امید، رکن اصلی باور عملیاتی در جامعه منتظر است

به گزارش آستان نیوز، آیت‌الله سید احمد علم‌الهدی، نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی و امام‌جمعه مشهد، در همایش «انقلاب اسلامی؛ حلقه وصل بعثت نبوی و تمدن مهدوی» با تبیین نسبت عقل، احساس و ایمان در مکتب اسلام، بر نقش بنیادین امید در شکل‌گیری باور عملیاتی و پویایی جامعه منتظر تأکید کرد.

وی با اشاره به جایگاه عواطف و احساسات در شکل‌گیری بینش انسانی اظهار کرد: گاهی عشق و احساس، مولد بینش و دید است و گاهی بینش و اندیشه، زمینه‌ساز شکل‌گیری عشق می‌شود و نمی‌توان یکی را به‌صورت مطلق بر دیگری مقدم دانست. در بسیاری از موارد، باورمندی عقلانی از یک گرایش و توجه عاطفی آغاز می‌شود و به یک باور قطعی و ریشه‌دار تبدیل می‌گردد.

امام‌جمعه مشهد با بیان اینکه در مکتب اسلام، نه باور صرفاً عقلانی و نه باور صرفاً احساسی، به‌تنهایی مطلوب نهایی نیست، تصریح کرد: آنچه از منظر قرآن و رضایت الهی مطلوب است، باورمندی عملیاتی است؛ باوری که به عمل، حرکت و قیام در مسیر عبودیت منتهی شود.

آیت‌الله علم‌الهدی با تأکید بر نقش امید در تحقق این باور عملیاتی افزود: اگر مبانی فکری و گرایش‌های احساسی وجود داشته باشد؛ اما امید در انسان نباشد، باور عملیاتی شکل نمی‌گیرد. امید گاهی آن‌چنان اثرگذار است که حتی در ضعف برخی مبانی فکری یا احساسی، می‌تواند موتور حرکت و عمل انسان باشد.

وی با اشاره به نقش امید در فرهنگ انتظار گفت: وابستگی به ساحت مقدس حضرت بقیةالله‌الاعظم (عج) و امید به ظهور، بزرگ‌ترین عامل قیام عملیاتی در زندگی فردی و اجتماعی ماست و انسان را از رکود خارج کرده و به انسانی جاری، پویا و متحرک تبدیل می‌کند.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی با ذکر نمونه‌هایی از فرهنگ ایثار و شهادت خاطرنشان کرد: شهدا با امید به سعادت ابدی و رضای الهی وارد میدان شدند و همین امید، آنان را تا آخرین لحظه استقامت و فداکاری همراهی کرد.

وی جامعه منتظر را جامعه‌ای پویا دانست و تأکید کرد: جامعه‌ای که دچار ایستایی و رکود شود، به مقصد نمی‌رسد و آنچه جامعه اسلامی را زنده، مقاوم و پیش‌رونده نگه می‌دارد، روح امید و باور به آینده روشن در سایه فرج و ظهور است

آیت‌الله علم‌الهدی با اشاره به مسیر انقلاب اسلامی گفت: یکی از امتیازات بزرگ انقلاب اسلامی این است که ملت ایران را در مسیر ظهور و فرج قرار داده است و هرچه مسیر دشوارتر می‌شود، نشانه نزدیک‌تر شدن به قله است؛ همان‌گونه که در کوهنوردی، سخت‌ترین بخش مسیر در نزدیکی قله قرار دارد.

وی در پایان تأکید کرد: باور عملیاتی اقتضا می‌کند که در برابر سختی‌ها متوقف نشویم، مسیر را با هوشمندی ادامه دهیم و از حرکت به‌سوی هدف الهی دست نکشیم، چرا که امید، سرمایه اصلی پایداری و پیشروی در این مسیر است.