از رویداد عقیله تا مفهوم ما رأیتُ إلّا جمیلاً؛ روایت مادری که از شهادت همسر و دو فرزندش گفت

به گزارش آستان نیوز، میلاد حضرت زینب کبری (س) در دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، واحد رضوان، تنها به تبریک و مولودی‌خوانی محدود نماند؛ این مناسبت فرصتی شد تا از مسئولیت‌های فردی و خانوادگی گفته شود، دانشجویان برای همراهی با خانواده‌های شهدا دعوت شوند و روایت زنی شنیده شود که شهادت همسر و دو فرزندش در جنگ دوازده‌روزه را تجربه کرده است؛ روایتی که در آن، عبارت ما رأیتُ إلّا جمیلاً باتجربه زیسته یک مادر گره می‌خورد.

از جشن میلاد تا دعوت به همراهی

عقیله نام رویدادی است که قرار است فرصتی برای همراهی دانشجویان با خانواده‌های شهدا فراهم کند؛ همراهی‌ای که تنها به حضور در مراسم محدود نمی‌شود و می‌تواند با آموزش، هنر و ثبت روایت‌ها ادامه پیدا کند.

در این رویداد، از دانشجویانی که در زمینه‌هایی مانند نقاشی، خوشنویسی، گل‌دوزی و هنر‌های دستی مهارت دارند، دعوت شد تا توانایی‌های خود را در اختیار همسران و فرزندان شهدا قرار دهند و در قالب آموزش، زمینه‌ای برای یادگیری و تجربه هنری فراهم کنند. همچنین دانشجویان علاقه‌مند به تصویربرداری، عکاسی و تدوین می‌توانند برای مشارکت در تولید محتوای رسانه‌ای این طرح اعلام آمادگی کنند.

ایده اصلی عقیله، پیوند ظرفیت‌های دانشجویی با نیاز‌ها و تجربه‌های خانواده‌های شهداست؛ طرحی که می‌خواهد از مهارت‌های دانشگاهی و هنری برای شکل‌دادن به ارتباطی مستمر و معنادار استفاده کند.

مسئولیت‌هایی که با هر نقش آغاز می‌شوند

حجت‌الاسلام مهدوی‌نسب، معاون فرهنگی و دانشجویی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، در این مراسم به نقش‌های گوناگون انسان در زندگی و مسئولیت‌هایی پرداخت که با هر یک از این نقش‌ها شکل می‌گیرند.

او با اشاره به اینکه هر فرد در موقعیت‌های مختلف، نقش‌هایی مانند فرزند، خواهر یا برادر، دوست و دانشجو را بر عهده دارد، گفت: ما در زندگی خودمان نقش‌های مختلفی داریم، هر نقش، انتظارات و مسئولیت‌هایی به همراه دارد و شناخت این مسئولیت‌ها می‌تواند در انتخاب رفتار و نحوه مواجهه با دیگران اثرگذار باشد.

وی در ادامه افزود: در چنین نگاهی، سیره حضرت زینب (س) نیز تنها به‌عنوان روایتی تاریخی از صبر و ایستادگی مطرح نیست؛ بلکه می‌تواند زمینه‌ای برای تأمل درباره مسئولیت‌پذیری و چگونگی عمل‌کردن در موقعیت‌های دشوار باشد.

شناخت؛ پیش از آنکه رابطه‌ای به تصمیمی بزرگ تبدیل شود

بخش دیگری از برنامه به گفت‌وگوی استاد علی افخمی، مدرس مباحث خانواده در حوزه و دانشگاه، درباره ویژگی‌های دختر موفق، خودشناسی و شیوه برقراری ارتباط اختصاص داشت؛ گفت‌وگویی که از اهمیت مهربانی و احترام فراتر رفت و به این پرسش رسید که آیا نیت خوب، به‌تنهایی برای ساختن یک رابطه سالم کافی است؟

افخمی با تأکید بر اهمیت مهارت ارتباطی گفت: آدم‌هایی که مهربان‌اند و اهل محبت و احترام‌اند، اما درست ارتباط‌گرفتن با دیگران را بلد نیستند، بیشتر اوقات آدم بد داستان معرفی می‌شوند.

وی افزود: این نکته، توجه را از صرف داشتن ویژگی‌های مثبت به توانایی انتقال درست احساسات و خواسته‌ها جلب می‌کند. در روابط انسانی، گاهی آنچه در ذهن و نیت فرد می‌گذرد با برداشتی که دیگران از رفتار او دارند، یکسان نیست؛ به همین دلیل، شناخت شیوه ارتباط‌گرفتن و توجه به‌طرف مقابل، بخشی از مسئولیت فرد در رابطه است.

او در ادامه، درباره ویژگی‌های دختر موفق گفت: دختر موفق، دختری است که جذاب باشد و عاشق. در ادامه این گفت‌و‌گو، موضوع عشق و علاقه نیز از یکدیگر تفکیک شد و اهمیت شناخت پیش از انتخاب، به‌ویژه در تصمیم‌های مهم زندگی و ازدواج، موردتوجه قرار گرفت.

