روایتی از شبِ سوگِ «قائد شهید» در صحن پیامبر اعظم (ص)
لباس مشکی و چادرم را پوشیدم. در راه، به رسم همیشگی مراسمهای ترحیم فکر میکردم؛ رسمی که برای تسلای دل داغدیدگان، گلهای سپید و گلاب هدیه میبرند. با خود گفتم چگونه میتوان برای مردمی که در سوگ نشستهاند، گل و گلاب برد؟
چگونه میتوان اندوهی را که بر دلها سنگینی میکند، با چند شاخه گل تسکین داد؟ این پرسش، تمام مسیر را با من همراه بود.
کد خبر: ۷۱۱۰۲۲ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۴/۲۰