صبح زودِ چهارشنبه بیست و دوم بهمن ۱۴۰۴، خیابان‌های اراک در سکوتی عجیب فرورفته بود. گویی شهر نفس در سینه حبس کرده تا ببیند این بار چه بر سر قرار دیرینه‌اش می‌آید. ذهن اما آرام نداشت. همان کلیدواژه‌های تکراریِ رسانه‌های معاند همچون زمزمه‌هایی وسوسه‌گر از لابه‌لای افکار می‌گذشت: «تنهاییم... فریب خوردند... نمی‌آیند...» به خودم گفتم دل به دریا که بزنی، راه خودش را پیدا می‌کند.
کد خبر: ۷۰۴۴۱۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۱۱/۲۵