افخمی تفاوت میان یک زندگی موفق و زندگی شکست‌خورده را در یک واژه خلاصه کرد: فرق زندگی موفق با زندگی شکست‌خورده یک کلمه است شناخت، شناخت خود، شناخت طرف مقابل و توجه به تفاوت میان احساس و تصمیم.

روایت یک مادر؛ از آوار تا معنای ما رأیتُ إلّا جمیلاً

بخش دیگری از مراسم، فضای گفت‌و‌گو را از مفاهیم و توصیه‌ها به تجربه‌ای عینی از فقدان، ایمان و ادامه زندگی پیوند زد. مصباح، همسر شهید حجت‌الاسلام احد اقدسی و مادر شهیده محدثه و شهید محمدرضا، از روزی گفت که حمله رژیم صهیونیستی به محل سکونت خانواده‌اش، زندگی آنان را برای همیشه تغییر داد.

در جریان جنگ ۱۲روزه، بامداد جمعه ۲۳ خرداد، ساختمان محل زندگی این خانواده در مجتمع مسکونی شهید چمران تهران هدف حمله قرار گرفت. خانه آنان در طبقه نهم بود و در پی فروریختن ساختمان، همسر و دو فرزندش به شهادت رسیدند.

مصباح در میان خاطراتی که از فرزندانش روایت کرد، پرسش دخترش، محدثه، جایگاهی ویژه داشت؛ پرسشی که حدود یک ماه پیش از شهادتش از مادر پرسیده بود: مامان، به نظرت می‌شه خدا یه کاری کنه ما خانوادگی بهشتی بشیم و شهید بشیم؟

این جمله، در کنار روایت روز حادثه، تصویری از پیوند‌های عاطفی و باور‌های خانواده ارائه می‌کرد؛ پیوند‌هایی که با فقدان از میان نمی‌روند، هرچند شکل زندگی پس از آن دگرگون می‌شود.

مصباح از شوک و اندوه آن روز‌ها سخن گفت و همراهی دیگر خانواده‌های شهدا را در تحمل این مصیبت مؤثر دانست. او با یادآوری دیدار با خاکی، همسر شهید مهندس خاکی و مادر محمدحسین خاکی، گفت: به من گفت باید محکم باشیم تا دشمن احساس خوشحالی نکند. این همراهی‌ها در روز‌هایی که با فقدان همسر و فرزندانش روبه‌رو بود، به او کمک کرد تا بتواند به مسیر زندگی، ادامه دهد.

در ادامه روایت او، مفهوم ما رأیتُ إلّا جمیلاً در کنار تجربه شخصی فقدان قرار گرفت؛ نه به معنای نادیده‌گرفتن رنج، بلکه در نسبت با ایمانی که می‌تواند در دل رنج نیز باقی بماند. مصباح با اشاره به بخشش و بازپس گرفتن نعمت‌ها گفت: خدایی که نعمت را داد با خدایی که نعمت را گرفت، فرقی نمی‌کند.

او همچنین از انتخاب پوشش دخترش گفت؛ انتخابی که به روایت مادر، از خواست و باور خود محدثه سرچشمه می‌گرفت و جمله‌ای که از دخترش نقل کرد: من نسبت به چادرم انتخاب دارم؛ نمی‌تونم اصلاً کنارش بذارم.

مصباح با اشاره به روز‌های دشوار پس از شهادت خانواده‌اش، از ایمان، توسل و آشنایی با سیره حضرت زینب (س) به‌عنوان تکیه‌گاه خود یادکرد. او با اشاره به آیه «وَاسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» گفت که در روز‌های سخت، صبر و نماز برایش معنای عمیق‌تری پیدا کرده است.

روایت مصباح، بخش پایانی مراسم را از یک گفت‌وگوی عمومی درباره صبر به‌مواجهه با تجربه‌ای واقعی از فقدان و پایداری رساند؛ تجربه‌ای که در آن، ایمان نه جایگزین اندوه، بلکه بخشی از شیوه مواجهه با آن بود.

پس از پایان سخنرانی‌ها، مراسم با مولودی‌خوانی به مناسبت میلاد حضرت زینب (س) ادامه یافت و از حاضران پذیرایی شد.

جشن میلاد در میدان فلسطین

در کنار برنامه دانشگاه، جشن دیگری نیز به مناسبت میلاد حضرت زینب (س) در قالب تجمع مردمی - دانشجویی موکب انتقام شهید خامنه‌ای (ره) در میدان فلسطین برگزار شد. این برنامه با اجرای گروه سرود منجی موعود، مولودی‌خوانی، عروسک‌گردانی و برگزاری مسابقه‌هایی برای کودکان و نوجوانان همراه بود.

گفتنی است، برگزاری این برنامه در کنار فعالیت‌های دانشگاهی، جلوه دیگری از گرامیداشت این مناسبت را نشان می‌داد؛ از فضایی برای گفت‌و‌گو درباره مسئولیت و شناخت تا برنامه‌ای عمومی با محوریت جشن و مشارکت خانواده‌ها.

در دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، افتتاح رویداد عقیله نیز بر همین پیوند تکیه داشت؛ اینکه بزرگداشت یک مناسبت، می‌تواند از یادآوری یک الگو فراتر برود و به زمینه‌ای برای مشارکت، آموزش و همراهی با خانواده‌های شهدا تبدیل شود.