‌و‌گو از خاطرات ماندگار دوران پرستاری، دشواری‌های مراقبت از بیماران، نقش معنویت در لحظات پرفشار و پیوند خدمت درمانی با خادمیاری رضوی می‌گوید.
آستان نیوز: چه چیزی شما را به انتخاب حرفه پرستاری ترغیب کرد و پس از ۱۴ سال فعالیت، چه تفاوتی میان این حرفه و سایر مشاغل می‌بینید؟
از دوران تحصیل به حوزه پزشکی و شناخت انسان علاقه داشتم. برایم شگفت‌انگیز بود که بدن انسان با چه نظم و پیچیدگی‌ای کار می‌کند و همین علاقه، زمینه ورودم به حرفه پرستاری را فراهم کرد. در کنار این علاقه علمی، همیشه برایم مهم بود که انسان بتواند از دانسته‌ها و توانایی‌هایش برای کمک به دیگران استفاده کند.
به نظرم پرستاری فقط یک شغل نیست؛ مسئولیتی انسانی است که در آن باید دانش، مهارت، صبر و همدلی در کنار هم قرار بگیرند و پرستار در بسیاری از لحظات حساس زندگی افراد حضور دارد؛ زمانی که بیمار یا خانواده‌اش نگران و نیازمند حمایت هستند. همین وجه انسانی، پرستاری را از بسیاری از مشاغل متمایز می‌کند و به آن معنایی فراتر از انجام وظایف روزانه می‌بخشد.
آستان نیوز: در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای، کدام خاطره بیشتر در ذهن شما ماندگار شده است؟
دوران کاری‌ام خاطرات تلخ و شیرین زیادی داشته است. یکی از شیرین‌ترین تجربه‌هایم به روز‌های نخست فعالیتم آغاز زندگی یک نوزاد بود که احساس عجیبی از شادی و شکرگزاری در من ایجاد کرد و اشک شوق بر چشمانم نشاند.
در مقابل، حضور در بخش پزشکی قانونی و مواجهه با صحنه‌های مربوط به فوت، تجربه‌ای دشوار برایم بود. من بیشتر با تولد، مراقبت و تلاش برای بهبود بیماران سروکار داشتم و طبیعی بود که مواجهه با چنین موقعیت‌هایی از نظر روحی برایم سنگین باشد.
این تجربه‌ها به من یادآوری کردند که پرستاری، هم‌نشینی با لحظه‌های امید و زندگی و مواجهه با رنج و فقدان را در کنار یکدیگر دارد.
آستان نیوز: در شرایط بحرانی و لحظاتی که وضعیت بیمار نگران‌کننده است، چگونه آرامش و تمرکز خود را حفظ می‌کنید؟
در چنین موقعیت‌هایی، نخست باید بر وظیفه حرفه‌ای خود تمرکز کرد و با حفظ آرامش، اقدامات لازم را به‌موقع انجام داد؛ زیرا گاهی تصمیم و واکنش سریع کادر درمان می‌تواند در حفظ جان بیمار تأثیرگذار باشد.
در کنار این مسئولیت حرفه‌ای، توسل به امام رضا (ع) نیز برای من مایه آرامش قلبی است. یاد حضرت و توکل، کمک می‌کند اضطرابم را مدیریت کنم و با تمرکز بیشتری در کنار بیمار باشم. البته باور‌های معنوی جایگزین دانش و اقدامات درمانی نیستند، بلکه برای من پشتوانه‌ای روحی در انجام دقیق‌تر مسئولیت‌ها به شمار می‌روند.
آستان نیوز: آیا خاطره‌ای از بیماری دارید که توسل به امام رضا (ع) و همراهی شما با او، تأثیر عاطفی ویژه‌ای برایتان داشته باشد؟
یکی از خاطراتی که هنوز در ذهنم مانده، مربوط به بیماری جوانی است که شرایط جسمی مناسبی نداشت و از شدت درد و ناراحتی، مرتب نام امام رضا (ع) را بر زبان می‌آورد و می‌گفت: «یا امام رضا، خودت نگاهم کن.»
در آن لحظه تلاش کردم با صحبت کردن با او، آرامش بیشتری به او بدهم و احساس تنهایی و نگرانی‌اش را کمتر کنم. گاهی بیمار در کنار درمان و مراقبت پزشکی، به حضور کسی نیاز دارد که با حوصله به حرف‌هایش گوش بدهد و به او اطمینان خاطر ببخشد. این تجربه برای من یادآور اهمیت همدلی در پرستاری بود؛ اینکه حتی یک همراهی ساده و صادقانه می‌تواند از سنگینی لحظات دشوار بیمار بکاهد.
آستان نیوز: از نگاه شما، چه پیوندی میان حرفه پرستاری و خادمیاری رضوی وجود دارد؟
به اعتقاد من، نقطه مشترک پرستاری و خادمیاری رضوی، خدمت به انسان‌ها با نیت الهی است. در خادمیاری تلاش می‌کنیم به زائران و مردم خدمت کنیم و در پرستاری نیز مسئولیت مراقبت از بیمار و همراهی با او را بر عهده داریم. هر دو مسیر به صبر، احترام، مسئولیت‌پذیری و توجه به نیاز‌های دیگران احتیاج دارند.
زائری که به حرم مطهر رضوی مشرف می‌شود، ممکن است به راهنمایی و همراهی نیاز داشته باشد و بیماری که در بستر درمان قرار دارد نیز به مراقبت، توجه و آرامش احتیاج دارد. برای من، خدمت در محیط درمانی ادامه همان روحیه‌ای است که در خادمیاری تجربه می‌کنم؛ با این تفاوت که در بیمارستان، دانش و مهارت حرفه‌ای نیز بخش جدایی‌ناپذیر این مسئولیت است.
