بررسی رازهای اربعین و جایگاه اشک بر امام حسین (ع) در کلام امام رضا (ع) در گفتوگو با حجتالاسلام مکرمدوست
این روزها جادهها حال و هوای دیگری دارند. بوی کولهپشتیهای آفتابخورده، صدای چرخ ساکها روی آسفالت گرم و آن حسرت شیرین و سنگینی که مثل یک پرده نازک روی دل جاماندهها میافتد. یکی زیر سایه عمودها قدم میشمارد و یکی هم با کفشهای ساییده، وسط صحن انقلاب مشهد ایستاده، دست روی سینه گذاشته و زل زده به گنبد زرد. انگار یک نخ نامرئی و باریک، صحن و سراهای حرم رضوی را مستقیم گره زده به جاده نجف تا کربلا. این وسط، ذهن آدمی پر از سؤال میشود. فقط بحث رفتن یا نرفتن نیست؛ بحث این است که اصلاً این چهل روز با جان انسان چه میکند؟ چرا وقتی دستمان به ششگوشه نمیرسد، ناخودآگاه پناه میآوریم به آستان امام رئوف؟ و این اشکهایی که بیاجازه میریزند، چه بلایی سر تیرگیهای دلمان میآورند؟
کد خبر: ۷۱۱۸۳۸ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۵/۰۹
