صحن به فضای باز و گستردهای گفته میشود که معمولاً در پیرامون بناهای مذهبی، تاریخی یا فرهنگی شکل میگیرد و از بخشهای مختلفی مانند ایوان، رواق، حجره، شبستان و ورودیها ارتباط میگیرد. صحنها در معماری سنتی ایران و سرزمینهای اسلامی، علاوه بر ایجاد فضای مناسب برای تجمع و رفتوآمد، نقش مهمی در سازماندهی مجموعهها داشتهاند.
در معماری اسلامی، صحن اغلب در مرکز یا بخش اصلی یک بنا قرار میگیرد و فضاهای پیرامونی را به یکدیگر مرتبط میکند. بسیاری از مسجدها، مدرسههای علوم دینی، زیارتگاهها و مجموعههای تاریخی دارای صحن هستند و شکل، ابعاد و تعداد آنها با توجه به کاربری و دوره ساخت بنا متفاوت است. در برخی مجموعهها نیز چند صحن در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و از طریق ایوانها و گذرگاهها با بخشهای مختلف بنا ارتباط دارند.
عناصر معماری پیرامون صحن معمولاً شامل ایوانها، طاقنماها، حجرهها، رواقها و ورودیهای اصلی است. در بسیاری از بناهای تاریخی، حوض یا آبنما نیز در مرکز صحن قرار میگیرد که علاوه بر ایجاد جلوه بصری، با مفاهیم آب و پاکیزگی در معماری اسلامی ارتباط دارد. کاشیکاری، آجرکاری، کتیبهنگاری و سایر تزئینات نیز متناسب با ویژگیهای هر بنا در فضای صحن به کار رفتهاند.
صحنها در طول تاریخ تنها نقش معماری نداشتهاند و در بسیاری از مجموعهها محل گردهمایی، برگزاری آیینهای مذهبی، اقامه نماز، آموزش، استراحت و فعالیتهای اجتماعی بودهاند. به همین دلیل، صحن را میتوان یکی از عناصر مهم در شکلگیری فضای عمومی و اجتماعی معماری سنتی ایران و جهان اسلام دانست.
در صفحه «صحن» در پایگاه آستاننیوز، اخبار و رویدادهای مرتبط با صحنهای حرم مطهر رضوی و برنامههای برگزارشده در این فضاها گردآوری شده است.