آستان نیوز: خادمیاری رضوی در روز‌های دشوار کاری و نوبت‌های طولانی چه تأثیری بر روحیه شما دارد؟
کار پرستاری، به‌ویژه در نوبت‌های شب و روز‌های پرفشار، خستگی جسمی و روحی زیادی به همراه دارد. گاهی حجم مسئولیت‌ها بالاست و فرصت چندانی برای استراحت وجود ندارد. در چنین شرایطی، یاد امام رضا (ع) و ارتباط معنوی‌ام با حضرت، انگیزه و آرامش بیشتری به من می‌دهد.
خادمیاری برای من یادآور این نکته است که خدمت به مردم، اگر با نیت درست و احساس مسئولیت همراه باشد، ارزشمند است. همین نگاه کمک می‌کند دشواری‌های کار را با صبوری بیشتری پشت سر بگذارم و با وجود خستگی، توجه به بیمار و نیاز‌های او را در اولویت نگه دارم.
آستان نیوز: جمع میان مسئولیت حرفه‌ای، فعالیت‌های خادمیاری و نقش مادری تا چه اندازه دشوار است؟
برقراری تعادل میان این مسئولیت‌ها آسان نیست و به برنامه‌ریزی، همراهی خانواده و گاهی چشم‌پوشی از بعضی خواسته‌های شخصی نیاز دارد. من به حرفه‌ام علاقه زیادی دارم و مدتی نیز مطب شخصی داشتم، اما پس از یک سال تصمیم گرفتم آن را کنار بگذارم تا زمان بیشتری در اختیار فرزندانم باشم.
مادری هم برای من جایگاه ویژه‌ای دارد و دوست داشتم در کنار مسئولیت‌های شغلی و فعالیت‌های خادمیاری، حضور مؤثرتری در زندگی فرزندانم داشته باشم. در این مسیر، توسل به امام رضا (ع) و طلب آرامش و توان از حضرت، دلگرمی‌ام بوده است. البته نمی‌توان گفت همیشه همه چیز بدون دشواری پیش می‌رود، اما تلاش می‌کنم میان این مسئولیت‌ها تعادل برقرار کنم و هیچ‌کدام را با بی‌توجهی انجام ندهم.
آستان نیوز: خانواده چه نگاهی به فعالیت‌های شما در حوزه پرستاری و خادمیاری رضوی دارند؟
همراهی خانواده نقش مهمی در ادامه این مسیر دارد. فرزندانم با وجود اینکه گاهی به دلیل نوبت‌های کاری و مسئولیت‌های حرفه‌ای، زمان کمتری در کنارشان هستم، با من همراهی می‌کنند و از فعالیت‌هایم حمایت دارند. اینکه آنها به کارم احترام می‌گذارند و دشواری‌های آن را درک می‌کنند، برایم بسیار ارزشمند است.
این حمایت، انگیزه‌ام را برای ادامه خدمت بیشتر می‌کند. باور دارم وقتی اعضای خانواده درک متقابلی از مسئولیت‌ها و شرایط یکدیگر داشته باشند، عبور از دشواری‌ها آسان‌تر می‌شود. همراهی آنها یکی از دلگرمی‌های مهم من در مسیر پرستاری و خادمیاری است.
آستان نیوز: به مناسبت روز پرستار، چه پیامی برای مردم و مسئولان دارید؟
از مردم می‌خواهم زحمات پرستاران را ببینند و بدانند که در کنار دانش و مهارت، صبر و توان روحی زیادی برای مراقبت از بیماران لازم است. گاهی یک لبخند، یک تشکر صمیمانه یا همراهی محترمانه با کادر درمان می‌تواند خستگی یک شیفت طولانی را کمتر کند. پرستاران نیز مانند همه انسان‌ها به درک، احترام و حمایت نیاز دارند.
از مسئولان هم انتظار می‌رود حمایت از پرستاران را به تقدیر‌های مناسبتی محدود نکنند و با فراهم کردن شرایط کاری مطلوب‌تر، توجه به نیاز‌های حرفه‌ای و بهبود امکانات، زمینه ارائه خدمات بهتر به بیماران را فراهم آورند. توجه به رفاه و آرامش پرستاران، در نهایت به ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران کمک می‌کند.
آستان نیوز: در پایان، اگر بخواهید در روز پرستار پیامی به همکاران و بیماران بدهید، چه می‌گویید؟
روز پرستار را به همه همکاران پرتلاش خود در سراسر کشور تبریک می‌گویم و برایشان سلامتی، آرامش و توان ادامه این مسیر ارزشمند را آرزو دارم. می‌دانم که بسیاری از پرستاران با وجود خستگی و دشواری‌های کار، با احساس مسئولیت در کنار بیماران می‌مانند و برای بهبود شرایط آنان تلاش می‌کنند.
به بیماران نیز می‌گویم امید خود را حفظ کنند و بدانند که کادر درمان برای مراقبت و کمک به آنان تلاش می‌کند. از خداوند متعال برای همه بیماران شفای عاجل می‌خواهم و امیدوارم به برکت توسل به امام رضا (ع)، دل‌های نگران آرامش یابد و روز‌های سلامتی و بهبودی در انتظار آنان باشد.
انتهای پیام/
خبرنگار: فاطمه قاسمی
مطالب مرتبط
ارسال نظرات
- پربازدیدترین
- آخرین اخبار
پخش زنده
تلویزیون اینترنتی آستان نیوز
پویش ها
